Troparion: O Angel of God, my holy Guardian, keep my life in the fear of Christ God, strengthen my mind in the true way and wound my soul with heavenly love, so that guided by Thee, I may obtain the great mercy of Christ God.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: O holy Lady, Mother of our God, thou didst amazingly bear the Creator of all: with my Guardian Angel always pray His kindness to save my soul inhibited and bound by passions, and grant me remission of sins.
Canon, tone 8.
Song 1.
Eirmos: Let us sing to the Lord Who led His people through the Red Sea, for He alone has triumphed gloriously.
Jesus, Son of God, have mercy on us.
Troparia:
Grant me, Thy servant, O Savior, worthily to sing a song and to praise the fleshless Angel, my Guide and Guardian.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
I lay alone in folly and idleness, O my Guide and Guardian; forsake not me who am perishing.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
Guide my mind by thy prayer to fulfill the commandments of God, and to receive from God remission of sins, and teach me to hate all wickedness, I pray thee.
Now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: With my Guardian Angel, O Virgin, pray for me thy servant to the Bountiful One, and teach me to fulfill the commandments of thy Son and my Creator.
Song 3.
Eirmos: Thou art the strengthening of all who come to Thee, O Lord, Thou art the Light of those in darkness, and my spirit sings of Thee.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Troparia:
All my thoughts and my soul I have committed to thee, O my Guardian; deliver me from all attacks of the enemy.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
The enemy troubles and tramples on me, and teaches me to follow my own desires; but, O my Guide, forsake not the dying.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
Grant me to sing with thanksgiving and fervor to my Creator and God, and to thee my good Angel Guardian: O my deliverer, rescue me from foes that trouble me.
Now and ewer, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: Heal, O immaculate one, the most painful wounds of my soul, and drive away the enemies ever fighting against me.
Lord, have mercy (thrice).
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Sedation: From the love of my soul I cry to thee, O Guardian of my soul, my most holy Angel! Protect and guard me always from the hunting of the evil one, and guide me to the heavenly life; teach me and enlighten me and strengthen me.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: Immaculate Virgin, Mother of God, who gavest birth without seed to the Lord of all, pray Him with my Guardian Angel to deliver me from all doubt, and to give to my soul feeling and light, and to cleanse me from sin, for thou alone art a quick defender.
Song 4.
Eirmos: I have heard, O Lord, the mystery of Thy plan. I contemplate Thy works, and glorify Thy divine nature.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Troparia:
Pray to God the Lover of men, and leave me not, O my Guardian, but ever keep my life in peace, and grant me the invincible salvation.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
As the defender and guardian of my life I received thee from God, O Angel. I pray thee, O holy one, free me from all harm.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
Cleanse my foulness by thy holiness, O my Guardian, and may I be drawn from the left side by thy prayers, and become a partaker of glory.
Now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: Perplexity confronts me through the evil surrounding me, O immaculate one, but deliver me from it speedily, for I run only to thee.
Song 5.
Eirmos: Rising early we cry to Thee, O Lord; save us, for Thou art our God, and other than Thee we know none.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Troparia:
As thou hast boldness towards God, my holy Guardian, pray Him to deliver me from the evils which offend me.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
O radiant light, make radiant my soul, my Guide and Guardian Angel, given me by God.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
Keep me awake who sleep from the burden of my sins, O Angel of God, and by thy prayers raise me up to glorify Him.
Now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: O Lady Mary, Virgin Mother of God, O hope of the faithful, subdue the attacks of the enemy, and to those who sing to thee give joy.
Song 6.
Eirmos: Grant me a garment of Light, O Thou Who wrappest Thyself in Light for a garment, most merciful Christ our God.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Troparia:
Deliver me from every misfortune and accident and save me from sorrow, I pray, O holy Angel, given to me as my good Guardian by God.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Enlighten my mind, O good one, and illumine me, I pray thee, O holy Angel, and teach me to think always positively and profitably.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
Calm my heart from present disturbance, and strengthen me to be awake to the good, O my Guardian, and guide me miraculously in quietness of life.
Now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: The Word of God dwelt in thee, 0 Mother of God, and showed thee to men as the heavenly ladder. For by thee the Most High descended to us.
Lord, have mercy. (Thrice)
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Kontakion: Have compassion on me, O holy Angel of the Lord, my Guardian, and leave me not, impure as I am, but irradiate me with the Divine Light, and make me worthy of the Heavenly Kingdom.
Oikos: Grant my soul, humiliated by many temptations, the ineffable Heavenly Glory, O holy intercessor and singer with the Choirs of fleshless Powers of God. Have mercy and keep me, and illumine my soul with good thoughts, that I may be enriched by thy glory, O my Angel; subdue my foes who wish me evil, and make me worthy of the Heavenly Kingdom.
Song 7.
Eirmos: Having arrived in Babylon from Judea, the children of old by their faith in the Trinity trod down the flame of the furnace singing: O God of our fathers, blessed art Thou.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Troparia:
Have mercy and pray for me, O Angel of the Lord, for I have thee as my defender for the whole of my life, the Guide and Guardian, given me by God forever.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Let not my sinful pilgrim soul, given thee chaste by God, be murdered by robbers, O Holy Angel, but lead it to the way of repentance.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
My whole soul is disgraced by evil thoughts and acts, but make haste, O my Guide, and grant me healing with good thoughts, that I may always follow the right way.
Now and ever, and to the ages of ages. Amen.
To Jesus: Fill with wisdom and divine strength all who cry with faith, through the Mother of God, to Thee, O Personal Wisdom of the Highest: O God of our fathers, blessed art Thou.
Song 8.
Eirmos: The King of Heaven, Whom Hosts of Angels praise, let us praise and exalt throughout all ages.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Troparia:
Strengthen the life of thy servant and never leave me, O gracious Angel, sent by God.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
I ever hymn thee, O Good Angel, Guide and Guardian of my soul, most blessed spirit.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
Be my Veil and Visor in the Judgment Day of all men, when all deeds, good and evil, will be tried by fire.
Now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: Be the help and peace of thy servant, O Ever-Virgin Mother of God, and leave me not bereft of thy protection.
Song 9.
Eirmos: Saved by thee, O pure Virgin, we confess thee to be supremely the Mother of God, and with Fleshless Choir we magnify thee.
O Jesus, Son of God, have mercy on us.
Troparia:
Have mercy on me, O my only Savior, for Thou art merciful and kind-hearted, and make me a member of the Choirs of the Righteous.
Holy Angel, my Guardian, pray for me.
Grant me ever to think and do only what is useful, O Angel of the Lord, that I may be undefiled and strong in infirmity.
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit:
Having boldness towards the Heavenly King, pray Him, with the other Angels, to have mercy on me, wretched as I am.
Now and ever, and to the ages of ages. Amen.
Theotokion: O Virgin, who hast great boldness towards Him Who took flesh of thee, deliver me from attachments and grant me forgiveness and salvation by thy prayers.
Prayer to the Holy Guardian Angel
Holy Angel of Christ, I fall down and pray to thee, my holy Guardian, given me from holy Baptism for the protection of my sinful body and soul. By my laziness and bad habits, I have angered thy most pure light, and have driven thee away from me by all my shameful deeds, lies, slanders, envy, condemnation, scorn, disobedience, brotherly-hatred, grudges, love of money, adultery, anger, meanness, greed, excess, talkativeness, negative and evil thoughts, proud ways, dissolute madness, having self-will in all the desires of the flesh. O my evil will, which even the dumb animals do not follow! How canst thou look at me or approach me who am like a stinking dog? With what eyes, O Angel of Christ, wilt thou look at me so badly snared in evil deeds? How can I ask forgiveness for my bitter, evil and wicked deeds, into which I fall every day and night, and every hour? But I fall down and pray, O my holy Guardian: pity me, thy sinful and unworthy servant (Name). Be my helper and protector against my wicked enemy, by thy holy prayers, and make me a partaker of the Kingdom of God with all the Saints, always, now and ever, and to the ages of ages. Amen.
http://web.archive.org/web/20021107090401/http:/pages.prodigy.net/frjohnwhiteford/angel.htm
Kontakion 1
Let us believers with one voice all praise him who was sent by God in these times of trial for our comfort and guidance, Paisius the wonderful, who struggled graciously and pleasingly for the Master, burning with love for the whole world and pledged his heart for us and for our salvation. And let us call out to him in thanksgiving, saying: Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Ikos 1
God ordained that thou wast born in the blessed land of Cappadocia, the cradle of a countless multitude of saints, to whom thou too wast added in perfect worthiness, shining forth together with them and unceasingly guiding us to repentance. Therefore we praise thee with great joy, saying:
Rejoice, for thou didst make thyself a precious follower of the saints of Cappadocia!
Rejoice, for thou didst wholly liken thyself to them as a true bearer of God!
Rejoice, most fair and fragrant flower, who hast blossomed for our enlightenment!
Rejoice, wellspring of heavenly grace, who refreshest the whole world!
Rejoice, sweetest food, who fillest the souls that are starved of right teaching!
Rejoice, receptacle that hast gathered all our weaknesses, troubles and sorrows!
Rejoice, pillar of fire, who art the unshakable support of those that desire to gain salvation!
Rejoice, star that shinest in the firmament of the Church, guiding us to the everlasting mansions!
Rejoice, for thou wast shown to be a blessing of God and a sign of His ineffable mercy!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 2
O Blessed Father, thou wast chosen from thy mother's womb to give thyself up to God in all things and thus become a precious vessel unto Him, for the salvation and guidance of all that put their hope in thee. To Him, Who worked great wonders and mercy through thee, for such a blessing we all sing with joy the song: Alleluia!
Ikos 2
The baptism which thou, O Father, didst receive from the hands of the saint of God, Arsenius, was a sign of God’s grace resting on thee. For seeing thy many gifts in spirit, from thine early infancy he blessed thee to be his disciple and bear his name. Therefore, despite our unworthiness, we honour thee, saying:
Rejoice, for thou wast found worthy to be baptized by Saint Arsenius the Cappadocian!
Rejoice, for he foresaw all that was to come to pass with thee!
Rejoice, for his spirit rejoiced, seeing such blessed fruit sprung forth from the flock that he shepherded!
Rejoice, for on account of this he cared for thee unceasingly through all his earthly life!
Rejoice, for even after departing to heaven he did not forsake thee, but all the more interceded for thee!
Rejoice, for thou too didst honour him as befitting, piously reckoning him to be thy father in Christ!
Rejoice, for thou didst struggle heartily for his glorification, gathering testimonies of his wondrous life!
Rejoice, for the Saint of God blessed thee to find his most beloved relics, which became a fount of countless healings!
Rejoice, for lovingly thou didst lay his revered body in the monastery founded by thee at Souroti!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 3
Moving to Greece because of the tyrannical Turkish persecution, thy parents came to the land of Konitsa, and, sacrificing thyself, O father, thou didst begin to ascend the godly ladder of perfection. For even since childhood, thou wast shown to be to be a guiding light for all those around thee, who, seeing thy precious gifts, glorified God, saying: Alleluia!
Ikos 3
Instructed by the example of thy parents, from a young age thou didst strive with burning zeal for the love of Christ, showing the deeds of a perfect man. For following thy blessed mother, before long thou didst begin to fast strictly and pray unceasingly to God, a hermit by life, yet a child by age. Wondering at the manliness of thy heart, with joy we sing to thee thus:
Rejoice, for still young thou didst wholly forsake the fleeting lusts of this world!
Rejoice, for through perfect fasting thou didst preserve unspoiled the crown of virginity!
Rejoice, for thy youth did not prevent thee from acquiring unceasing prayer in solitude!
Rejoice, for instead of revelling in childish games, thou didst delight in ever being with Christ and His saints!
Rejoice, for on account of this thou didst avoid the friendship of those that sundered thee from thine ardent love!
Rejoice, for thou didst not only strive for outward things, but also adorned thy soul with all virtue!
Rejoice, for thou didst follow the kindness and devoutness of thy blessed mother!
Rejoice, for she set thee an unspoiled example of love and utter self-sacrifice!
Rejoice, for we all wonder at the courage with which thou didst begin to fight the good fight!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 4
Called to battle to defend thy country from the unbelievers, O Father, thou didst shine forth in thy boundless courage. For, wholly forsaking the love of self, thou didst ever seek to be amidst peril, in order to spare those that fought together with thee. And seeing this, they all thanked God for such support, saying: Alleluia!
Ikos 4
O Blessed Father, thou didst use the war as a means of sanctification, for thou didst unceasingly grow in love beyond passion, sacrificing thy soul for the sake of thy friends. And thus thou didst win immortal crowns from Christ our God, Who makes Himself a hundredfold reward for all sacrifice. Understanding this, we too hasten to bring words like these to praise thee:
Rejoice, for thou wast a wonderful example of utter self-sacrifice in battle!
Rejoice, for thou didst utterly scorn this earthly life, thus earning heavenly life!
Rejoice, for thou didst not lose thy piety in the dread perils which thou didst endure!
Rejoice, for through the greatness of thy soul, thou didst make thyself a light of sanctification to those around thee!
Rejoice, for thou didst help in and out of season all in trouble and sorrow!
Rejoice, for thou didst utterly overcome human fear, arming thyself with iron courage!
Rejoice, for fighting against the enemies of thy country, thou didst also secretly fight against the enemies of Thy soul!
Rejoice, for although thou didst wish to die in place of thy friends, God shielded thee as His most beloved one!
Rejoice, for through the wonderful power of thy soul, thou didst show us also the path to perfection!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 5
With burning zeal thou didst forsake the world, O Father, and wholly dedicate thyself to Christ, joining the army of monks, who unceasingly struggle to overcome their nature. And in a short time thou didst become an angel in the flesh, wholly clothing thyself in Him, to Whom we too humbly sing: Alleluia!
Ikos 5
Thou didst withdraw to the blessed desert of Sinai in order to serve Christ, O Blessed Father, and overcoming the lusts of the world, thou didst become perfect man, shining forth with all virtue and burning with true love for God, Who through thee bestowed on us the abundance of His mercy. Therefore, despite our unworthiness, we too thank thee, saying:
Rejoice, angelic man, for thou didst reckon all worldly lusts as vanity!
Rejoice, for thou didst strive for three years in the harsh desert of Sinai!
Rejoice, for unknown by all, thou didst live there in a hidden cave, enduring heat and frost!
Rejoice, for there thou didst fight unto blood against all desires!
Rejoice, for through thy great meekness, thou hast utterly defeated the cunning demons!
Rejoice, for thou didst wash from thyself all the filth of sin, becoming a true light of Christ!
Rejoice, for thou didst begin to pray with fervent tears for the whole world!
Rejoice, for seeing thy overwhelming sacrifice, God filled thee with gifts beyond nature!
Rejoice, for in thy narrow cave, thou wast vouchsafed countless revelations of divine grace!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 6
After fighting the good fight in Sinai, O Father, thou wast called by the Mother of God to her earthly garden, the Holy Mount of Athos, the blossom and light of Orthodoxy. And foreseeing there the place of thy perfection, thou didst thank the Most Holy Queen for her wondrous protecting veil, with which she unceasingly shieldeth the whole world from troubles and sufferings; and with joy thou didst sing to her Son the sweet song: Alleluia!
Ikos 6
Arriving on the Holy Mountain and taken to many places by the grace of God, thou didst ascend the ladder of holiness, O Blessed Father, like a wise bee gathering from everywhere the sweetest spiritual nectar. And afterward thou didst become the son of Father Tikhon, the Spirit-bearing Elder who was full of virtue and whom thou didst follow in absolute obedience. Therefore, with feeble voices we sing to thee thus:
Rejoice, for God foreordained glorification for thee on blessed Mount Athos!
Rejoice, for He entrusted thee to the care of His Most Pure Mother, Who guarded thee as Her beloved son!
Rejoice, for overshadowed by the Holy Spirit, thou didst wander over the whole Mountain, seeking out fathers of holy life!
Rejoice, for thou didst wonder at their unceasing prayers, through which God sheddeth His mercy on the whole world!
Rejoice, for thou didst strive to write their lives too, for the glory of God and the profit of men!
Rejoice, for afterward thou didst become the disciple of Blessed Father Tikhon, the one perfect in holiness!
Rejoice, for thou didst serve him with endless love, in all things trusting in his wise guidance!
Rejoice, for seeing thy utter obedience, God also gave thee the gift to abide in thy holy father!
Rejoice, for after his repose, Blessed Tikhon revealed to thee that he would pray for thee unceasingly!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 7
Perfecting thyself in absolute love, thou didst make thyself a tool of God, Who began to work through thee with great power. For He made thee a comfort for all those that were troubled and a guide for those that were darkened in sin. We all thank God, O Father, for He gave thee to us for our salvation, and we sing to Him thus: Alleluia!
Ikos 7
Let your light so shine before men, that they may see your good works and glorify your Father that is in heaven, said the Saviour of the world with true voice. For in thee too, O Father, his word was fulfilled with all power. Therefore we praise thee too, saying:
Rejoice, thou who hast taught the world through books enlightened by the Holy Spirit!
Rejoice, thou who through words of great profit hast dispelled the ignorance of our times!
Rejoice, trumpet of the Spirit, who heralded to all the joy of repentance!
Rejoice, wondrous prophet, who showed us that we live in the end times!
Rejoice, merciful healer of all diseases which cannot be healed!
Rejoice, precious carer for all whose souls are burdened with sorrows!
Rejoice, godly oil, that hast cleansed all our wounds!
Rejoice, heavenly peace, that hast brought so many broken families back together!
Rejoice, skilful guide, that hast removed all devilish snares from among the people!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 8
Seeing the terrible struggle conducted by the enemy of salvation against the family blessed by God, thou didst gird thyself with the weapon of the word, teaching spouses that only patience, long-suffering, forbearance and self-sacrifice with love can ensure the peace of their homes. Unceasingly we glorify God for sending thee, O Blessed Father, to show us the right way, and we sing: Alleluia!
Ikos 8
Give me Christian mothers and I will give you saints to change the world, said the godly Chrysostom. And touched by this truth, thou didst ever struggle with prayers and advice, showing faithful spouses that peace in the family is fruit of the Holy Spirit, and that they must wisely strive for this. We all thank thee for thine effort to bring healing to our families, so cruelly struck by temptations, saying:
Rejoice, intercessor before God for the harmony of those in married life!
Rejoice, for the faithful spouses whom thou didst advise to live in moderation and holiness!
Rejoice, for thou didst teach them lovingly and unselfishly to bear one another’s weaknesses!
Rejoice, for thou didst show the parents that through prayer the grace of God descendeth on the whole family, bringing peace and happiness!
Rejoice, for thou didst struggle against all sins, seeing them as the cause of the falling apart of families!
Rejoice, for thou didst make thyself an unyielding reprover of the horrible slaughter of infants!
Rejoice, for thou didst tell faithful mothers that through the example of their lives they can turn their children into saints!
Rejoice, for thou didst show the young that through obedience they attract the mercy of God and a peaceful life!
Rejoice, for thou didst beseech them to earn their parents’ blessing, through which cometh also the blessing of the Holy Spirit!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 9
Let us now joyfully praise Paisius, our intercessor, who through his heartfelt prayers miraculously healed all our sufferings, both in body and soul. And let us sing with thanksgiving to God, Who is glorified in the Holy Trinity: Alleluia!
Ikos 9
O Father, thou didst make thyself the healer of all diseases through the gift given to thee by God. For burning with love and pity for those tormented by afflictions, thou didst selflessly pray for their relief, teaching them to thank God for all things. We all praise thee with one voice, saying:
Rejoice, strong weapon against the horrible disease of cancer!
Rejoice, tireless carer for those that suffer in terrible pain!
Rejoice, wellspring of healing, in which all those wounded in soul refresh themselves!
Rejoice, banisher of demons, for with thy meekness thou didst crush all the wickedness and tyranny of the devil!
Rejoice, most merciful father, for thou couldst not bear to see the people crushed under the weight of their sufferings of body and soul!
Rejoice, for on account of this thou didst take upon thyself all our troubles and sorrows!
Rejoice, for thou didst selflessly pray that God might give thee our weaknesses!
Rejoice, for thou didst teach us that all sorrows come through straying from God and His commandments!
Rejoice, thou who hast shown us that the reward for those that suffer with patience and glorify God is ineffable!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 10
The Lord and Saviour of the world promised a great reward to those that would strive in righteousness for the perfection of others. And though a simple monk and unlearned in worldly things, thou, O Blessed Father, wast gifted with wisdom by the Spirit of the Lord Himself, to guide thousands on the path of salvation. Unto now thou prayest for them to God, to Whom with joy we too sing: Alleluia!
Ikos 10
On account of thy complete virtue, God adorned thee with gifts beyond nature, which thou didst use for His glory and the profit of men. For thou didst make thyself a father of countless believers, who, beset by the terrible temptations of our times, sought thee as a heavenly haven. And therefore we ask thee to accept us too among thy spiritual children and allow us to sing with thanksgiving to thee thus:
Rejoice, for thou didst teach the people to struggle against the evil thoughts sown in their minds by the enemy of our salvation!
Rejoice, for shining with the gift of discernment, thou didst at once reveal to thy sons whether their thoughts were from God or from the devil!
Rejoice, for by the grace of God thou knewest the depths of the hearts of men!
Rejoice, for having great wisdom, thou hast brought to naught all the cunning snares of the evil one!
Rejoice, for thou didst bring many to repentance through thine unfeigned love!
Rejoice, for thou didst make thyself a wise reproof of the proud and stubborn!
Rejoice, for thou wast a tender caress for those in despair and overwhelmed by temptations!
Rejoice, for thou didst weep unceasingly for all that looked to thee as a true hope of salvation!
Rejoice, for on the day of judgement thou shalt say to God with sweet joy: Behold I and the children that Thou hast given me!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 11
Becoming a perfect monk, O Father, and full of the grace of God, thou didst make thyself the steadfast hope of the unconsoled souls of those who desired to dedicate themselves wholly to Christ. And in thy gifts they all saw in thee a guide enlightened by the Holy Spirit. Therefore we praise God, Who did not deprive His flock of shepherds of holy life, saying: Alleluia!
Ikos 11
Thou didst found a convent in Souroti, where thy finest spiritual daughters would dedicate themselves to Christ the Bridegroom with great love. And then thou didst lead them to perfection through thy most wondrous counsel, as a loving and long-suffering father, who is to us also an undeceiving guide. Therefore we all bless thee, saying:
Rejoice, for thou didst found the convent of Saint John the Theologian in Souroti!
Rejoice, for this became a haven of salvation for souls that thirsted for Christ!
Rejoice, for thou didst strive in and out of season to make the nuns into perfect brides of our Lord!
Rejoice, for thou didst teach them true monastic life, signifying to forsake the world and its lusts!
Rejoice, for thou didst strive unceasingly to kindle their zeal for blessed asectic feats!
Rejoice, for thou didst guide them to frequent confession of sins, through which all the devil’s works are utterly despoiled!
Rejoice, for thy counsel fell on fruitful earth and refreshed the whole world!
Rejoice, for thou didst struggle diligently against the spirit of this world, which doth terrible harm to monastic life!
Rejoice, for through thy courage and love thou didst make thyself an example of spiritual victory for all monks!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 12
Great was the grace of God on thee, O Blessed Father, and also His great mercy, for on account of thy great self-sacrifice, the Almighty vouchsafed thee wonderful revelations and joys beyond belief. We too rejoice, seeing the reward that God giveth His saints, and we beg Him to make us too partakers thereof and we sing to Him: Alleluia!
Ikos 12
Even from this earth, O Father, thou didst taste of the joys of heaven, prepared by our All-Merciful God for all that serve Him with love. For although the struggles which the evil one conducted against thee were terrible, so much greater were the consolations through which God strengthened thee in virtue. Therefore, in humble praise, we sing to thee:
Rejoice, all-sweet light, through which Christ shineth forth to the whole world!
Rejoice, wonderful flame that thou kindlest in us with the love of God!
Rejoice, for thou didst make thyself the perfect abode of heavenly grace!
Rejoice, for in thee it bore all the fruits of holiness!
Rejoice, for God overwhelmed thee with His gifts beyond nature!
Rejoice, for thou didst taste of everlasting and uncreated light!
Rejoice, for thou didst live with the Saints as with thy close friends!
Rejoice, for the Most Gracious Mother of our Lord appeared to thee to strengthen thee in sorrows!
Rejoice, ineffable wonder, for thou wast vouchsafed to speak to Christ Our Lord and God Himself!
Rejoice, Blessed Father Paisius, enlightener of the latter times!
Kontakion 13
Thou, O Father, didst say with words enlightened by the Holy Spirit that many saints would have desired to live in our times, in order to strive for salvation. For Thou didst herald to us, who live in darkness, that the time is almost ready and that those that now struggle valiantly to win their salvation will receive a martyr’s reward. For this we thank God, Who with mercy looked on His people, sending His Saint for our enlightenment, and thus with voices of joy we gladly sing to our All-Gracious Master the song: Alleluia!
This Kontakion is read 3 times.
And then again Ikos 1: God ordained that thou wast born ... and Kontakion 1: Let us believers with one voice all praise...Then this:
Prayer to our Blessed Father Paisius the Athonite
O beloved Father Paisius, thou that didst ascend the rungs of holiness and become perfect in virtue, therefore gaining boldness before our Merciful God, do thou pray to Him, Whom thou didst serve unceasingly all thy life, not to let us perish for the multitude of our sins, but to turn us back to blessed repentance. Thou, who on earth didst heal with such love our countless weaknesses, diseases both of body and soul, canst all the more now deliver us from all sufferings. So do thou have mercy on us, O Father, through thy immeasurable love and godly kindness, not forsaking us that are full of sins.
Do thou, who didst never tire of guiding us to salvation and bearing our weaknesses whilst thou wast here with us, now grant us too the wisdom to overcome the temptations which the wicked devil doth ever weave around us and through which he would destroy our souls for eternity. Enlighten us to know the will of God for us and pray to the Master that He might give us power to fulfill it with thanksgiving. Do thou, who didst set an unwavering example of courage and self-sacrifice, strengthen us also to follow Thy virtue, that we may win an everlasting crown, of which thou thyself wast found most worthy. Thus, O Father, do not forsake us, who ceaselessly anger our long-suffering God, but rather stand with boldness before His throne, interceding for us with tears, that God may give us for thy sake most dear salvation. And thus, thanking thee with all our heart for all that thou hast done and still doest for us, let us also thank our Most Gracious God, Who is glorified in the Holy Trinity, the Father, the Son and the Holy Spirit, now and ever and unto the ages of ages. Amen!
St. Paisios of the Holy Mountain (+1994)
Through the prayers of our Holy Fathers, Lord Jesus Christ our God, have mercy on us and save us! Amen!
http://full-of-grace-and-truth.blogspot.ca/2015/01/akathist-to-st-paisios-athonite.html
Προφητεία τρίτου παγκοσμίου πολέμου και απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης
Όλα όσα έγραψαν οι Άγιοι της Εκκλησίας μας θα γίνουν μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Μου είπε ο γέροντας, ότι όταν ήταν νέος είχε διαβάσει τις προφητείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και είχε συγκλονισθεί.
Παρακαλούσε και προσευχόταν (επιπόλαια τότε) να του φανερώσει ο Κύριος το πότε θα γίνουν τα γεγονότα). Μια επίσκεψη όμως στο Άγιο Όρος και τα λόγια ενός Γέροντα τον έκαναν να καταλάβει το λάθος του. Ο Κύριος, και μόνο αυτός, θα αποφασίσει αν κάποιος είναι άξιος να «πληρωθεί» του ελέους Του, να γνωρίσει τα μέλλοντα. Και ξαφνικά ένα βράδυ που προσευχόταν (τότε που οι Τούρκοι σκότωσαν τους Σολωμό και Ισαάκ) άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά του, «σα να έβλεπα ταινία» μου είπε, τα μελλούμενα.
Αυτά που είχε γράψει κάποιος αδελφός, για κάποιον κύριο Γιώργο, που έλεγε για επτά (7) πολέμους είναι αλήθεια. Ο κάθε πόλεμος θα είναι αγριότερος από τον προηγούμενο. Ο κάθε πόλεμος θα εμπλέκει και περισσότερα κράτη και θα εξαπλώνεται σε μεγαλύτερη γεωγραφική επιφάνεια. Ενδιάμεσα σε όλους τους πολέμους θα μεσολαβούν μεσοδιαστήματα ειρήνης. Οι άνθρωποι που οι χώρες τους θα βρίσκονται σε πόλεμο θα τρέχουν και θα παρακαλούν το Θεό, όμως δε θα εισακούονται. Οι άλλοι που θα ζουν στις μη εμπόλεμες χώρες δε θα παραδειγματίζονται από τις συμφορές των γειτόνων τους, αλλά θα ζητούν τον πόλεμο και την καταστροφή για να εκδικηθούν τους εχθρούς τους.
Ο πόλεμος θα εξαπλωθεί σε παγκόσμια κλίμακα. Ερείπια, πείνα, δυστυχία, επαναστάσεις, λεηλασίες, αρρώστιες θα κυριαρχούν.
Ο πρώτος πόλεμος ήταν αυτός που έγινε στη Γεωργία.
Η Ρωσία θα δεχτεί κι άλλη πρόκληση-επίθεση από τη Γεωργία κι αυτή τη φορά θα την καταστρέψει τελειωτικά. Δυστυχώς οι απώλειες του άμαχου πληθυσμού της Γεωργίας θα είναι τρομακτικές.
Όσο οι Ρώσοι θα πολεμούν στη Γεωργία, θα υποκινηθούν και οι Ουκρανοί από τους Αμερικάνους να κάνουν χοντρές προκλήσεις ενάντια στους Ρώσους. Η Τουρκία θα επιτρέψει σε αμερικανικά πλοία και αεροσκάφη να περάσουν από εναέριο χώρο και στενά, για να χτυπήσουν τους Ρώσους.
Από τότε αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τους Τούρκους. Οι Ρώσοι θα καταλάβουν πολύ σύντομα τους Ουκρανούς (για την ακρίβεια, πολύ λίγοι Ουκρανοί θα πολεμήσουν τους Ρώσους και θα γίνουν δεκτοί με ενθουσιασμό στις πόλεις. Πάνω από την Ουκρανία και τον Εύξεινο Πόντο θα πολεμήσουν (αερομαχίες) Αμερικάνοι και Ρώσοι για πρώτη φορά και θα υπερισχύσουν οι Ρώσοι συντριπτικά .
Στην Τουρκία θα έχει επιβληθεί δικτατορία, ενώ θα εξεγερθούν οι Κούρδοι. Παγκόσμια οικονομική αναταραχή. Οι οικονομίες καταρρέουν η μια μετά την άλλη. Γίνεται στάση πληρωμών και λαϊκές εξεγέρσεις…
Ο Εύξεινος Πόντος θα γίνει Ρωσική λίμνη, μετά δε και την κατάκτηση της Τουρκίας.
(Θα είναι η πρώτη χώρα που θα δοκιμάσει τα ρωσικά μυστικά ΥΠΕΡΟΠΛΑ).
Οι Ρώσοι επειδή θα συναντήσουν αντίσταση από τους Τούρκους και επειδή θα βιάζονται να τους καταλάβουν γρήγορα, για να μην προλάβει το ΝΑΤΟ να τους βοηθήσει, θα τους αποτελειώσουν ολοκληρωτικά .
Πιο πριν οι Ρώσοι θα έχουν εισβάλλει σε Γεωργία, Ουκρανία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, απωθώντας τα Αμερικανικά στρατεύματα.
Στο Βορρά θα εισβάλλουν και θα καταπατήσουν όλες τις Σκανδιναβικές χώρες, Φινλανδία, Σουηδία, Νορβηγία, επειδή αυτές οι χώρες ενώ θα κρατούσαν φαινομενικά ουδέτερη στάση, τελικά από τα εδάφη τους θα εξαπολύονταν η πρώτη σοβαρή επίθεση στο έδαφος της Ρωσίας με θύματα τον άμαχο πληθυσμό. Η καταστροφή που θα υποστούν θα συγκλονίσει όλη την ανθρωπότητα.
Στη συνέχεια εισβάλλουν σε Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ρουμανία, Μολδαβία, (οι λαοί των Ορθοδόξων λαών της Βαλκανικής θα εξεγερθούν, θα ανατρέψουν τις υπόδουλες κυβερνήσεις τους και θα συμμαχήσουν με τους Ρώσους: Οι Σέρβοι και οι Ρουμάνοι, όχι όμως και οι Βούλγαροι.
Μετά οι Ρώσοι θα κατέβουν Νότια για να βοηθήσουν τους συμμάχους τους Άραβες και κυρίως Ιρανούς, που θα δέχονται την επίθεση των Αμερικανών.
Τότε θα επιχειρηθεί να πέσουν τα πρώτα πυρηνικά από ΗΠΑ και Ισραήλ, αλλά θα τα εξουδετερώσουν οι Ρώσοι προκαλώντας παγκόσμια διακοπή ενέργειας και επικοινωνιών.
Ύστερα θα προχωρήσουν στην Αίγυπτο και θα καταλάβουν τη διώρυγα του Σουέζ.
Πηγαίνοντας για τη Μέση Ανατολή οι Ρώσοι θα περάσουν τα στρατεύματά τους πάνω και μέσα από την Ελλάδα, χωρίς όμως την παραμικρή ζημιά για τους Έλληνες. Το πέρασμά τους θα είναι πολύ γρήγορο.
Αυτή τους η ικανότητα, να μεταφέρουν μεγάλες δυνάμεις σε μεγάλες αποστάσεις και πολύ γρήγορα, θα είναι μεγάλο πλεονέκτημα για τους Ρώσους και θα οφείλεται σε άγνωστα αεροσκάφη, που θα είναι όπως οι ιπτάμενοι δίσκοι.
Μετά θα στραφούν στα Βαλκάνια για να βοηθήσουν τους Σέρβους που θα δέχονται επίθεση από το ΝΑΤΟ και μουσουλμανικά και καθολικά κράτη των Βαλκανίων και θα νικήσουν.
Αυτό που θα κάμψει τους Ρώσους και θα τους οδηγήσει σε αναδίπλωση των δυνάμεών τους θα είναι η ΠΡΟΔΟΣΙΑ των Κινέζων. Ενώ στην αρχή θα είναι μαζί τους, στη συνέχεια έναντι του μεγαλύτερου ανταλλάγματος που δόθηκε ποτέ στον κόσμο, την κατοχή όλης της ΣΙΒΗΡΙΑΣ, ΟΙ Κινέζοι θα αποχωρήσουν και το χειρότερο, θα επιτρέψουν στα συμμαχικά στρατεύματα να χτυπήσουν πισώπλατα τους Ρώσους.
Οι ΑΘΛΙΟΙ, το στρατό που δεν έστειλαν να βοηθήσει τους Ρώσους, θα τον στείλουν ενάντια στον ΗΡΩΪΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ που θα καθοδηγείται από το Θεόσταλτο Βασιλέα ΙΩΑΝΝΗ στη μάχη του ΑΡΜΑΓΕΔΩΝΑ.
Όμως εκεί θα τους περιμένει η απόλυτη συμφορά από τα ουράνια Τάγματα των Αγγέλων που θα τους συντρίψουν.
Ο Βασιλέας Ιωάννης, μετά την ανάδειξή του στο Θρόνο, θα συνεχίσει τους πολέμους, αυτή τη φορά ενάντια στους Κινέζους.
Ο Ελληνικός στρατός μαζί με κάποιους συμμάχους από Ορθόδοξα κράτη, 100 – 150.000 πώς θα πολεμούσε ενάντια σε 200.000.000 στρατό, αν δεν επενέβαινε φανερά ο Κύριος να κατατροπώσει τους εχθρούς Του;
Τη φωτιά που θα κατέβει από τον Ουρανό και θα «λιώσει» τους Κινέζους, (έτσι μου το περιέγραψε), θα τη φέρουν οι Δοξασμένοι υπηρέτες Του Κυρίου, οι Άγγελοι.
Μετά τους Κινέζους θα στραφεί εναντίον ΟΛΩΝ των μουσουλμάνων, πρώτα στην Ασία και μετά στη Β. Αφρική.
Ο παππούλης είναι ένας απλός άνθρωπος με όλες τις αμαρτίες του κόσμου επάνω του, όπως λέει ο ίδιος. Θα είναι μεγάλη ασέβεια να το συγκρίνουμε με τον Παΐσιο, ή και άλλους Γέροντες που είχαν ολοφάνερα τόσα χαρίσματα επάνω τους.
Η λεπτομερής στρατιωτική ανάλυση που παρέθεσα οφείλεται στο ότι ο ίδιος πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον πόλεμο της Κορέας και ως εκ τούτου είδε με άλλο μάτι τα γεγονότα.
ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΠΟΛΕΜΟ
Οι Ρώσοι θα αναδιπλωθούν στην Αν. Θράκη και τα απέναντι ασιατικά εδάφη.
Οι Δυτικοί θα αποβιβαστούν στην Αλβανία και μέσω Παραεγνατίας, που όμως θα έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό, θα αρχίσουν να κινούνται ανατολικά. Επειδή όμως θα έχουν μεγάλο πρόβλημα να κινηθούν σε κατεστραμμένο οδικό δίκτυο (βομβαρδισμένοι δρόμοι, ανατιναγμένες γέφυρες) και κάτω από σφοδρές επιθέσεις των Ρώσων, θα πάρουν μια πονηρή απόφαση:
Θα διοχετεύσουν το μεγαλύτερο μέρος των στρατευμάτων τους στην Εγνατία Οδό της Ελλάδας μας. Αυτό θα γίνει, αφενός μεν επειδή η Ελλάδα θα είναι ουδέτερη, δεν θα έχει υποστεί καμία καταστροφή το οδικό της δίκτυο και αφετέρου αφού η Ελλάδα θα είναι άτυπα σύμμαχος της Ρωσίας.
Οι Ρώσοι δε θα τολμούσαν να χτυπήσουν μια «σύμμαχο» και φιλικά προσκείμενη σε αυτή χώρα.
Έτσι και θα γίνει. Οι σύμμαχοι όμως θα μισούνε τρομερά τους Έλληνες, γιατί δεν πολεμήσανε τους Ρώσους, άρα δεν έχουν τις καταστροφές και τις απώλειες που θα έχουν οι ίδιοι, με τις χώρες τους κατεστραμμένες και τα αγαπημένα τους πρόσωπα ενδεχομένως νεκρά.
Αλλοίμονο στους Έλληνες που θα πέφτουν στα χέρια τους: Με αστείες δικαιολογίες, που θα καλείται να απαντήσει ο κάθε αγρότης, ή βοσκός, σχετικά με το αν είναι κοντά, ή μακριά η Πόλη. Θα βασανίζονται μέχρι θανάτου. Θα παρεκκλίνουν της πορείας τους και θα ορμούν μέσα σε μεγάλες και μικρές πόλεις.
Τα αίσχη των Σταυροφοριών θα επαναληφθούν. Σπίτια θα λεηλατούνται, γυναίκες ανεξαρτήτου ηλικίας θα βιάζονται, άνθρωποι θα δολοφονούνται, ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ θα πυρπολούνται, Ιερείς θα διαπομπεύονται, και το κακό θα είναι συνεχόμενο, γιατί με το που θα φεύγει η μια στρατιωτική μονάδα θα καταφθάνει η επόμενη.
Μόνη σωτηρία, η φυγή στα βουνά και το κρύψιμο στα δάση. Αλλοίμονο στους γέρους, στις εγκύους, στα μικρά παιδιά και στους ανήμπορούς.
Όμως ο «μισθός» των νέων Σταυροφόρων θα είναι βαρύς και ολέθριος μπροστά στα τείχη της Κωνσταντινούπολης.
Τις επόμενες ημέρες θα ξεκινήσει (τεχνητή θα είναι) Παγκόσμια Οικονομική αναταραχή με κατάρρευση του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος.
Οι Νατοϊκοί επειδή θα υπάρχει κυκλοφοριακή συμφόρηση (ο Γέροντας μου είπε, ότι τα στρατεύματα θα είναι περίπου 3 εκατομμύρια) θα στείλουν ένα μέρος δια μέσου Θεσσαλίας.
Τρομερή καταστροφή θα περιμένει τους κατοίκους των περιοχών, όπου θα περάσουν. Τα χωριά του κάμπου θα καταστραφούν, μια και δεν θα υπάρχει φυσική κάλυψη. Αυτοί που θα γλιτώσουν είναι τα χωριά στους πρόποδες του Ολύμπου και του Κισσάβου.
Οι δυνάμεις από Θεσσαλία και από πάνω από Εγνατία θα ενώνονται έξω από τη Θεσσαλονίκη.
Νέα ΑΛΩΣΗ περιμένει την πόλη. Ανοσιουργήματα θα περιμένουν τους ευτυχώς λίγους εναπομείναντες κατοίκους.
Κατά την περιορισμένη χρονικά Ελληνοτουρκική σύρραξη ΔΕΝ θα σκοτωθεί ούτε ένας Έλληνας στρατιώτης. Τραυματισμοί όμως θα υπάρξουν.
Οι στρατιώτες θα είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Θα υπάρξουν πυροβολισμοί, κανονιοβολισμοί, κυρίως στα νησιά, όμως θα είναι σε αυθόρμητες ενέργειες.
Η Θεία σκέπη θα μας προφυλάξει και μετά η φωτισμένη στρατιωτική ηγεσία που ήδη προετοιμάζει το Αμυντικό Δόγμα της Χώρας σύμφωνα με τα επερχόμενα γεγονότα.
Οι Τούρκοι έχουν σχεδιάσει να καταλάβουν πολλά νησιά. Παράλληλα θα ξεσηκώσουν οικονομικούς μετανάστες, ομόθρησκους με αυτούς, με στρατιωτικό εξοπλισμό που ΗΔΗ βρίσκεται σε προκαθορισμένους χώρους εντός της χώρας μας.
Πράξεις δολιοφθοράς (ανατινάξεις γεφυρών, δρόμων, εμπρησμοί) θα είναι η αποστολή τους. Οι υπηρεσίες ασφαλείας της χώρας μας τα γνωρίζουν ΟΛΑ
Η πιο επικίνδυνη δολιοφθορά θα είναι …. Τα υδραγωγεία και το πόσιμο νερό
Από πληροφορίες που θα έχουν οι Τούρκοι θα καταλάβουν, ότι η επιχείρηση κατάληψης των ελληνικών νησιών θα συνδυαστεί με τραγωδία.
Τότε θα επιχειρήσουν τον απόλυτο αιφνιδιασμό, χτυπώντας κατά μέτωπο την Ηπειρωτική Ελλάδα. Θα επιβιβάσουν το στρατό τους στα καράβια και θα κατευθυνθούν για αποβίβαση από Καβάλα ως Αθήνα. Θα πιστέψουν ότι εμείς έχουμε ρίξει το βάρος στα νησιά και έχουμε αφήσει αφύλακτη τη χερσαία περιοχή, θα φτάσουν μια ανάσα από το στόχο τους. Έξι ναυτικά μίλια από τις ακτές . Εκεί θα τους βρει ο όλεθρος.
Όταν δουν οι Τούρκοι ότι δε μπορούν να καταλάβουν τα νησιά του Αιγαίου, για αντιπερισπασμό θα επιτεθούν στην Κύπρο. Εκεί θα γίνουν σκληρές μάχες και θα υπάρξουν μεγάλες απώλειες (και σε στρατό και σε άμαχο πληθυσμό).
Ευτυχώς η γρήγορη κάθοδος των Ρώσων θα τους αναγκάσει να αποσύρουν όλες τις δυνάμεις τους για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους. Τότε, οι Ελληνοκυπριακές Δυνάμεις θα ανακαταλάβουν τα κατεχόμενα εδάφη (δυστυχώς, θα συμβούν γεγονότα εθνικών εκκαθαρίσεων).
Ρώτησαν κάποια παιδιά, τι θα γίνει με την Αμερική;
Δυστυχώς, ολοκληρωτική καταστροφή. Από τα 300 εκατομμύρια που έχει τώρα, το 90% θα χάσει τη ζωή του, από κάθε αιτία, παρεπόμενη του πολέμου.
Όταν ρώτησα το Γέροντα: «Πώς επιτρέπει ο Κύριος, ένα Έθνος όπως οι Ρώσοι, να ορμάει εδώ και να εισβάλλει εκεί;»
Μου είπε ότι σε όλους τους πολέμους που θα κάνουν οι Ρώσοι, πρώτα θα έχουν δεχτεί επίθεση και μετά θα αντιδρούν.
Έτσι και οι Τούρκοι, για να μην είναι αναπολόγητοι στη Δευτέρα Παρουσία έναντι Του Κυρίου και πουν: «Τι κακό κάναμε και μας κατέστρεψες μέσω του οργάνου Σου, των Ρώσων;»
Θα τους πει: «Εσείς, αναίτια και απρόκλητα επιτεθήκατε εναντίον των Ελλήνων. Αυτή θα είναι η τιμωρία σας»
Να μη φοβηθείτε, ούτε να δειλιάσετε, είπε ο Γέροντας, όταν αρχίσουν τα γεγονότα. Ο Κύριός μας με την Υπεραγία Μητέρα Του και όλους τους Αγίους έχουν πιαστεί από τα χέρια και έχουν κυκλώσει την Ελλάδα μας.
Κάθε εχθρική ενέργεια ενάντιά μας θα καταπέσει.
Όποιος έχει Πνευματικό, αυτόν και μόνο θα συμβουλευτεί.
Όποιος πάλι δεν έχει Πνευματικό, αλλά πιστεύει στον Κύριο, εκείνες τις ημέρες η Ιεραρχία της Ελλάδος σε έκτακτες συνεδριάσεις θα εκδώσει σωτήριες και ψυχωφελείς ανακοινώσεις.
Μόλις περάσει η πρώτη μπόρα ας οικονομήσει ο καθένας τα αναγκαία.
Εσείς που είχατε την ευλογία να μάθετε τα επερχόμενα δεινά, αλλά και την Ανάσταση του Έθνους μας, έχετε ιερό καθήκον να βοηθήσετε κάθε Χριστιανό που θα σας χτυπήσει την πόρτα.
Θα δίνετε από το υστέρημά σας και όχι από το περίσσευμα.
Καταραμένος να είναι εκείνος που θα αρνηθεί να περιμαζέψει Χριστιανό. Εκείνος που θα σκεφθεί μόνο τα παιδιά του και θ’ αφήσει τα ξένα παιδάκια να πεθάνουν (γιατί τέτοια γεγονότα μας περιέγραψε).
Το χέρι που θα σας χτυπήσει την πόρτα δεν θα είναι μόνο το χέρι του πεινασμένου, αλλά και του Αγγέλου, που θα σας δοκιμάσει κατ’ εντολή Του Κυρίου μας.
Την ευλογία Του Κυρίου μας να έχετε εσείς που θα ανοίξετε τα σπίτια σας.
Τα τρόφιμά σας θα κάνουν πως τελειώνουν και ποτέ δε θα τελειώνουν.
Άγγελοι Κυρίου θα σας φανερώνουν πού θα βρίσκετε τροφή.
Να έχετε πάντα μαζί σας νερό από Αγίασμα.
Μια σταγόνα να ρίχνετε ακόμα και σε θολό νερό και μια προσευχούλα να λέτε, το νερό θα γίνεται πόσιμο.
[1] Προφητεία Αγίου Αγαθαγγέλου: «Ήκουσα φωνή υπό της Άρκτου ερχομένης, λεγούσης ούτω: Ρωσία, ξύπνησεν γε ουν εκ του ύπνου. Προς εσέ ο λόγος του Αγγέλου, και εν τη πρωία του ηλίου εμπλησθήσεται ελαίου η λάμπα σου και πριν ο ήλιος φανή εν τω ανατολικό ζωδίω ,συ μεν εκμανής έση.
Ω φίλη, ιδού τα αριστοπολεμικά σου όργανα, πληρούσι τους αιθέρας μελωδίας.
Οι πολεμισταί και οι ήρωες σου ψάλλουσι τα νικητήρια, προσκαλούντες σε αναμορφώσαι τον πλανήτην.»
[2] Όραμα γηραιάς κυρίας που ζει εν παρθενία στην Κέρκυρα μακριά από τηλεοράσεις, ραδιόφωνα κλπ.: «9 ! να το θυμάστε το 9! Σε εννέα μέρες μέσα η Τουρκιά θα εξαφανιστεί από τον χάρτη. 50.000.000 οι νεκροί της.»
[3]Προφητεία Γέροντος Ιωσήφ Βατοπεδινού: «Οι χώρες του βορρά θα γίνουν όλες στάχτη»
[4] Τα «Εξαμίλια» στα οποία αναφερόταν ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
πηγή: http://www.pentapostagma.gr
Ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης λέγει:
“Υπάρχει μια αληθινή, πραγματική ζωή και μια φαινομενική, ψεύτικη ζωή. Το να ζείς για να τρως, να πίνεις, να ντύνεσαι, για να απολαμβάνης και να γίνεσαι πλούσιος, το να ζείς γενικά για εγκόσμιες χαρές και φροντίδες, αυτό είναι μια φαντασία.
Το να ζείς όμως για να ευχαριστής τον Θεό και τους άλλους, για να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι με κάθε τρόπο για την σωτηρία των ψυχών τους, αυτή είναι πραγματική ζωή.
Ο πρώτος τρόπος ζωής είναι ακατάπαυστος πνευματικός θάνατος. Ο δεύτερος είναι ακατάπαυστη ζωή του πνεύματος.
”(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, Περί της εγκοσμίου ζωής) .
http://proskynitis.blogspot.ca
http://www.agiazoni.gr
Корень и начало любви к ближнему есть любовь к Богу: кто действительно любит Бога, тот непременно любит и своего ближнего. Без сомнения Бог любит всякого человека. Истинно любя любящего нас Бога, надо любить и любимого Им человека. Возлюбим же друг друга, как Бог возлюбил нас!
Все мы происходим от одного праотца - Адама, и потому все имеем одно естество, и называемся люди: возлюбим же друг друга! Все созданы Богом по Его образу и подобию: возлюбим друг друга. Все мы падшие искуплены кровью Христа Сына Божия, возлюбившего нас и предавшего Себя за нас: будем же и мы любить друг друга. Бог так возлюбил нас, что "отдал Сына Своего единородного, дабы всякий, верующий в Него, не погиб, но имел жизнь вечную" (Иоан. 3:16). Так и мы будем любить друг друга, как Бог возлюбил нас. Всем нам Бог дал Свое святое слово, как светильник, сияющий в темном месте, которое учит нас любить и благотворить. Все мы слушаем это слово Божие, все в одну веру призваны и веруем во Отца и Сына и Святого Духа, единого Триипостасного Бога. Он любит нас, будем и мы любить друг друга. Все мы одному Богу молимся, поклоняемся, поем и славим, все мы называемся христианами от Христа, все крещены во имя Отца и Сына и Святого Духа. Все мы в крещении отреклись от сатаны и всех злых дел его - гордости, ненависти и прочего зла, и обещали любить Христа и друг друга!
Все мы призваны к вечной жизни и говорим во святом Символе: "Чаю воскресения мертвых и жизни будущего века" - возлюбим же друг друга. Все мы к единой трапезе приступаем и причащаемся тела и крови Христовой. О великое дело! О, непостижимое человеколюбие Божие! Все мы - братья, имея одного Отца-Бога, Которому молимся и говорим: "Отче наш, иже еси на небесех!" Всем нам Отец небесный по любви Своей подает пищу, одеяние, дом и прочие блага. Поэтому христианин имеет множество причин, ради которых должен любить своих ближних. Главная же та, что Бог любит человека. Как же ты, будучи христианином, будешь ненавидеть любезное Богу создание - человека, такого же человека, как и ты, - того, кто, как и ты, украшен Его образом и подобием? Будем ли ненавидеть того, кого Бог любит, кто искуплен кровью Христовой, за кого Христос пострадал и умер, кто омыт баней святого крещения, кто призван к вечной жизни? Будем ли ненавидеть другого человека, которого Бог велел любить как самого себя (Матф. 19:19), который, как и ты, приступает к святой Евхаристии, и которого Бог, как и тебя, благословляет!
Христиане! Страшно ненавидеть и проклинать того, кого Бог возлюбил, за которого Христос пострадал и умер. Возлюбим же друг друга, как и Бог возлюбил всех нас! Аминь.
Святителя Тихона Задонского
(из книги "Плоть и дух," стр 257").
The prayer of Mount Athos, who does not recognize it? It is comprised of one small phrase, of measured words.
"Lord Jesus Christ, have mercy on me, a sinner."
With the loud cry "Lord", we glorify God, His glorious majesty, the King of Israel, the Creator of visible and invisible creation, Whom Seraphim and Cherubim tremble before.
With the sweet invocation and summons "Jesus", we witness that Christ is present, our Savior, and we gratefully thank Him, because He has prepared for us life eternal.
With the third word "Christ", we theologically confess that Christ is the Son of God and God. No man saved us, nor angel, but Jesus Christ, the true God.
There follows the intimate petition "have mercy", and we venerate and entreat that God would be propitious, fulfilling our salvation's demands, the desires and needs of our hearts.
That "on me", what range it has! It is not only myself, it is everyone admitted to citizenship in the state of Christ, in the holy Church; it is all those who are members of the body of the Bridegroom.
And finally, so that our prayer be full of life, we close with the word "a sinner", confessing - since we are all sinners - as all the Saints confess and became through this sound sons of light and of the day.
Through this we understand, that this prayer involves:
Glorification
Thanksgiving
Theology
Supplication
and Confession.
Elder Aimilianos of Simonopetra.
Να κάνετε ελεημοσύνες στους γειτόνους και σε όλους πού έχουν ανάγκη. Που είναι ή αγάπη, όταν δεν κάνουμε ελεημοσύνη;
Από αυτά πού παίρνετε να δίνετε και στους φτωχούς, σ' αυτούς πού δεν έχουν. Όχι να δίνετε από τα περισσεύματα σας ή τις κληρονο μιές. Αυτό δεν έχει καμιά αξία.
Γέροντας Αμβρόσιος της Μονής Δαδίου
As the elder prayed in this manner with great sorrow, he became extremely thirsty and said to the thief, “My child, since I am sinful, God handed me over to you so you can kill me. In this manner, the Lord will fulfill your wish, while I, as an evil person, will be deprived of this life. Please, do me a very small favor, and fulfill a trivial request that I have: give me a little water to drink, and then go ahead and behead me.”
As soon as the thief heard these words, he placed the sword he was holding back into its sheath. He then took a small cup out of his vest pocket and eagerly proceeded to a nearby stream in order to fill it with water and bring it back to the elder. However, as he had kneeled down and was attempting to fill the vessel with water, he died.
In the meantime, the elder was waiting for the thief. When much time had gone by, the elder thought to himself, “Perhaps he was very tired and fell asleep. This might be a good chance for me to flee and return to my cell ... Alas, I am too old, and he will likely catch up to me, and then he will mercilessly torture me and cut me to pieces. I’ll stay. I’ll go down to the stream to see what he’s up to.”
With such thoughts the elder made his way to the stream, where he found the dead thief. Filled with amazement and surprise, he raised his hands to heaven and exclaimed, “O merciful Lord! I will not lower my hands from this position until You reveal to me this mystery that I am witnessing. Have pity on my effort, and make Your ways known to me.”
As the elder was praying, an angel of the Lord appeared to him and said, “Do you see, O elder, the dead man laying before you? He suffered a sudden and unexpected death so that you may escape from his hands.
Proceed to bury him as a person who has been saved. Because his obedience to you, that is, the fact that he placed his sword back in his sheath and went to bring you water to quench your thirst, pacified God’s wrath, and He accepted the thief as a disciple of obedience. Additionally, the fact that he revealed to you that he had committed ninety-nine murders was viewed by God as a confession. Therefore, bury him and commemorate him along with the saved souls.
You have come to know the abyss of God’s compassion and mercy. Return to your cell joyfully, and continue to pray eagerly. No longer be sad and think that you are sinful and thus deprived from divine revelations. As you have seen, God revealed to you one of His mysteries. Also know that all your ascetical struggles are acceptable to God; for there is no effort that takes place for God that is spurned by Him.”
After hearing the above, the elder proceeded to bury the deceased, and he returned to his cell peacefully, glorifying the Lord.
http://www.stnektariosmonastery.org/weeklymessage.pdf
«Δόξα σοι ο Θεός» θα πη «να γίνη γνωστός ο Θεός στους ανθρώπους». Βλέπεις και εκείνο που είπε ο Χριστός:
«Εγώ σε εδόξασα επί της γης …και νυν δόξασόν με σύ, Πάτερ», μερικοί το παρεξηγούν και λένε: «Εγώ Πατέρα, Σε έκανα γνωστό επί της γης, κάνε με γνωστό κι Εσύ, για να πιστέψουν οι άνθρωποι».
– Γέροντα, αισθάνομαι την ανάγκη να λέω περισσότερο το «δόξα σοι ο Θεός» παρά το «Κύριε ελέησον». Μήπως δεν είναι σωστό; – Καλό είναι αυτό, ευλογημένη. Εγώ μπορεί να περάσω ολόκληρη μέρα κάνοντας εργόχειρο και λέγοντας «Δόξα σοι ο Θεός. Δόξα σοι ο Θεός , γιατί ζω. Δόξα σοι ο Θεός, γιατί θα πεθάνω και θα πάω κοντά στον Θεό. Δόξα σοι Θεός, ακόμη και αν με βάλη στην κόλαση και πάρη έναν κολασμένο στον Παράδεισο.
Και εάν θέλη να μη με θυμάται στην κόλαση και λυπάται , ας πάρη πολλούς κολασμένους στον Παράδεισο, ώστε η χαρά Του γι’ αυτούς να είναι περισσότερη και να λιγοστέψη η στενοχώρια Του για μένα». Το «δόξα σοι ο Θεός» να μη λείπη ποτέ από τα χείλη σας. Εγώ, όταν πονάω, το «δόξα σοι ο Θεός» έχω για χάπι του πόνου∙ τίποτε άλλο δεν με πιάνει.
Το «δόξα σοι ο Θεός» είναι ανώτερο και από το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Έλεγε ο Παπα- Τύχων : «Το “ Κύριε ελέησον” έχει εκατό δραχμές, το “δόξα σοι ο Θεός” έχει χίλιες δραχμές∙ είναι δηλαδή πολύ πιο ακριβό».
Ήθελε να πη ότι ο άνθρωπος ζητάει το έλεος του Θεού από ανάγκη ,ενώ δοξολογεί τον Θεό από φιλότιμο, και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία. Συνιστούσε μάλιστα να λέμε το «δόξα σοι ο Θεός», όχι μόνον όταν είμαστε καλά , αλλά και όταν περνάμε δοκιμασίες , γιατί και τις δοκιμασίες τις επιτρέπει ο Θεός για φάρμακα της ψυχής.
– Γέροντα, μερικές φορές , όταν λέω «δόξα τω Θεώ», νιώθω μέσα μου ένα φτερούγισμα. Τι είναι αυτό; – Αγαλλίαση πνευματική είναι. Τώρα, επειδή μου έδωσες χαρά που λες «δόξα τω Θεώ», από την χαρά μου θα αρχίσω να γράφω «δόξα τω Θεώ, δόξα τω Θεώ», και θα γεμίσω μία κόλλα χαρτί με το «δόξα τω Θεώ». Ο Θεός να σε αξιώση στην άλλη ζωή να είσαι μαζί με τους Αγγέλους που δοξολογούν συνέχεια τον Θεό. Αμήν.
http://www.defencenet.gr
Τι σημαίνει σωτηρία; Ο θάνατος του σώματος είναι άραγε η προϋπόθεση για την είσοδο στη Βασιλεία του Χριστού; Πως μπορούμε να αναπτύξουμε την ικανότητά μας να ζούμε σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού, σύμφωνα με το Αγιο Πνεύμα; Ενα μόνο έχει σημασία: να φυλάξουμε την ένταση της προσευχής και της μετάνοιας. Τότε ο θάνατος δε θα είναι ρήξη, αλλά μετάβαση στη Βασιλεία, για την οποία θα έχουμε ετοιμασθεί με την κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, με την προσευχή και την επίκληση του Ονόματός Του: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ο θεός ημών, ελέησον ημάς και τον κόσμον Σου».
Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ
Theology is the word of God, which is apprehended by pure, humble and spiritually regenerated souls, and not the beautiful words of the mind, which are crafted with literary art and expressed by the legal or worldly spirit.
St. Paisios
Όταν επισκέφθηκαν το Μοναστήρι για πρώτη φορά ένας άνδρας με τη γυναίκα του, είχαν την ακόλουθη εμπειρία με τον Γέροντα, ο οποίος βέβαια δεν ήξερε τίποτα γι’ αυτούς νωρίτερα.
Τον χαιρέτισαν, πήραν την ευχή του και έμειναν για λίγο δίπλα του σιωπηλοί.
Κάποια στιγμή, ρώτησε τα ονόματά τους. Έπειτα, εντελώς ξαφνικά, είπε στον σύζυγο:
– Εσένα θα σου κοπούν τα χέρια και τα πόδια!
Ο έκπληκτος επισκέπτης μόλις που κατάφερε να ψελλίσει:
– Γιατί, Γέροντα, θα μου κοπούν τα χέρια και τα πόδια;
– Γιατί της φωνάζεις; τον ρώτησε με αυστηρό, αλλά περίεργα όμορφο τρόπο, δείχνοντας τη γυναίκα του.
– Ναι, ναι, Γέροντα, πέστε τα, έκανε χαρούμενη αυτή, που κάποιος τόσο σπουδαίος πήρε το μέρος της.
Ο άντρας συγκλονίστηκε. Κατάλαβε αστραπιαία πως ήταν λάθος να μεταφέρει μέσα στο σπίτι του την ένταση της δουλειάς και να ξεσπά στη γυναίκα του άδικα, και χαμήλωσε το κεφάλι. Μέσα του ήλθαν τα πάνω κάτω.
Και τότε ο Γέροντας, αφού είδε την αλλαγή του, αφού κατάλαβε πώς ο φταίχτης συναισθάνθηκε το σφάλμα του, άλλαξε τελείως συμπεριφορά, άπλωσε το χέρι και τον χάιδεψε στο κεφάλι.
– Βρέ μανούλα μου, του είπε τρυφερά, άμα είσαι σε μια βάρκα… Έχεις μπει ποτέ σε βάρκα;
– Γέροντα, έχω μπει, ψέλλισε ντροπιασμένος ο άνθρωπος.
– Έχεις κάνει κουπί;
– Έχω κάνει.
– Με πόσα κουπιά;
– Με δύο.
– Έχεις κάνει βάρκα με ένα κουπί;
– Όχι.
– Άμα κάνεις βάρκα με ένα κουπί, πού θα πας;
– Δεν ξέρω.
– Θα γυρίζεις γύρω-γύρω, βρέ μπουμπούνα, έτσι; Έτσι είναι και με τη γυναίκα σου. Άμα τραβάς μόνο εσύ κουπί, δεν πάτε πουθενά.
Είστε μια βαρκούλα οι δύο σας, ο γάμος σας είναι μια βαρκούλα και σας έχουν ξαμολήσει μέσα στον ωκεανό.
Για να φτάσετε στο λιμάνι, πρέπει να τραβάτε και οι δύο κουπί.
Άμα τραβάς μόνο εσύ, δεν γίνεται.
Κατάλαβες;
(Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης – Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου, εκδόσεις Κυριακίδη, σελ. 165)
Πηγή
The Lord speaks to all people of all times and races, and tells them something clear and well-known. Today a person is alive, but tomorrow he dies and everything that he has is lost to him. But the soul, which moves the body, continues to live and it is either comforted and happy, or sad and burdened. Man is created thus; the body must live as the soul desires. At the moment of death the soul continues to live without the body. Everything will perish except that which the soul has gathered through love and prayer. Everything virtuous done by a man is written in the soul and will not be taken from him. While a person is alive, he finds himself paying attention to many things: clothing, health, his job, studies. There are times when he is concerned only with the thought of war or a failed harvest - of everything that is necessary for life on earth.
So, too, in spiritual life there are times of special attention to what is needful for the soul. Such is Great Lent - a time of special attention, examination, of the freeing of spiritual forces. Fasting is established by the Holy Spirit. Righteous men, striving towards God, through life experience came to know the meaning of fasting and to bear witness that without fasting there can be no spiritual life. All the various attacks of the devil, all his temptations, everything concerning the diabolic world, is cast aside - becomes powerless and is shamed - when a person firmly follows the words of the Savior Himself, the Lord Jesus Christ: "…This kind goeth not out but by prayer and fasting" (Matt. 17:21).
Now is a time of fasting, a suitable time for cleansing the soul. This is the most important thing, for a soul to be able to accept the grace of God, so that those treasures will be stored up in the soul, which will not be taken from it. And then the path of its life will be straight; in the soul there will be peace and joy.
"Create in me a clean heart, O God, and renew a right spirit within me."
Στο κοινόβιο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου, πριν από 30 χρόνια ζούσε ένα πολύ απλό κι αγαθό Γεροντάκι, γνωστός με το όνομα Γερο - Θωμάς, πάντα πρόθυμος και ακάματος εργάτης της υπακοής. Σαν υπηρεσία του (διακόνημα) είχε να είναι βοηθός στον ζυμωτή και φούρναρη του Μοναστηριού.
Μια μέρα έτυχε ανάγκη να απουσιάσει για δυο ημέρες ο ζυμωτής και φούρναρης της Μονής Γερο - Γρηγόρης, ο οποίος από χρόνια είχε την υπηρεσία αυτή και γνώριζε πολύ καλά και εξυπηρετούσε τα διακονήματα αυτά, με πολύ προσήλωση και ευλάβεια.
Σαν αντικαταστάτη του στις υπηρεσίες αυτές, άφησε τον Γερο -Θωμά, ο οποίος επειδή δεν είχε ποτέ του ζυμώσει ξαφνιάστηκε και βρέθηκε σε μεγάλη απορία, διότι έπρεπε να ζυμώσει και να φουρνίσει τότε και να δώσει ψωμί για δυο ημέρες στους πατέρες του Κοινοβίου που τότε είχε περισσότερους από εξήντα Μοναχούς και σε δέκα ως είκοσι διερχόμενους κάθε ημέρα προσκυνητές.
Στη μεγάλη αυτή ανάγκη και απορία που βρέθηκε ο Γερο - Θωμάς, άρχισε να κάνει θερμή προσευχή και με δάκρυ να παρακαλεί την Παναγία Μητέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Κυρία Θεοτόκο και τον άγιο Παύλο, να τον φωτίσουν τι να κάνει; στην προκειμένη περίπτωση, γιατί τα είχε κυριολεκτικά χαμένα και δεν ήξερε πούθε να αρχίσει.
Ξαφνικά παίρνει την μαγιά του προζυμιού και εκεί που πήγε να βάλει νερό κι αλεύρι βλέπει δίπλα του μια μεγαλόπρεπη μαυροφορούσα γυναίκα, η οποία πήρε το προζύμι το ανακάτεψε, έβαλε το αλεύρι στην σκάφη και σε δυο ώρες έγινε το ζυμάρι, έπλασε τα ψωμιά τα φούρνισε και μέσα στις δυο αυτές ώρες ξεφούρνισε και έδωσε ο Γερο - Θωμάς ψωμί στους Μοναχούς, οι οποίοι ακόμη μέχρι σήμερα δεν μπορούν να ξεχάσουν την γλυκύτητα και νοστιμιά του ψωμιού αυτού.
Ο δε Γερο - Θωμάς σαν υπνωτισμένος δεν κατάλαβε τίποτε, πώς και με ποιό τρόπο γίνανε όλα αυτά! Το μόνο που κατάλαβε ήταν η μαυροφορεμένη εκείνη γυναίκα, που δεν ήταν άλλη παρά η Κυρία Θεοτόκος.
ΠΗΓΗ : ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, 1980
Nun Agne told us: "In 2007, a fifteen year-old boy came to the Monastery, who was one step away from the end.
He was from Cyprus, and suffered from his first steps in life from cancer.
His father had died, and his mother tried to remain strong for him, and for his smaller brother, Vasile. The child had had 23 surgeries, but nothing had happened.
His condition got worse, and thus the doctors at the great hospital of Athens told his mother that he needed another surgery. They didn't know if he would be able to survive the surgery, as he was already paralyzed.
His mother, one day before traveling to Athens, saw the Panagia in her sleep, who told her: "Don't worry. I am Panagia Malevi. Come to my home, and Andreas will be well."
The woman, as soon as she awoke, asked her mother who was Panagia Malevi, and she also did not know. The women asked around, and learned that the Monastery was in the area of Greece called Kyrouria. Thus, the woman took her child to the airport, and rented a taxi, and came here to the Monastery."
According to the nun, the inhabitants of the village and the nuns and the taxi driver helped the mother put the child in the wheelchair, and bring him into the church to venerate the icon. And as soon as he embraced it, Panagia filled him with strength. The child, as he said, felt within him something strange penetrate his body, and he straightaway cried out: "let me walk". His mother and all of those around him froze. Everyone began to cry, and Andreas stood up, walked and began to run.
Nun Agne mentioned: "I have been in the Monastery for forty years, and I confess that at that instant, I felt the presence of Panagia so clearly...I shudderd. Andreas left standing, and left his wheelchair here, because as he told us, he didn't need another." The doctors who tested the boy after his visit to Panagia Malevi could not believe how this child was walking, and they could see how he was still alive.
The tests furthermore still showed cancer in the largest part of his body, but the child is well. From then Andreas and his mother visit the Monastery once a year to thank Panagia.
Through the prayers of our Holy Fathers, Lord Jesus Christ our God, have mercy on us and save us! Amen!
http://full-of-grace-and-truth.blogspot.ca/2013/07/a-paralyzed-boy-is-healed-at-panagia.html
Οι σύγχρονοι Γέροντες, χαρακτηρίζονται από μια θαυμαστή ενότητα Πίστεως και Ζωής με τους παλαιοτέρους Αγίους, μια ενότητα η οποία δεν μπορεί να είναι έργο ανθρωπίνης δυνάμεως η μιμήσεως, αλλά φυσικό συνεπακόλουθο της ενότητος παλαιών και νέων Αγίων με τον πάντοτε απαράλλακτο Χριστό (Εβρ. 13, 8), ενότητα των κλημάτων με τη ζωοποιό Άμπελο (Ιω. 15, 4.5).
Άγιος Γέροντας Παΐσιος
Ο Άγιος γέρων Παΐσιος γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία, στις 25 Ιουλίου του 1924. Ο πατέρας του ονομαζόταν Πρόδρομος και ήταν πρόεδρος των Φαράσων, ενώ η μητέρα του λεγόταν Ευλαμπία. Ο Γέροντας είχε ακόμα 8 αδέλφια. Στις 7 Αυγούστου του 1924, μια εβδομάδα πριν οι Φαρασιώτες φύγουν για την Ελλάδα, ο Γέροντας βαφτίστηκε από τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος επέμεινε και του έδωσε το δικό του όνομα «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είχε πει.
Άγιος Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά την συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013. Ο π. Πορφύριος, γεννήθηκε το 1906 από ευσεβείς και πολύ φτωχούς γονείς στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας Ευβοίας. Στο σχολείο πήγε μέχρι Β΄ Δημοτικού. Τα γράμματα, όπως μου είπε, τα έμαθα διαβάζοντας το Ευαγγέλιο και τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας. Ο πατέρας του είχε πάει να δουλέψει στη διώρυγα του Παναμά, για να συντηρήσει την οικογένειά του. Κι ο μικρός Ευάγγελος- αυτό ήταν το όνομα του Γέροντα- δούλευε στα χωράφια και έβοσκε τα λιγοστά πρόβατά τους στις πλαγιές του χωριού. Εκεί διάβαζε και το Βίο του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτη. Τόσο πολύ τον συνεπήρε η αγία μορφή του Οσίου, που άρχισε να σκέπτεται να τον μιμηθεί.Μικρός καθώς ήταν, 13-14 ετών, βρήκε τον τρόπο και έφυγε για το Άγιον Όρος. Εκεί εγκαταστάθηκε στα Καυσοκαλύβια και έγινε υποτακτικός σε ένα κελί, σε δύο πολύ καλά και αυστηρά Γεροντάκια. Έζησε μαζί τους 5-6 χρόνια, έμαθε την καλογερική, την «άκρα» και «χαρούμενη» όπως έλεγε, υπακοή, την καθαρή αγάπη του θεού και δέχθηκε – άδολο και αγνό παιδί όπως ήταν- το διορατικό χάρισμα.
Γέροντας Αρσένιος Σπηλαιώτης
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με !!! - Προσπαθούμε νά λέμε συνέχεια τήν ευχή αλλά ό νούς μας περισπάται. - Όταν λέμε τήν ευχήν όσο μπορούμε, ζορίζουμε και τό μυαλό νά καταλαβαίνουμε τί λέμε. Αυτό όμως γιά νά τό πετύχουμε θέλει πολλήν βίαν. Όμως όταν δουλεύης, λέγε συνέχεια μέ τό στόμα "Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με". Ό νούς σίγουρα φεύγει, πάει στήν δουλειά, ταξιδεύει εδώ ή εκεί, όμως τό αυτί ακούει, κάτι πιάνει, και σιγά σιγά τό κατεβάζει στήν καρδιάν. Αλλά και νά μήν καταλαβαίνεις εσύ τήν ευχήν, όμως ό σατανάς καταλαβαίνει πολύ καλά και τρέμει μόνο που ακούει τ' όνομα του Χριστού. " Γέροντας Αρσένιος ο Σπηλαιώτης
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης
Ο μακάριος Άγιος Γέροντας Γεώργιος καταγόμενος από τον Πόντο γνώρισε από πολύ νωρίς την ορφάνια και την μοναξιά. Μετά από διώξεις και φυλακίσεις από το άθεο καθεστώς της Γεωργίας, φθάνει στην Ελλάδα, όπου ζώντας ασκητικά και με θερμή πίστη, χαριτώνεται ο ταπεινός και άξιος λειτουργός του Υψίστου με χαρίσματα διακρίσεως, διοράσεως, προοράσεως και προφητείας.
Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Ο Γέροντας αγαπούσε να εργάζεται και δεν σταματούσε καθόλου στις ώρες πού επέτρεπε το πρόγραμμα. Το εργόχειρο μας τότε ήταν σταυρουδάκια σκαλιστά, τα οποία σκάλιζε με μεγάλην ευχέρεια και ταχύτητα, αφού εμείς ετοιμάζαμε το ξύλο. Έμενε μόνος του στο καλυβάκι πού του χτίσαμε μακρύτερα από μας, κι εμείς πηγαίναμε να τον βρούμε το μεσημέρι και μετά φεύγαμε ο καθένας μόνος του.
Άγιος Νικόλαος Πλανάς
Η ωραία, η εύανδρος και αγιοτόκος Νάξος, είχε την θεία εύνοια και ευλογία να είναι η Γενέτειρά του. Γεννήθηκε το έτος 1851. Οι γονείς του, Καπετάν Γιάννης και Αυγουστίνα ήταν άνθρωποι ευσεβείς και καλοκάγαθοι, όπως όλοι οι νησιώτες, και εύποροι. Είχαν και ένα εμπορικό καΐκι, που πήγαινε από τη Νάξο στην Σμύρνη, Κωνσταντινούπολη, ακόμα και στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Μέσα σε κάποιο από τα κτήματα τους είχαν και ένα μικρό παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο.Ο Άγιος Νικόλαος Πλανάς από βρεφικής ηλικίας ήταν αγιασμένος. Τις περισσότερες φορές ως παιδί ήταν στον Ιερό αυτό Ναό και περνούσε πολλές ώρες ε κεί ψάλλοντας όσα ήξερε και φορώντας πολλές φορές, αντί ιερατικού φελωνίου, κάποια σεντόνι, μιμούμενος τούς Ιερείς. Μια μέρα έψαλλε τόσο κατανυκτικά, ώστε προκάλεσε τον θαυμασμό των περαστικών.
Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης
Ο μακαριστός π. Ιάκωβος Τσαλίκης γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου το 1920 στο Λίβισι της Μ. Ασίας.Τα παιδικά του χρόνια ήταν πολύ δύσκολα, καθώς στην περιοχή, ως γνωστό, κυριαρχούσαν οι Τούρκοι. Όταν ήταν δύο ετών δόθηκε διαταγή όλοι οι Λιβισιανοί να φύγουν από την περιοχή. Περίπου 2000 γυναικόπαιδα και γέροι (μια και όλοι οι άντρες είχαν οδηγηθεί αιχμάλωτοι σε καταναγκαστικά έργα-μαζί και ο πατέρας του μακαριστού Ιακώβου, Σταύρος) κίνησαν στη θλιβερή πομπή. Μάτια φοβισμένα, πόδια να τρεκλίζουνε, καρδιά σκοτεινή χωρίς ελπίδα. Το μικρό Ιάκωβο κρατούσε στην αγκαλιά η μητέρα του. Τα αδέλφια του, Γιώργος και Τασούλα , ήταν μόλις τεσσάρων ετών και σαράντα ημερών. Δίχως τα παραμικρά οικονομικά εφόδια, αφού και τα λιγοστά πράγματα που μπόρεσαν να πάρουν τους το άρπαξαν οι Τούρκοι, ξεκίνησαν ένα βασανιστικό ταξίδι που κράτησε μια εβδομάδα και πλέον. Έφτασαν τελικά στην Ιτέα. Αρχηγός της οικογένειας ήταν τώρα η γιαγιά του Ιακώβου, η κυρα-Δέσποινα. Γυναίκα με φλογισμένη πίστη, αστείρευτη υπομονή και δυναμικότητα. Από αυτήν πήρε το λαμπρό παράδειγμα και διδάχθηκε την αγάπη στο Θεό και τους ανθρώπους ο Ιάκωβος. Τελειώνοντας το 1925 μετέφεραν τους Λιβισιανούς πρόσφυγες σε μια τοποθεσία της βόρειας Εύβοιας, στο χωριό Φαράκλα.
Γέροντας Τύχων Αγιορείτης
O Παπα - Τυχών γεννήθηκε στη Ρωσία, στη Νόβια Μιχαλόσκα το 1884. Οι γονείς του, ο Παύλος και ή Ελένη, ήταν ευλαβείς άνθρωποι, και επόμενο ήταν και ο καρπός τους, ο Τιμόθεος κατά κόσμον, να έχη κληρονομική την ευλάβεια και την αγάπη προς τον Θεό και να θέλη να αφιερωθή στον Θεό από μικρό παιδί.Έβλεπαν οι γονείς τον μεγάλο θείο ζήλο του παιδιού τους, αλλά δίσταζαν να του δώσουν την ευχή τους να πάη σε Μοναστήρι, επειδή το έβλεπαν εύσωμο και με ζωηρή φύση. Ήθελαν να ωρίμαση και στην σκέψη και μετά να αποφασίση μόνος του ο Τιμόθεος. Του έδωσαν όμως ευλογία να επισκέπτεται τις Μονές το διάστημα των τριών ετών, από δέκα επτά μέχρι είκοσι χρονών. Τότε έκανε τα μεγάλα και ατέλειωτα προσκυνήματα στα Μοναστήρια της Ρωσίας και πέρασε περίπου από διακόσιες Μονές. Στα Μοναστήρια πού πήγαινε, παρόλο πού ήταν κατάκοπος και εξαντλημένος από την οδοιπορία του, απέφευγε με τρόπο την φιλοξενία, για να ασκείται ο ίδιος και να μην επιβαρύνη τους άλλους.
Γέρων Σωφρόνιος Σαχάρωφ
Ο Γέροντας γεννήθηκε στην Μόσχα της Τσαρικής Ρωσίας από ορθόδοξους γονείς το 1896, στις 22 Σεπτεμβρίου, 04.00 η ώρα το πρωί. Ήταν το δεύτερο παιδί μιας οικογένειας με άλλα εννέα αδέλφια. Πέθανε όμως τελευταίος απ’ όλα τ’ αδέλφια του. Βαφτίστηκε στην εκκλησία του Σωτήρα και πήρε το όνομα Σέργιος. Από την παιδική του ηλικία έδειχνε μια σπάνια ικανότητα στην προσευχή. Σαν νέος μάλιστα μπορούσε να απαντά σε θέματα θεολογικά από αιώνων ζητούμενα. Έτσι από νωρίς είχε καταληφθεί από επείγουσα επιθυμία να εισχωρήσει στην καρδιά της θείας αιωνιότητας.
Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος
Η σύγχρονη αυτή Οσιακή μορφή, γεννήθηκε τον Μάιο του 1884 στο χωριό Πάκια, της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς, κοντά στους Μολάους της Λακωνίας. Οι γονείς του ονομάζονταν Παναγιώτης και Αικατερίνη Ζερβάκου. Πήρε το όνομα Κωνσταντίνος. Από την παιδική του ηλικία αγαπούσε την Εκκλησία, του άρεσε να ψέλνει και να διαβάζει τα ιερά βιβλία.Μια μέρα στο παιχνίδι τα παιδιά τον εξέλεξαν ηγούμενο με καλάμι για… ποιμαντορικό ραβδί! Απ’ ότι ο ίδιος μνημονεύει, σε ηλικία 8-10 ετών του εμφανίστηκε στο δρόμο του ο διάβολος, με χαλκοπράσινο αηδιαστικό πρόσωπο και κέρατα στο κεφάλι και του πέταγε πέτρες στα 10 μέτρα, χωρίς όμως να κτυπηθεί! Όταν οι γονείς τον έστελναν σε εργασίες, και ο μικρός Κωνσταντίνος άκουγε τις καμπάνες τις Εκκλησίας άφηνε τις δουλειές…
Γέρων Αμβρόσιος ο Αγιορείτης
Ο Ιερομόναχος Αμβρόσιος (κατά κόσμον Σπυρίδων Λάζαρης) εκοιμήθη στις 2 Δεκεμβρίου 2006 (ν.ημ.), σε ηλικία 92 ετών. Υπήρξε πνευματικός της Ιεράς Μονής Παναγίας Γαυριώτισσας Δαδίου και χιλιάδων χριστιανών από όλα τα μέρη της Ελλάδος. Ο π. Αμβρόσιος ήταν πηγή της Αγιορειτικής ευωδίας του Χριστού στον κόσμο και αποτελεί μία από τις άγιες σύγχρονες μορφές που στόλισαν της Εκκλησία. Είναι και αυτός καρπός της
Γερόντισσα Γαβριηλία
Η Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη, γεννήθηκε στις 2/15 Οκτωβρίου του 1897 (ημέρα εορτασμού των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης) στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της ήταν εύπορος ξυλέμπορος κι έζησε σε ένα περιβάλλον με πολλές ανέσεις στην Πόλη, στο Φανάρι.Ήταν ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, γεμάτο αγάπη για όλον τον κόσμο. Τις ημέρες που το αρχοντικό των Παπαγιάννη «δεχόταν» η χαρά της μικρής Αυρηλίας (το όνομά της πριν δεχτεί την μοναχική κουρά) έτρεχε αμέσως για ν’ ανοίξει και να υποδεχθεί εκείνη τους επισκέπτες.
Γέροντας Σίμων Αρβανίτης
Ο Γέροντας Σίμων Αρβανίτης καταγόταν από την Τριάδα Εύβοιας από όπου ο πατέρας του Αθανάσιος Αρβανίτης μετακινήθηκε και εγκαταστάθηκε στο χωριό Κουκουβάουνες Αττικής, την σημερινή Μεταμόρφωση και παντρεύτηκε την μητέρα του Κυριακή. Απέκτησαν τέσσερα αγόρια, τον Ιωάννη, τον Παναγιώτη -τόν αργότερα Γέροντα Σίμωνα- τον Δημήτριο και τον Κωνσταντίνο.
Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης
Ό Γέρων ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ, κατά κόσμον ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ, γεννήθηκε το έτος 1883 εις το Μικρασιατικό Χωρίον «ΓΚΕΛΒΕΡΗ» της Καππαδοκίας.Οι γονείς του ΑΝΕΣΤΗΣ και ΕΛΙΣΑΒΕΤ, απέκτησαν 6 (εξ) τέκνα, μεταξύ των οποίων και τον εκ κοιλίας μητρός κεκλημένον ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ τον μετέπειτα γνωστόν μας Πατέρα-Γέροντα ΙΕΡΩΝΥΜΟ.Μεγάλωσε και ανετράφη σε περιβάλλον προσευχής, ασκήσεως και αγιότητας. Τα προσευχητικά δάκρυα της μητέρας του, ήσαν τα πρώτα πού επέδρασαν στην ευαίσθητη ψυχή του Βασιλείου. Επίσης και τα άγια παραδείγματα των Ασκητών-Τρωγλοδυτών Αγίων της περιοχής του, οι οποίοι εκρύπτοντο και ζούσαν εν αφάνεια στα διάσπαρτα αυτά «κέντρα» προσευχής των βράχων της Καππαδοκίας.
Γέρων Ηρωδίων
Γεννήθηκε τo 1904 εις την Ρουμανία εις την επαρχία Ορντάσεστ. Ό πατέρας του, λεγόταν Πέτρος Μαντούφ, η μητέρα του Ελένη, Ήταν πτωχοί αλλά τίμιοι άνθρωποι. Ο Πέτρος δούλευε στα χωράφια, έβοσκε τα λιγοστά του πρόβατα, έτρωγε δηλαδή το ψωμί του εν ίδρώτι του προσώπου του. Ο Θεός του χάρισε ένα γυιό, τόν Ιωάννη. Ηταν ένα αθώο και φιλότιμο παλληκάρι. Ψηλός, γεροδεμένος, με γαλανά φωτεινά μάτια. Βοηθούσε τον πατέρα του στα πρόβατα και καλλιεργούσαν μαζί τα χωράφια. Ο Ιωάννης είχε μια έντονη θρησκευτική φύσι. Ήταν φιλέρημος χαρακτήρας. Του άρεσε να άκούη ιστορίες για μεγάλους ερημίτες, που άσκήτευαν στα σπήλαια και σε μικρές καλύβες που έφτιαχναν από κορμούς δένδρων στα Καρπάθια όρη και η καρδιά του καιγόταν να τους μιμηθή.
πηγή
Η κ. Ελένη Περιστέρη από το Ηράκλειο Κρήτης είχε πνευματικό της τον Άγιο Φιλόθεο.
Όταν εκείνος κοιμήθηκε, είχε μεγάλη επιθυμία να κάνει στα 40 του Θεία Λειτουργία και Μνημόσυνο στη μνήμη του.
Έπιασε προζύμι για να κάνει τα πρόσφορα, αλλά είχαν περάσει δύο ημέρες και το προζύμι δεν φούσκωνε, ήταν πίττα. Πήγε σε φούρνους για να της κάνουν πρόσφορα αλλά αρνήθηκαν να την εξυπηρετήσουν λέγοντας πως ήταν καθημερινή ημέρα και έπρεπε να τους ειδοποιήσει νωρίτερα. Γύρισε κλαίγοντας στο σπίτι της. Τι να κάνω, Θεέ μου, που έχω έτοιμα τα κόλλυβα;
Στην στεναχώρια της θυμήθηκε την κηδεία του. Τότε η Γερόντισσα της είχε -πει να πάρει ένα τριαντάφυλλο που στόλιζε το σώμα του Γέροντα. – Πάρ’ το, της είπε, να το έχεις ευλογία στο σπίτι σου. το πήρε και το φύλαξε στο εικονοστἀσι του σπιτιού της.
Τώρα το θυμήθηκε. Το παίρνει. Βγάζει την μάλλινη κουβέρτα και σταυρώνει με το τριαντάφυλλο την πετσέτα που σκέπαζε το προζύμι. Σ’ ένα τέταρτο το προζύμι φούσκωσε και χύθηκε. Έκανε τρία ωραιότατα πρόσφορα και η ευλαβής κυρία πραγματοποίησε την θεοφιλή της επιθυμία, να γίνει Θ. Λειτουργία στην μνήμη του αγίου Πνευματικού της.
Επίσης, η ίδια κυρία καταθέτει μία θαυμαστή επέμβαση του Αγίου δύο χρόνια μετά από την κοίμησή του. Μας είπε: είχε πόνο στην μέση και έκανα μία θεραπεία με ενέσεις που μου συνέστησε ο γιατρός. Ήμουν πολύ στεναχωρημένη διότι δεν μπορούσα να εργάζομαι. Έμενα στο σπίτι και σε λίγο θα δυσκολευούμουν οικονομικά.
Τότε θυμήθηκα το τριαντάφυλλο του Αγίου. Το πήρα, σταύρωσα την μέση μου και αυτό ήταν! Κόπηκε σαν κλωστή ο πόνος. Όταν ήρθε η νοσοκόμα να μου κάνει την ένεση της είπα: δεν χρειάζεται. Είμαι τελείως καλά.
Εκείνη επέμενε: μα πρέπει να ολοκληρώσεις την θεραπεία. – Δεν χρειάζεται, της απαντώ, είμαι τελείως καλά και σε λίγο φεύγω για την δουλειά μου. Σ’ ευχαριστώ που ήρθες αλλά ο Άγιός μου πρόλαβε και με θεράπευσε.
Πηγή: Αφιέρωμα εις τον Άγιον Γέροντα της Πάρου, Αρχιμ. π. ΦΙΛΟΘΕΟΝ ΖΕΡΒΑΚΟΝ + , Εκδ. Ιερόν Γυν. Ησυχαστήριον «Παναγία η Μυρτιδιώτισσα» Θαψανών Πάρου
The first thing that should be done when an Orthodox Christian family moves into a new apartment or house is to determine which eastern wall or corner can be turned into the icon corner. This should not be a non-conspicuous place where the icons will be hidden from people's eyes, rather it should be a very prominent spot which all can see.
The icon corner should have icons of Christ and the Theotokos as well as icons of the saints for whom the family has particular devotion. Many times an Orthodox family chooses a particular saint to whom they wish to dedicate their family church, and place it under his or her protection. The icons in the icon corner of a family church dedicated to a saint will, of course, have an icon of the saint together with those of Christ and the Theotokos.
The icon corner will either have a small table or a shelf upon which may be placed prayer books, a hand censer, a bottle of holy water, a blessing-cross, the candles that the husband and wife held at their wedding, holy oil, palm branches and sometimes other religious objects. In front of the icons an oil lamp should perpetually burn.
Some families burn wax votive candles before the icons; however, the tradition is to burn olive oil. Electric lights are not appropriate for use as the light to burn before icons. The traditional oil lamps require an amount of attention which electricity does not, thereby directing our physical services and thoughts to God several times a day when we are required to trim the wick and refill the lamp with oil.
The use of pure olive oil may be objected to because of its high cost; however, God is beneficent to those who think first of spiritual matters and then of themselves. A family with which I am familiar had a multitude of problems, one of which was not enough money to purchase food.
The head of the family placed the household under the protection of the Theotokos and Ever-Virgin Mary.
As an offering of faith and love, the family's head promised that the lamp in the icon corner would burn only pure olive oil and that it would be allowed to go out only after there was no more food on the table and no money to buy either olive oil or food.
Because of the strong faith shown by the family head, the Theotokos has miraculously provided the family with enough money to purchase both olive oil and food for months on end.
ΣΧΟΛΙΟ Το θαύμα ξεκίνησε την ημέρα των εκλογών.Αναμένουμε τι θα αποφανθεί η εκκλησία στην Κόρινθο.Μπορεί άραγε να είναι προειδοποίηση για επερχόμενες εξελίξεις στην Ελλάδα; 
