Sunday, September 15, 2019

Τους Μάρτυρες τους αγαπάμε, όχι απλώς επειδή βασανίζονται, αλλά επειδή για τον Χριστό βασανίζονται. ( Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος )

Τους Μάρτυρες τους αγαπάμε, όχι απλώς επειδή βασανίζονται, αλλά επειδή για τον Χριστό βασανίζονται. Αν δεις για τον Θεό να νηστεύουν, να θαυμάζεις την νηστεία τους. 
 
Αν όμως δεις να νηστεύουν, όχι για τον Θεό και σύμφωνα με τις εντολές Του, τότε αυτούς να τους αποστρέφεσαι περισσότερο, από ότι αποστρέφεσαι τους μέθυσους και εκείνους, που λόγω της μέθης ασχημονούν και διασκεδάζουν αισχρά.


Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Sunday, September 8, 2019

Το δάκρυ του Αρχαγγέλου.



Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ! Ο πιο γλυκός άγγελος του ουρανού! Το γλυκύτερο ουράνιο πλάσμα! Είναι εκείνος που στάθηκε με πολλή δύναμη και παρρησία, όταν ο Εωσφόρος αποφάσισε να διεκδικήσει τον θρόνο του Υιού του Θεού και με την εγωιστική του αυτή πράξη εξέπεσε από τον ουρανό συμπαρασύροντας πλήθος αγγελικών δυνάμεων.
Ήταν ο μόνος που στάθηκε ενώπιον των αγγέλων και είπε: «Στώμεν καλώς! Στώμεν μετά φόβου!» Ξέρετε τι σημαίνουν αυτά τα λόγια; Είπε σε όλους τους αγγέλους: «Στώμεν καλώς!», ας σταματήσουμε μέσα στην απόλυτη εμπιστοσύνη του Θεού Πατέρα μας. «Στώμεν μετά φόβου!», κανείς μας ας μην φύγει από τον θεϊκό έρωτα του ουράνιου μας Πατέρα. Ας φοβηθούμε αυτήν την στιγμή μην παρασυρθούμε από τον Εωσφόρο.
Είναι εκείνος που δίδαξε, που πρωτομίλησε, που βοήθησε, που ενίσχυσε όλες εκείνες τις αγγελικές δυνάμεις, που διεκδικούσε ο Εωσφόρος για να τις συμπαρασύρει στον Άδη, με αυτές τις δύο προτάσεις: «Στώμεν καλώς! Στώμεν μετά φόβου»! Και τότε ένα μεγάλο πλήθος αγγέλων απέρριψε την πρόταση του Εωσφόρου, που ήθελε να τους συμπαρασύρει.


Ο Αρχιστράτηγος του ουρανού, ο γλυκύτερος φίλος των ανθρώπων!


Ο Θεός λάτρεψε αυτόν τον Αρχάγγελο! Τον έκανε πρώτο των αγγέλων! Τον έκανε το γλυκύτερο Του πλάσμα! Τον έκανε Αρχιστράτηγο! Τον έκανε, μετά το Θεό, να είναι ο πρώτος, ο μόνος απ’ όλους τους αγγέλους που έχει την εξουσία να βρίσκεται στον θρόνο του Θεού και να Τον βλέπει. Κανένας άγγελος δεν μπορεί να δει το Θεό, όπως Τον βλέπει ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Είναι ο μόνος που αγάπησε τον Θεό με όλη του την δύναμη, γιατί οι άγγελοι πριν παρασυρθούν είχαν την δύναμη της βούλησης να αποφασίζουν τι θέλουν και να κάνουν αυτό που θέλουν.

Γι’ αυτό και αυτήν την εξουσία της βούλησης που τους έδωσε ο Θεός σαν δώρο μεγάλο, την οποία καταπάτησε ο Εωσφόρος και την χρησιμοποίησε για να συμπαρασύρει πλήθος αγγέλων στον Άδη, στα τάρταρα, αυτό λοιπόν το μοναδικό δώρο, το έχασαν μετά οι άγγελοι, ζητώντας από τον ίδιο τον Θεό Πατέρα να τους πάρει αυτήν την δυνατότητα. Το μόνο που ήθελαν στο εξής, ήταν αυτό που είπαν στο Θεό Πατέρα: «Θέλουμε μόνο να Σε υπηρετούμε. Μόνο να Σε δοξάζουμε».
Ήταν μεγάλος ο φόβος που μπήκε μέσα στην ύπαρξη τους, όταν είδαν την φοβερή αυτή πτώση του Εωσφόρου και των πεσόντων αγγέλων, όπου εκεί που ήταν τα γλυκύτερα, τα πανέμορφα πλάσματα του ουρανού, μεταμορφώθηκαν σε σκοτεινά, σε εχθρικά, σε δόλια όντα.
Οι άγγελοι φοβήθηκαν και ευχαρίστησαν τον Αρχάγγελο Μιχαήλ που τους συγκράτησε. Ο Θεός αγκάλιασε όλους τους αγγέλους Του, αλλά πιο πολύ αγκάλιασε τον Αρχάγγελο Του Μιχαήλ. Τότε τον ανέδειξε σε Αρχιστράτηγο των ουρανίων Δυνάμεων.
Τόσο μεγάλη και φοβερή είναι η δύναμη του Αρχαγγέλου, που μετά το Θεό, κανείς δεν έχει τέτοια δύναμη. Είναι ο μόνος τον οποίο φοβάται απεριόριστα ο Εωσφόρος και όλα του τα σκοτεινά δαιμόνια. Είναι ο μόνος που δεν αντέχει να βλέπει ο Εωσφόρος. Κανένα δαιμόνιο δεν αντέχει να σταθεί δίπλα στην δόξα και στην δύναμη του Αρχαγγέλου αυτού. Γι’ αυτό και ήταν πολύ σοφό αυτό το τροπάριο που έγραψε εκείνος ο εξαίσιος συγγραφέας μελωδός των ωραίων εκκλησιαστικών ποιημάτων που έλεγε: «Όπου βρίσκεται η χάρις σου Αρχάγγελε, εκεί διώκεται του διαβόλου η δύναμις». Όλη η δύναμη του διαβόλου φεύγει εκεί που βρίσκεται η χάρις του Αρχαγγέλου!



Είναι ο Αρχάγγελος το γλυκύτερο πλάσμα. Ο γλυκύτερος φίλος των ανθρώπων. Είναι αυτός που λατρεύει τον Θεό και που αγαπάει το ανθρώπινο γένος. Είναι αυτός που του παραδόθηκε τέτοια εξουσία από το Θεό, να βοηθάει τους ανθρώπους με τους αγγέλους του, για να επανέλθουν μέσα στην αγκαλιά του αγαπημένου μας Θεού Πατέρα. Σ’ αυτό το γλυκύτατο πλάσμα του ουρανού, που όμοιο του δεν έχει, δόθηκε η εξουσία να είναι Αρχιστράτηγος. Είναι ο μόνος που ξέρει πρώτος τις σκέψεις του Θεού, που μαθαίνει πρώτος τις αποφάσεις του Θεού, που μεταφέρει πρώτος τα μηνύματα του ουράνιου Πατέρα!
Θα σας δείξω μια εικόνα από τη γη για να το καταλάβετε. Όταν σ’ ένα κράτος μία κυβέρνηση αποφασίσει κάτι, ή έναν πόλεμο ή μία άμυνα ή οτιδήποτε άλλο, ποιος είναι εκείνος που το μαθαίνει πρώτος; Δεν είναι ο αρχηγός του στρατού;
Ε, λοιπόν, ακριβώς το ίδιο πράγμα, όπως συμβαίνει στη γη, έτσι γίνεται και στον ουρανό. Ο μόνος που ξέρει τα πάντα μετά τον Θεό είναι ο Αρχιστράτηγος Μιχαήλ. Λόγο της γλυκύτητας, της αγάπης και της εμπιστοσύνης που έχει αυτός ο άγγελος στον ουράνιο Θεό Πατέρα, από αυτόν μαθαίνουνε μετά όλοι οι άγγελοι, όλοι οι άγιοι και όλοι οι άνθρωποι τι θα συμβούν στον κόσμο. Γι’ αυτό και είναι εκείνος που μεταφέρει το θέλημα του Θεού στη γη. Είναι ο πρώτος των αγγέλων, το αγαπημένο πλάσμα του Θεού Πατέρα, ο γλυκύς ουράνιος φίλος όλων των ανθρώπων, η δύναμη των Χριστιανών, αλλά και ο φόβος και ο τρόμος του Εωσφόρου και των οπαδών του!



Αυτός λοιπόν είναι ο Αρχάγγελος, το γλυκό αυτό πλάσμα, που έγινε γλυκύτερο λόγω της απόλυτης εμπιστοσύνης που έδειξε στο Θεό Πατέρα και το εξέφρασε με δυνατά λόγια και έργα την ώρα που είπε «στώμεν καλώς», δηλαδή ας σταματήσουμε με απόλυτη εμπιστοσύνη στο Θεό Πατέρα και να μην παρασυρθούμε από τα λόγια του Εωσφόρου. Είναι αυτός που είπε σε όλους τους αγγέλους: «στώμεν μετά φόβου», ας φοβηθούμε αγνές, γλυκύτατες αγγελικές υπάρξεις μην χάσουμε μέσα από την ύπαρξη μας τον θεϊκό έρωτα του Θεού Πατέρα που μας κάνει τρισευτυχισμένους.


Το μήνυμα των δακρύων του Αρχαγγέλου Μιχαήλ


Αυτήν την αγία γλυκύτατη αγγελική ύπαρξη, σήμερα ο ίδιος ο Θεός Πατέρας την παρουσιάζει ενώπιον μας να δακρύζει. Αλήθεια, διερωτηθήκατε ποιος σήμερα δακρύζει; Αυτός που η δικιά του η καρδιά είναι η μόνη που ταιριάζει πιο πολύ από κάθε δημιούργημα στη γλυκιά θεϊκή Καρδιά.
Τι είναι όμως η θεϊκή Καρδιά; Η απόλυτη αγάπη, η απόλυτη ευσπλαχνία, η απόλυτη λατρεία! Αυτή λοιπόν η καρδιά του Αρχαγγέλου Μιχαήλ είναι η πιο κοντινή από όλα τα δημιουργήματα στην απόλυτη εμπιστοσύνη και στην απόλυτη ευσπλαχνία του Θεού Πατέρα. Η καρδιά του είναι ευσπλαχνική, γι’ αυτό και ο Θεός Πατέρας τον αγκάλιασε και τον έκανε πρώτο των αγγέλων, Αρχιστράτηγο των ουρανίων δυνάμεων.
Αυτός λοιπόν ο Αρχάγγελος σήμερα κλαίει. Κλαίει όμως γιατί; Από χαρά ή από λύπη; Συνήθως δυο είναι οι βασικές αιτίες που κάνουν κάποιον να κλαίει. Όταν συναντήσουμε μετά από τόσα χρόνια κάποιον φίλο μας, κάποιον γνωστό μας, κάποιον συγγενή μας, έναν από την οικογένεια μας, κλαίμε από χαρά. Δεν λέμε όλοι «έκλαψα από χαρά;» Συνήθως όμως πότε κλαίμε; Όταν ξέρουμε ότι κάτι πολύ άσχημο συνέβη ή θα συμβεί, κάτι πολύ λυπητερό, που θα μας πληγώσει την καρδιά.
Αυτό λοιπόν σήμερα είναι το μήνυμα των δακρύων! Είναι ο κώδικας που ερμηνευόμενος μέσα από το δάκρυ μπορεί να γίνει αφετηρία αφύπνισης για τους χριστιανούς, για όλους εκείνους που αγαπούν την Αγία Τριάδα, το Θεό Πατέρα, τον μονογενή Του Υιό και το Άγιο Πνεύμα.
Τα δάκρυα του Αρχαγγέλου δηλώνουν ΑΦΥΠΝΙΣΗ. Ναι, αδελφοί μου, θέλει να μας αφυπνίσει γι’ αυτά που γίνονται, γι’ αυτά που βλέπουν τα άγια του μάτια στον κόσμο και είναι αυτά που δεν βλέπουν τα δικά μας μάτια. Βλέπει αυτά που έρχονται, βλέπει αυτά που γίνονται. Τα βλέπει όλα αυτά και πονάει ο Αρχάγγελος! Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν αγαπούν τόσο πολύ τον Αρχάγγελο όσο στην Ελλάδα μας. Στην Ελλάδα μας, και κυρίως εμείς εδώ στα Δωδεκάνησα και στα νησάκια μας έχουμε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ του Μανταμάδο στην Μυτιλήνη και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, τον Πανορμίτη, όπως τον αποκαλούνε εκεί στη Σύμη, και όλοι τον αγαπάμε. Νιώθουμε ασφαλής κάτω από την προστασία του.
Όταν ένα δάκρυ λοιπόν κυλά από τα μάτια του, μας κάνει όλους να σκεπτόμαστε. Μας βάζει σε σκέψεις, πολλές φορές σε θλίψη, άλλες φορές μας φέρνει σε μετάνοια, τις περισσότερες φορές όμως μας προκαλεί προβληματισμό:



Γιατί άραγε ο αγαπημένος μας Αρχάγγελος να δακρύζει; Γιατί να κλαίει κι από τα δυο του ματάκια; Γιατί να τρέχουν τα δάκρυα του μπροστά στα μάτια όλων των πιστών που συρρέουν για να φιλήσουν την αγία του μορφή;
Το ότι δείχνει με τα δάκρυα του την παρουσία του, αυτό είναι γεγονός, μα ποτέ δεν έφυγε ο Αρχάγγελος από κοντά μας. Εμείς μπορεί να φεύγουμε από κοντά του, αυτός όμως δεν φεύγει ποτέ από κοντά μας. Αλλά τώρα, τι να σημαίνουν τα δάκρυα της γλυκιάς αυτής ουράνιας ύπαρξης;


Αδελφοί μου, όπως σας είπα προηγουμένως, ο Αρχάγγελος βλέπει αυτά που τα δικά μας μάτια δεν βλέπουν. Ο Αρχάγγελος είναι ο πρώτος και ο μόνος που ξέρει αποκαλυπτικά από το Θεό, το τι έρχεται στον κόσμο. Είναι ο μόνος που ξέρει τι θα γίνει και πως πρέπει πλέον τώρα να πολεμήσει μαζί με τους αγγέλους του, μαζί με όλους τους Αγίους, δίπλα στο αγαπημένο πλάσμα, την τέλεια εικόνα του Θεού, τον άνθρωπο. Είναι αυτός που ξέρει και θέλει να προειδοποιήσει και να προετοιμάσει τους ανθρώπους. Θέλει να τους βοηθήσει να καταλάβουν τι γίνεται και πως πρέπει από τώρα και στο εξής να ζουν.
Με βεβαιότητα θα μπορούσα να πω, ότι η παράκληση του Αρχαγγέλου με το δάκρυ του για να μετανιώσουμε, μοιάζει σαν μια μάνα που λέει στο παιδί της: «παιδί μου, μην το κάνεις αυτό, σε παρακαλώ, είναι κακό!» Το παιδί δεν το καταλαβαίνει και η μητέρα το επαναλαμβάνει: «σε παρακαλώ, παιδάκι μου, μην το κάνεις αυτό!» Το παιδί πάλι επιμένει στην τρέλα του, και κάποια στιγμή πιάνει το παράπονο την μάνα και κλαίγοντας του λέει: «σε ικετεύω, γιέ μου, σε ικετεύω κοριτσάκι μου…». Βλέπει το παιδί τα δάκρυα που τρέχουν από τα μάτια της μαμάς του και μόνο τότε προβληματίζεται και λέει: «Μα είναι τόσο κακό τελικά αυτό που κάνω; Μήπως πρέπει να το σταματήσω;»



Αυτό λοιπόν είναι το μεγάλο μήνυμα που μας δίνει ο Ταξιάρχης.
Μας λέει με λίγα λόγια: «Αγαπημένα σπλάχνα του Θεού Πατέρα μας, μην ζείτε άλλο όπως ζούσατε μέχρι τώρα. Αλλάξτε ζωή. Βάλτε την μετάνοια στην καρδιά σας. Εμπιστευτείτε το Θεό της καρδιάς σας, τον ουράνιο μας Πατέρα. Αγαπήστε Τον με όλη σας την δύναμη. Ελάτε κοντά Του, γίνετε ένα μ’ Εκείνον. Εμείς αυτό πάντα θέλουμε, να είμαστε ένα με τον ουράνιο μας Πατέρα. Πολύ περισσότερο εσείς που είστε η τελειότερη εικόνα, είστε το τελειότερο πλάσμα του Θεού Πατέρα. Από εσάς αναζητάει την αγάπη σας, αναζητάει την καρδιά σας. Θέλει ο Θεός Πατέρας να γίνει η καρδιά σας ένα με την δικιά Του καρδιά, γεμάτη αγάπη, γεμάτη ευσπλαχνία, γεμάτη εμπιστοσύνη, γεμάτη καλοσύνη, γεμάτη ευγένεια. Θέλει να χαίρεται ο Θεός βλέποντας τα παιδιά Του, εσάς τους ανθρώπους, να ζείτε σύμφωνα με το θέλημα Του.
Πληγώνεται ο Θεός Πατέρας άμα σας βλέπει να ζείτε χωρίς ευσπλαχνία, να ζείτε με ανοησία μακριά Του, κάνοντας χίλια δυο λάθη, χωρίς να έχετε την συνείδηση να μετανιώνετε και να Του πείτε ένα συγγνώμη: “Συγγνώμη, Θεέ της καρδιάς μας. Συγγνώμη, ουράνιε μας Πατέρα”. Όταν κάνετε αυτά τα λάθη με αφροσύνη, πληγώνετε την καρδιά του Θεού Πατέρα. Αλλάξτε, γιατί τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα. Πλησιάζει ο καιρός που όλα αυτά που ειπώθηκαν στην Αποκάλυψη θα γίνουν!»


Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ προειδοποιεί


Ο Αρχάγγελος μας είχε προειδοποιήσει ήδη από το 2012, ότι θα ήταν η έναρξη των χρόνων της Αποκάλυψης. Αυτό το 2013 πόσες φορές είπε πραγματικά σε πολλούς ανθρώπους, σε πολλές ευγενικές ψυχές, σε κρυφούς αγίους, ότι θα είναι έτος πολέμου! Και δεν εννοούσε μονάχα τον πόλεμο τον αιματηρό, γιατί αυτή είναι η μια μορφή του πολέμου. Η χειρότερη μορφή πολέμου είναι ο οικονομικός πόλεμος, όταν ο άνθρωπος δεν έχει να ζήσει, δεν έχει τα της επιβίωσής του! Όταν βλέπει το παιδί του να πεθαίνει, γιατί δεν έχει να φάει! Όταν βλέπει το παιδί του να αρρωσταίνει και δεν έχει φάρμακα να του πάρει! Όταν βλέπει να χάνει το σπίτι του, να χάνει τα μέσα της επιβίωσής του!
Δεν είναι αυτά αιτία για να κλάψει ο Αρχάγγελος; Δεν είναι αιτία να κλάψει, όπως και ο Θεός Πατέρας θλίβεται για την αφροσύνη μας, για την πλεονεξία μας, για τα λάθη αυτά που κάναμε, ώστε τώρα αυτή τη στιγμή να βρισκόμαστε σε μια από τις πιο δεινές θέσεις που βρέθηκε ποτέ η πατρίδα μας; Μα και γενικά σε πολλά μέρη του κόσμου δεν έχουνε να φάνε, δεν έχουνε τα φάρμακα τους, δεν έχουνε το σπίτι τους!



Θα σας πω κάτι που έγινε σήμερα. Το διάβασα και μου έκανε φοβερή εντύπωση. Εδώ στην πατρίδα μας, την Ρόδο, που την θεωρούν πολλοί το νησί της ευλογίας και του πλούτου, ένας πατέρας δεν είχε να πάρει ένα κουτί γάλα για το παιδί του! Δεν είχε χρήματα! Πήρε τα τρία βιβλιάρια του και πήγε στις τράπεζες για να δει αν υπήρχαν τίποτα χρήματα σε κανένα από όλα αυτά. Ο κάθε ταμίας όταν πήγαινε στις τράπεζες του έλεγε: «Δεν έχετε τίποτα κύριε». Μόνο σε ένα από αυτά εντόπισε δύο ευρώ και ογδόντα λεπτά (2,80 €)! και τα ζήτησε αυτά ο πατέρας! «Δώσε μου τα, για να πάρω σε παρακαλώ γάλα για το παιδί μου»!
Αυτή είναι η κατάσταση πολλών ανθρώπων! Δεν είχε να πάρει γάλα και έτρεξε στην τράπεζα για να δει τι του απέμεινε. Και τι του είχε απομείνει; Δύο ευρώ και ογδόντα λεπτά (2,80 €)!
Μήπως εγώ ο ίδιος δεν βρέθηκα σε ένα χωριουδάκι εδώ στο νησί μου και είδα ένα κοριτσάκι με μαντήλι στα μαλλιά της, που δεν μπορώ να το ξεχάσω, και τότε ρώτησα την μαμά του: «Από πότε το παιδί αυτό φοράει μαντηλάκι;» Με πήρε λίγο πιο πέρα και μου είπε: «Αχ, πάτερ μου, το παιδί μου, επειδή δεν είχα να του δώσω φαγητό, έπαθε αβιταμίνωση και έπεσαν τα μαλλιά της…»!
Ρωτήστε με πόσοι άνθρωποι αυτή την στιγμή, με κάποιο κύρος σ’ αυτή την κοινωνία, δεν έχουνε να φάνε! Μπήκα μέσα σ’ ένα σπίτι και δεν είχαν μέσα στο ψυγείο τους τίποτα να φάνε! Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ντρέπονται να ζητήσουν βοήθεια! Πέντε ευρώ με δάκρυα μου ζητούσαν να δώσω σε κάποιον κύριο ευγενικό και αξιοσέβαστο για να αγοράσει κάτι για το παιδί του!
Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι κρυφή πείνα υπάρχει. Μέχρι πότε όμως θα μείνει κρυφή; Είναι αυτό που έλεγαν πολλοί Άγιοι και ο Ταξιάρχης κρυφά σε πολλούς ανθρώπους: «Αυτό το έτος, παιδί μου, θα είναι έτος πολέμου, πείνας και εξαθλίωσης».



Μου έκανε εντύπωση όταν μου είπαν αυτό το πράγμα. Επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια και από άλλες ψυχούλες που μου έλεγαν: «2013, έτος πολέμου, πείνας και εξαθλίωσης». Και δεν μπορούσα να καταλάβω, τι εννοούσε με τον πόλεμο. Θα γινόταν άμεσα αυτός ο πόλεμος που προμηνύεται, που ετοιμάζεται, που θα επιτρέψει ο Θεός να γίνει με την Τουρκία; Τι ήταν άραγε αυτός ο πόλεμος; Θα ήταν το ξεκίνημα μιας γενικευμένης άσχημης παγκόσμιας σύρραξης, που θα έφερνε τον κόσμο στο χείλος του ολέθρου;
Που να φανταστώ, αλήθεια, ότι εννοούσε τον οικονομικό πόλεμο! Τον πόλεμο εκείνο που ο άνθρωπος χάνει την αξιοπρέπεια του, χάνει το φαγητό του, χάνει τα μέσα να επιβιώσει, να μείνει κάτω από μια στέγη, να θρέψει τα παιδιά του και να τα μεγαλώσει. Χωρίς βέβαια αυτός ο πόλεμος να παραμείνει μονάχα εκεί, αλλά να είναι έτοιμος να μετεξελιχθεί και σε αιματηρό πόλεμο.
Πόσο θλίβομαι όταν ακούω τώρα αυτό που λέει για το 2014: «Έτος εφιάλτη για τα παιδιά μου, πανικού και θλίψης». Άραγε τι άλλο θα συμβεί Θεέ μου; Πόσους ανθρώπους βλέπουν τα μάτια μου να χάνουν τα σπίτια τους, να μην έχουν να φάνε, να μένουν ρακένδυτοι, να μην έχουν εκείνα τα στοιχεία τα απαραίτητα για την επιβίωση τους, που να τους καθιστά αξιοπρεπείς ανθρώπους. Πόσοι άνθρωποι σε λίγο θα πονέσουν και μαζί τους θα πονέσουμε όλοι.
Νομίζετε ότι ο Ταξιάρχης δεν τα βλέπει αυτά; Το γλυκύτερο πλάσμα του ουρανού, η ευσπλαχνική αυτή ύπαρξη, νομίζετε ότι δεν τα βλέπει; Τα βλέπει και πονάει και πικραίνεται και κλαίει και δακρύζει...


Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ δακρύζει, γιατί βλέπει την μεγάλη αποστασία
πολλών πολιτικών και εκκλησιαστικών ηγετών από το Θεό.



Μα μόνο αυτό είναι άραγε που βλέπει ο Αρχάγγελος και δακρύζει; Δεν είναι μόνο αυτό. Αλήθεια σας λέω, δεν είναι μόνο αυτό. Με θλίβει πάρα πολύ αυτό που βλέπει με τα μάτια του ο Αρχάγγελος. Βλέπει την μεγάλη αποστασία των ανθρώπων! Βλέπει τους ανθρώπους να φεύγουν από τον Θεό, να πικραίνεται ο ίδιος ο Θεός Πατέρας και να επιτρέπει, για να μην χαθούν οι ψυχές των σπλάχνων Του μέσα στα τάρταρα του ολέθρου και του Άδη, να γίνουν πράγματα μέσα από την παιδαγωγική Του δικαιοσύνη, που θα πικράνει πολύ τα σπλάχνα Του, αλλά τουλάχιστον θα τα συνεφέρει. Θα επιτρέψει να γίνουν πράγματα που όλοι μας θα τα δούμε! Το επαναλαμβάνω με απόλυτη σιγουριά, όλοι μας θα τα δούμε και δεν είναι πάρα πολύ μακριά!
Δεν βλέπει, νομίζετε, ο Αρχάγγελος όλη αυτήν την αποστασία που γίνεται μέσα στις δυο βασικές θεσμικές δυνάμεις που υπάρχουν στην κοινωνία μας, δηλαδή την πολιτική και την εκκλησιαστική ζωή;



Δεν βλέπει ότι η πολιτική και η εκκλησιαστική ηγεσία, αυτοί οι δυο θεσμοί, ενώ είναι από το Θεό για να συγκροτούν και να καθορίζουν την υλική και πνευματική ευδαιμονία ενός κράτους, δεν πάνε καλά;
Οι πολιτικοί τι κάνουν; Ποιο είναι το έργο τους; Είναι να βοηθήσουν το κράτος, τους πολίτες να ζήσουν με αξιοπρέπεια, έχοντας τα απαραίτητα για να είναι ευτυχισμένοι και να περνούν καλά.
Και η Εκκλησία τι κάνει; Για να μην χαθεί ο άνθρωπος μέσα στην κακότητα και την πονηριά του Εωσφόρου, παρουσιάζει την ωραιότερη πρόταση και δύναμη: Να γίνουμε ένα με το Θεό μέσα από την αγάπη, την ευσπλαχνία, την καλοσύνη, την ευγένεια. Στοιχεία που καθορίζουν την πνευματική υφή των πολιτών.
Αυτοί οι δύο θεσμοί, η Πολιτική και η Εκκλησία, καθορίζουν την πνευματική και υλική ευδαιμονία. Αυτοί όμως οι δύο θεσμοί τώρα που βρίσκονται; Βρίσκονται σε εξέλιξη στην αποστασία! Παρακολουθήστε να δείτε τι γίνεται σε όλο τον κόσμο. Ξέρετε τι κάνουν οι πολιτικοί αυτή την στιγμή; Έφθασαν στο σημείο να νομοθετούν και να θεσμοθετούν νόμους, εχθρούς της ηθικής και των εντολών του Θεού, δίνοντας αίσθηση αντιχριστιανικής βιωτής! Αυτό δεν κάνουν; Σε λίγο θα φοβόμαστε να ζούμε σωστά, χριστιανικά, γιατί οι νόμοι του κράτους θα είναι αντίθετοι από τους νόμους της Εκκλησίας, από τους νόμους του Χριστού.
Η Εκκλησία τι κάνει; Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την αγάπη που έχουν πάρα πολλοί εκκλησιαστικοί άνδρες, όπως αρχιερείς, ιερείς, διάκονοι και μοναχοί αλλά και απλοί άνθρωποι στο Θεό. Πόσες φορές όμως βλέπουμε και ένα άλλο εξίσου μεγάλο πλήθος εκκλησιαστικών ηγετών να μην ζει την αγωνία του Θεού για τα σπλάχνα Του; Να συμπεριφέρεται και να ζει με τέτοιο τρόπο, που να μην μπορούν να αφυπνίσουν τον λαό του Θεού για να παραμείνει μέσα στην αγκαλιά Του και αν έχουν φύγει απ’ αυτήν;
Πόσες φορές όμως θα δούμε από τώρα και στο εξής να γίνεται έντονα και αυτό: Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες, σε σύμπραξη με αδιάφορους και πολλές φορές ακόμη και πολέμιους πολιτικούς ηγέτες, να επιτρέπουν και να ανέχονται αντιχριστιανικές πολιτικές προτάσεις. Πολλές φορές μάλιστα με τον τρόπο τους να καθησυχάζουν το ποίμνιο τους λέγοντας τους ότι: «αυτά δεν είναι τίποτα. Όλα βαίνουν καλώς. Είναι μια χαρά όλα». Δεν έχουν τη συνείδηση να αφυπνίσουν τον λαό αυτό, αλλά μόνο με νωχελικό τρόπο τον προσκαλούν απλώς στην αφηρημένη μετάνοια



Αλήθεια, τι σημαίνει μετάνοια; Μετάνοια σημαίνει να πεις στον κόσμο να επιστρέψει με εμπιστοσύνη στην αγκαλιά του Θεού. Να πεις στον κόσμο να παραμείνει με απόλυτη αγάπη στην καρδιά του Θεού Πατέρα. Αυτό θα πει μετάνοια!


Μετάνοια είναι να πούμε μόνο ποια λάθη κάναμε; Μα με το να λες τα λάθη σου απλά, δεν κάνεις τίποτα. Δεν μπορείς να βοηθηθείς. Η απλή μετάνοια, αυτό που λέμε «α, έκανα αυτά τα λάθη, τι κρίμα τώρα, φοβάμαι μην κολαστώ», δεν γίνεται ούτε καν από αγάπη στο Θεό, αλλά από απλό φόβο, μην τύχει και κολαστείς. Αυτό είναι ανόητο. Αυτό δεν είναι το σωστό. Αλλοίμονο, αν αλλάζουμε από φόβο και όχι από αγάπη.
Ο Θεός τι είναι, τιμωρός, που θα μας δικάσει, θα μας κατακρίνει και θα μας στείλει στον Άδη; Αλλοίμονο, με όλα αυτά γινόμαστε εμείς, τα ίδια Του τα παιδιά, οι υπηρέτες Του, συκοφάντες του αγαπημένου μας Θεού! Γιατί είναι συκοφαντία να λες για το Θεό σου ότι είναι σκληρός, είναι τιμωρός, είναι αυστηρός, θα σε δικάσει και με το παραμικρό λάθος, θα σε στείλει στη κόλαση. Τι χειρότερη συκοφαντία υπάρχει από αυτήν;
Αυτά όλα νομίζετε ότι δεν τα βλέπει ο Ταξιάρχης; Δεν δακρύζει, όταν βλέπει τους υπηρέτες του Θεού, αντί να ζουν ευσπλαχνικά όπως ζει ο Θεός, αντί με αγωνία να ζουν την θλίψη του Θεού και να φέρνουν τα παιδιά Του μέσα στην αγκαλιά Του, αντί να βλέπει τους υπηρέτες του Θεού με αγωνία να θέλουν όλους τους αμαρτωλούς να τους φέρουν μέσα στην καρδιά του Θεού Πατέρα, εκείνοι να είναι αδιάφοροι;
Δεν δακρύζει όταν βλέπει να γίνονται τόσο σκληροί στην καρδιά τους και να λένε στα παιδιά του Θεού που έρχονται να εξομολογηθούν: «Πήγαινε, κι αν μετανιώσεις ξαναέλα εδώ, διαφορετικά μην ξανάρθεις»! Πόσο αισχρό, φοβερό και συκοφαντικό είναι για έναν τέτοιο γλυκύτατο Θεό, το Θεό της Αγίας Τριάδος, Αυτόν που εμείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι υπηρετούμε και λατρεύουμε…
Ξέρετε τι φοβερό πράγμα είναι να λέμε τέτοιες συκοφαντικές λέξεις για το Θεό μας; Αυτό νομίζετε ότι δεν λυπεί τον Αρχάγγελο και δεν δακρύζει, όταν όλες οι αγγελικές δυνάμεις βρίσκονται την ώρα της θείας Λειτουργίας μπροστά στο θρόνο του Θεού και βλέπουν το μεγαλείο της ευσπλαχνίας του Θεού, να στέλνει τον Υιό Του να γίνεται άνθρωπος, να θυσιάζεται και να μας προσφέρει το Σώμα και το Αίμα Του, για να το πάρουμε μέσα μας και να γίνουμε ένα μ’ Εκείνον;



Δεν λυπάται και δεν δακρύζει, όταν μας βλέπει μακριά από την ευσπλαχνική καρδιά του Θεού, να μην θέλουμε να μετανιώσουμε, να πούμε τα λάθη μας και με εμπιστοσύνη να μπούμε στην καρδιά Του και να πάρουμε το Σώμα και το Αίμα του Υιού Του;
Δεν δακρύζει ο Αρχάγγελος, όταν βλέπει λοιπόν τον άνθρωπο να μην κατανοεί την ευσπλαχνική καρδιά του Θεού Πατέρα; Να μην κατανοεί την ευσπλαχνική θυσία του Υιού Του; Να μην κατανοεί και να μην θέλει να αποδεχθεί την ευσπλαχνική κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, όταν εμείς θα το ζητήσουμε;
Και δυστυχώς δεν το ζητάμε. Ποιος σήμερα πιστός Χριστιανός θα σκεφτεί και θα πει: «Ουράνιε μου Πατέρα, στο όνομα του Υιού Σου που έστειλες να θυσιαστεί για εμάς, δώσε μας το Άγιο Σου Πνεύμα, στείλε Το να πλημυρίσει τις καρδιές μας, με την χάρη Του, να μας σκεπάσει με την αγάπη Του, να μας πλημυρίσει με το θεϊκό Του έρωτα και να μας χαρίσει απόλυτη εμπιστοσύνη σ’ Εσένα Θεέ μου; Ποιος σήμερα προσεύχεται στην Αγία Τριάδα; Ποιος; Όλα αυτά δεν είναι αιτία να θλιβεί ο Αρχάγγελος και να κλάψει;
Γι’ αυτό, αδελφοί μου, είναι ανάγκη να επανέλθουμε μέσα στην αγκαλιά του Θεού. Να αφουγκραστούμε το γλυκύτατο αυτό δάκρυ του Αρχαγγέλου, που δακρύζει για τα σπλάχνα του Θεού. Δακρύζει για τους ανθρώπους. Τους πονάει όπως ο Θεός Πατέρας πονάει όλα Του τα σπλάχνα.
Έτσι συμπονάει ο Αρχάγγελος τον Θεό Πατέρα. Είναι σαν τον μεγάλο γιό, που βλέπει τον Πατέρα του να θλίβεται, επειδή βλέπει τα παιδιά Του να φεύγουν μακριά Του, και λυπάται αυτός ο μεγάλος γιός για τα σπλάχνα του Θεού, που φεύγουν μακριά από το Θεό Πατέρα και μας λέει: «Επιστρέψτε πίσω, ελάτε στην αγκαλιά Του».


Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ δακρύζει, γιατί βλέπει τον Εωσφόρο
να ετοιμάζει την φοβερότερη επέμβαση του στο ανθρώπινο γένος,
μετά την πτώση των πρωτοπλάστων!



Να είναι όμως, μονάχα αυτά για τα οποία δακρύζει ο Αρχάγγελος; Δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτά. Ο Αρχάγγελος βλέπει και του αποκαλύπτεται από το Θεό Πατέρα αυτά που πρόκειται να συμβούν πολύ σύντομα. Δεν θα αναφερθώ στα γεγονότα αυτά, που θα μαστίσουν πλέον και θα φέρουν στον κόσμο πολύ πίκρα, πολύ πανικό, πολύ θλίψη, αλλά θα αναφερθώ στο πιο μεγάλο γεγονός που συντελείται στα ιστορικά χρόνια της Αποκάλυψης και που κάνει τον Αρχάγγελο να πονάει πολύ. Τι είναι αλήθεια, εκείνο που τον πονάει πάρα πολύ;





Ακούστε, φίλοι μου, ο Εωσφόρος, το έχω πει πολλές φορές, ένα όνειρο έχει: Θέλει να κατακτήσει το θρόνο του Υιού του Θεού. Ξέρετε τι θέλει να κάνει; Θέλει να κερδίσει την ανθρωπότητα! Να πάρει το ανθρώπινο γένος με το μέρος του! Να κάνει τους ανθρώπους να τους αρέσουν πιο πολύ τα αμαρτωλά τερτίπια, η άστατη ζωή της κακίας, της πονηριάς, της ασωτίας, της ασέβειας, της ασπλαχνίας, με απλά λόγια ότι χαροποιεί τους δαίμονες. Θέλει ο Εωσφόρος να κάνει τους ανθρώπους έτσι να σκέπτονται και έτσι να ζουν. Θέλει να ετοιμάσει, να βοηθήσει, να προπαγανδίσει, να τελειοποιήσει την αποστασία των ανθρώπων! Και όπως στον ουρανό έγινε αυτή η αποστασία των αγγέλων, που έκανε τα μάτια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ να δακρύσουν, τώρα για δεύτερη φορά ξανά στη γη η αποστασία των ανθρώπων που προετοιμάζεται από την πενταρχία του σκότους, κάνει τα μάτια του Αρχαγγέλου να ξαναδακρύσουν. Και μην νομίζετε ότι θα δακρύσουν μονάχα μια φορά. Τώρα θα είναι μόνιμα δακρυσμένα γι’ αυτά που θα βλέπει να γίνονται!
Ο Εωσφόρος ετοιμάζεται για την πιο θεαματική επέμβαση στην ανθρώπινη ιστορία! Μιμούμενος τη ζωή του Θεού της Αγίας Τριάδος, θα επιχειρήσει την μοναδική, ιστορική, δαιμονική σύνθεση. Ξέρετε ποια είναι αυτή; Η τριάδα του Εωσφόρου. Ξέρετε πως θα γίνει; Ακούστε το:
Εμείς ξέρουμε ότι ο Θεός μας είναι η Αγία Τριάδα, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Ακριβώς την ίδια σύνθεση θα κάνει ο Εωσφόρος, μόνο που αυτή θα είναι ανίερη, θα είναι βλάσφημη, θα είναι σατανική, όπως είναι σατανικός και ο σκοπός του Εωσφόρου. Τώρα επιχειρείται από τον ίδιο τον Εωσφόρο, που από τη θέση του πατέρα όλων των κακών δυνάμεων, θα προβάλει στον κόσμο τον μονάκριβο του γιό! Ξέρετε ποιος θα είναι αυτός; Ο Αντίχριστος! Αυτός ο Εωσφόρος, που σαν φίδι τότε μέσα στον παράδεισο εξαπάτησε τους ανθρώπους, τώρα ετοιμάζεται για την δεύτερη μεγάλη καθοριστική εξαπάτηση. Αυτός, ο Εωσφόρος, σαν πρώτος που είναι, θα προβάλει τώρα τον μοναδικό του γιο επί της γης, τον Αντίχριστο, που θα πάρει ανθρώπινη μορφή και θα θελήσει να εξαπατήσει τον κόσμο.
Όπως ο Θεός Πατέρας έστειλε τον Υιό Του στη γη, για να σώσει τους ανθρώπους, έτσι τώρα ο Εωσφόρος στέλνει στη γη τον δικό του γιο, τον Αντίχριστο, για να εξαπατήσει τους ανθρώπους. Ο Θεός στέλνει τον Υιό Του, τον Ιησού, για να σώσει και να επαναφέρει το ανθρώπινο γένος μέσα στο ουράνιο Του Βασίλειο και ο Εωσφόρος στέλνει τον μοναδικό του γιο, τον Αντίχριστο, για να φέρει όλη την ανθρώπινη γενιά, όλη την ανθρωπότητα, μέσα στο βασίλειο του σκότους!
Κι όπως το Άγιο Πνεύμα είναι εκείνο, που θα βοηθάει πάντα τους ανθρώπους, θα τους ενισχύει, θα τους χαριτώνει, θα τους οδηγάει, θα τους φωτίζει να επανέλθουν πίσω στην αλήθεια και στο ουράνιο Βασίλειο και θα τους πλημμυρίζει με χαρά, με ειρήνη, με γαλήνη και με όλα τα χαρίσματα του ουρανού, έτσι και ο Εωσφόρος τώρα, θα χρησιμοποιήσει το δικό του σκοτεινό πνεύμα, για να εξαπατήσει όλους εκείνους τους ανθρώπους, που μέσα από την πίστη θα θελήσουν να γίνουν ένα μ’ εκείνον. Και αυτός θα είναι ο Ψευδοπροφήτης που μνημονεύεται μέσα στην Αποκάλυψη.
Συντελείται το μεγαλύτερο ανοσιούργημα στην ανθρώπινη ιστορία! Ο Εωσφόρος, το φίδι, θα προβάλει την τριάδα του! Αυτός σαν φίδι, ο γιός του ο αντίχριστος και ο ψευδοπροφήτης το πνεύμα του!


Ζούμε ιστορικές στιγμές για την ανθρωπότητα!
Η πενταρχία του σκότους προετοιμάζει με δόλο την πανθρησκεία!



Γι’ αυτό μην νομίζετε ότι είναι αυτές οι στιγμές συνηθισμένες. Όχι, καθόλου συνηθισμένες δεν είναι. Είναι ιστορική, και πάλι το ξαναλέω, είναι ιστορική στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία! Αυτή η εωσφορική τριάδα, του φιδιού, του αντίχριστου και του ψευδοπροφήτη, θα είναι εκείνη που θα επιβάλλει το θέλημα της στην πενταρχία του σκότους, που προανέφερα και που αποτελεί κατά κάποιον τρόπο την διοικητική δομή της παγκόσμιας διακυβέρνησης του!





Είναι κρίσιμες στιγμές για την ανθρωπότητα! Όλη αυτή η πενταρχία του σκότους, που διοικεί αυτήν την στιγμή τον κόσμο μέσα από την πολιτική, προετοιμάζει σε λίγο την εωσφορική πανθρησκεία, που θα δημιουργήσει ο σατανάς και που με δόλο θα προσκαλέσει όλες τις εκκλησίες να γίνουν ένα, με το πρόσχημα της καταπάτησης αυτού που ο άνθρωπος επιζητεί. Δηλαδή, θα προσπαθήσει ο Εωσφόρος μέσα από όλες τις θρησκείες να ζητήσει με δολιότητα όλοι να συμπράξουν στην δήθεν ανακούφιση των φτωχών!
Ενθυμίστε τι έγινε όταν ο Χριστός έκανε το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων; Πήγαν να Τον κάνουν αμέσως Βασιλιά τους. Και ο Χριστός πέρασε ανάμεσα τους κι έφυγε.
Αυτό θα συμβεί και τώρα. Με το πρόσχημα της βοήθειας όλων των φτωχών του κόσμου, θα ενωθούν οι εκκλησίες και θα φτιάξουν το νέο θεό, το θεό της πανθρησκείας, που μέσα σ’ αυτόν το θεό δεν θα υπάρχει το δικό μας Ευαγγέλιο, το οποίο θα κουτσουρευτεί, θα ατιμαστεί, θα εξοβελιστεί, θα γίνει πλέον καταζητούμενο, σε σημείο που όποιος θα το έχει, θα φονεύεται κιόλας κάποια στιγμή! Μάλιστα έτσι θα γίνει! Στη θέση του θα μπει ένα άλλο ευαγγέλιο, σαν αυτό που έχουμε περίπου, μόνο που δεν θα υπάρχουν όλα τα λόγια της Γραφής, τα λόγια του αληθινού Θεού. Εκεί θα είναι ο μεγάλος δόλος του Εωσφόρου!
Και ξέρετε τι θα πούνε; Μπράβο σ’ αυτούς που έκαναν αυτήν την πανθρησκεία, γιατί τώρα ενωμένες όλες οι εκκλησίες, σε μια κοινή πορεία, μπορούμε πλέον να λατρεύουμε όλοι οι άνθρωποι ένα θεό, το θεό του Εωσφόρου, που θα μας αγαπάει όλους και θα μας φροντίζει μέσα από τη φιλανθρωπία!
Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι βλέπουν τα μάτια του Αρχαγγέλου! Βλέπουν την φοβερότερη επέμβαση του Εωσφόρου στην ανθρώπινη ύπαρξη, μετά την πτώση των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο!!!


Επίλογος


Αδελφοί μου, οι ημέρες είναι κρίσιμες και το δάκρυ του Αρχαγγέλου καυτό. Μην ξεχνάτε ότι, όταν πήγαν οι αρχαιολόγοι να δούνε τα δάκρυα αυτά και να ερμηνεύσουν με επιστημονικό τρόπο τι συμβαίνει, ξέρετε τι είπαν; «Καμία αλλοίωση δεν υπάρχει στο βερνίκι της εικόνας και κανένα ίχνος που να προδίδει την οποιαδήποτε παρέμβαση που να δικαιολογεί το δάκρυ. Αυτό λένε είναι μόνο ένα θαύμα!» Το πίστεψαν σαν θαύμα οι αρχαιολόγοι. Άλλοι όμως δήθεν έξυπνοι πνευματικοί, ξέρετε τι είπαν; «Αυτό ο καθένας ας το ερμηνεύσει όπως θέλει». Ούτε καν έχουν την πνευματική συνείδηση, να σταθούν στο ύψος της αφύπνισης του Ταξιάρχη και να πούν: «Όχι, είναι θαύμα! Ο Αρχάγγελος μας ζητάει μετάνοια και επιστροφή στην απόλυτη εμπιστοσύνη του Θεού. Επιστροφή στην καρδιά Του Θεού, με απόλυτη αγάπη. Προειδοποιεί ακόμη για όλα αυτά που ο Εωσφόρος ετοιμάζεται να επιφέρει, να μολύνει και να πληγώσει το ανθρώπινο γένος».


Φίλοι μου, το δάκρυ του Ταξιάρχη, εύχομαι να μην φύγει, ούτε από τα μάτια σας, ούτε από τον νου σας, αλλά ούτε και από την καρδιά σας. Από τα μάτια σας, για να μην ξεχνάτε ότι ακόμα οι Άγιοι δακρύζουν μέσα από τις εικόνες για να μας συνεφέρουν και να μας δείξουν τον πόνο τους, που είμαστε μακριά από το Θεό Πατέρα. Από τον νου σας, για να μην φύγει ο προβληματισμός για όσα ο Ταξιάρχης μας ενημερώνει και που τώρα έρχονται. Αλλά προπάντων να μην φύγει από την καρδιά σας, για να μπορέσει ο καθένας να επιστρέψει με απόλυτη εμπιστοσύνη και με απόλυτη αγάπη πίσω στο Θεό της καρδιάς του, στον αληθινό Θεό της Αγίας Τριάδος, τον ευσπλαχνικό Θεό, τον ουράνιο Πατέρα, τον μονάκριβο του Υιό, που θυσιάστηκε για εμάς και μας προτρέπει και μας καλεί με πολύ λαχτάρα λέγοντας: «Αφήστε Με να μπω στην καρδιά σας, μέσα από το Σώμα Μου και το Αίμα Μου». Είναι Εκείνος που μας ζητάει να πούμε δυο λέξεις απλές: «Συγχώρησε με, Θεέ της καρδιάς μου, συγχώρησε με για τα λάθη μου». Να δείξουμε αυτήν την στοιχειώδη μετάνοια, που δείχνει πραγματικά ότι καταλάβαμε το λάθος μας. Και τότε ένα να ξέρετε, το δάκρυ του Αρχαγγέλου από δάκρυ ΛΥΠΗΣ, θα μεταβληθεί σε δάκρυ ΧΑΡΑΣ.


Πόσο θα ήθελα να ακούσω και να μάθω από τον ουρανό, ότι ο Ταξιάρχης δάκρυσε αυτή τη φορά από χαρά, που βλέπει τα παιδιά του Θεού να επιστρέφουν πίσω στην αγκαλιά Του, πίσω στη γλυκιά θεϊκή καρδιά του ουράνιου Πατέρα μας!


Ο Θεός παιδιά μου να μας ευλογεί και ο Αρχάγγελος να μας σκεπάζει όλους!

Thursday, August 29, 2019

Κάθε καλό έργο που κάνουμε... ( Άγιος Μάρκος ο Ασκητής )

Κάθε καλό έργο που κάνουμε, μας κάνει να απέχουμε από το αντίθετό του κακό, αλλά δεν μπορεί να μας προσθέσει αγιασμό χωρίς τη θεία χάρη.

Άγιος Μάρκος ο Ασκητής

Sunday, August 25, 2019

O αποκεφαλισμός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου

 Στις 29 Αυγούστου τιμούμε την αποκεφάλιση του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού κατά διαταγή του βασιλιά Ηρώδη. Είναι μέρα πένθιμη και τηρούμε αυστηρή νηστεία σε ένδειξη πένθους .

Μετά την βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, τελείωσε η αποστολή του. Ο Χριστός αρχισε πλέον να κηρύσσει σε όλη τη Γαλιλαία.
τσι σε όσους πήγαιναν πλέον να βαπτισθοῦν σ’ εκείνον, τούς θύμιζε οτι το δικό του βάπτισμα ηταν με νερό, ενώ του Ιησού με Πνεύμα γιο. Και δεν περιοριζόταν στο να διδάσκει μόνο και να νουθετεί, αλλά καυτηρίαζε και τα
στραβά πού έκαναν οι άνθρωποι, προπαντός οι άρχοντες, γιατί έδιναν το κακό παράδειγμα.

Οταν έμαθε, λοιπόν, για την άτακτη καί αμαρτωλή ζωή πού έκανε ο βασιλιάς Ηρώδης θεώρησε χρέος του να τον ελέγξει και να προσπαθήσει να τον φέρει στον δρόμο του Θεού. Ο Ηρώδης ζοῦσε παράνομα. Είχε πάρει για γυναίκα του την γυναίκα τού αδελφού του. Ετσι ο Ιωάννης πού ήταν κήρυκας με θάρρος και δεν μποροῦσε να σιωπήσει έλεγχε συνέχεια τό βασιλιά, λέγοντάς του πώς η ζωή πού έκανε δεν ήταν σωστή καί πώς δεν επιτρεπόταν να έχει για γυναίκα του την γυναίκα τού αδελφού του. Αντί να μετανοήσει ο βασιλιάς έστειλε στρατιώτες να τον συλλάβουν και να τον πετάξουν στην φυλακή.

Η Ηρωδιάδα θέλησε να τον εκδικηθεί και βρήκε την ευκαιρία. Ο Ηρώδης γιόρταζε τα γενέθλιά του και είχε στο τραπέζι καλεσμένους άρχοντες και αξιωματικούς. Τότε μπήκε στη μεγάλη αίθουσα η κόρη της Ηρωδιάδας , η Σαλώμη και χόρεψε ένα χορό προκλητικό. Ο χορός άρεσε τόσο πολύ στον Ηρώδη που της είπε:: «Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις κι εγώ θα σού το δώσω». Και μάλιστα ορκίστηκε λέγοντάς της οτι θα της δώσει ακόμα και το μισό του βασίλειο.

Τότε η Σαλώμη ρώτησε την μητέρα της κι εκείνη τής είπε να ζητήσει το κεφάλι του Ιωάννη. Ετσι κι έγινε. Ο βασιλιάς δεν ήθελε να φανεί πώς δεν κρατά τον λόγο και διέταξε αμέσως ένα στρατιώτη να πάει να φέρει το κεφάλι τού Ιωάννη. Αυτός πήγε και αποκεφάλισε τον Ιωάννη και του έφερε το κεφάλι μέσα σ’ ένα πιάτο. Επειτα το έδωσε στη Σαλώμη και αυτή στη μητέρα της.

Οταν οι μαθητές τού Ιωάννη πληροφορήθηκαν το γεγονός, πήγαν στη φυλακή, πήραν το σώμα του και το έθαψαν.

Η κεφαλή του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου κλάπηκε από την Κωνσταντινούπολη κατά την άλωσή της από τους Σταυροφόρους το 1204. Έτσι, από το 1206 βρίσκεται στην πόλη Αμιένη της βόρειας Γαλλίας, στον περίφημο καθεδρικό της ναό, ο οποίος χτίστηκε ακριβώς για να στεγάσει το άγιο αυτό λείψανο και μάλιστα συγκαταλέγεται στα μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
 
O αποκεφαλισμός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου -Η ιστορία του Αγίου που τιμούμε σήμερα | iefimerida.gr 0

Monday, August 19, 2019

Εννιάμερα της Παναγίας

Η Εκκλησία τιμά στις 23 Αυγούστου την απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Πρόκειται για μεγάλη γιορτή γνωστή σε όλους ως εννιάμερα της Παναγίας.
Ο όρος «Απόδοσις» κατά την εκκλησιαστική παράδοση σημαίνει την ολοκλήρωση μιας μεγάλης χριστιανικής εορτής που ξεκίνησε πριν από οκτώ ημέρες. Είναι συνήθεια που παρέλαβαν οι Χριστιανοί από τους Ιουδαίους.
Κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου γιορτάζεται η Απόδοση της Κοίμησης της Θεοτόκου, τα εννιάμερα της Παναγίας, και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση την Κοίμηση και τη Μετάσταση της Παναγίας, που τιμάται την 15 Αυγούστου.
Πολλές εκκλησίες, εξωκλήσια και ιερές μονές σε όλη την χώρα τιμούν αύριο με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη τα εννιάμερα της Παναγίας. Κάποια από αυτά είναι η Παναγιά του Μαλίκη, του Χάρου, η Παναγία η Εννιαμερίτισα, η Παναγία στη Γραβά της Πάτμου, της Φλαμπουριανής, η Παναγία της Ελεούσα στο Κάστρο στην Κύθνο, της Παντάνασσας στους Αρκούς (Λειψοί), η Φανερωμένη στην Σαλαμίνα, αλλά και στη Σάμο, στην Κάρπαθο, στη Σύμη, αλλά και σε κάθε νομό της χώρας τιμάται η χάρη Της.
Την ημέρα αυτή, επίσης, γιορτάζουν σε ορισμένα μέρη της Ελλάδας η Μαρία, ο Μάριος, ο Παναγιώτης, η Παναγιώτα και η Δέσποινα. Ο λαός δίνει άλλο τόνο στη γιορτή και την αποκαλεί τα «Εννιάμερα της Παναγίας».
Τη σκέφτεται σαν μνημόσυνο προς τη Μητέρα του Θεού, όπως πράττει, άλλωστε, και για τους δικούς του ανθρώπους.

Απολυτίκιο
 
Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

Monday, August 5, 2019

Να φρουρείς το νου σου με πάρα πολύ μεγάλη ακρίβεια. ( Οσίου Φιλοθέου του Σιναΐτου )

Να φρουρείς το νου σου με πάρα πολύ μεγάλη ακρίβεια. Όταν λοιπόν αντιληφθείς κάποιο λογισμό, αντιμίλησε σ' αυτόν, και αμέσως κάλεσε γρήγορα το Χριστό να σε υπερασπιστεί. Και ο γλυκύς Ιησούς, ενώ ακόμα θα μιλάς, θα σου πει: «Εδώ είμαι για να σου δώσω βοήθεια». 
Αφού όλοι οι εχθροί με την προσευχή καθησυχάσουν, εσύ πάλι πρόσεχε στο νου σου. Ιδού νέα κύματα, περισσότερα από τα πρώτα, έρχονται απανωτά και πάνω τους κολυμπά η ψυχή. Αλλά να πάλι ο Ιησούς. Τον ξυπνά ο μαθητής και ως Θεός επιτιμά τους πονηρούς ανέμους.
 Όταν βρεις άνεση από τον πόλεμο κάποια ώρα ή στιγμή, δόξασε Εκείνον που σε έσωσε και έχε τη μνήμη του θανάτου.

Οσίου Φιλοθέου του Σιναΐτου

Tuesday, July 30, 2019

Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός σου χτυπάει, τον βάζεις να καθίσει στο σαλόνι της ψυχής σου ( Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου )

Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός σου χτυπάει, τον βάζεις να καθίσει στο σαλόνι της ψυχής σου και εσύ απορροφημένος με τις ασχολίες σου ξεχνάς τον μεγάλο επισκέπτη. 
Εκείνος περιμένει να εμφανιστείς, περιμένει και όταν πλέον αργήσεις πολύ σηκώνεται και φεύγει. Άλλη φορά πάλι είσαι τόσο απασχολημένος που του απαντάς από το παράθυρο. Δεν έχεις καιρό ούτε ν’ ανοίξεις.


Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου

Tuesday, July 23, 2019

Όλα έξω από τον Χριστό είναι μία κουταμάρα. ( Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ )


Είναι δύσκολο να ζεί κανείς στην σημερινή Ανθρωπότητα. 
Πολλά χρόνια προσεύχομαι για όλο τον κόσμο και την ειρήνη του και όμως ειρήνη δεν υπάρχει. Και όταν κανείς ομιλήσει για την ειρήνη, θεωρείται κομμουνιστής. 
Δεν διαβάζω εφημερίδες για να δω τί γίνεται, γιατί δεν γίνεται τίποτα σωστό. Όλα έξω από τον Χριστό είναι μία κουταμάρα.

Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Friday, July 12, 2019

Οι γονείς καμμιά φορά κάνουν κακό στα παιδιά τους ( Άγιος Παΐσιος )

Οι γονείς καμμιά φορά κάνουν κακό στα παιδιά τους από την υπερβολική αγάπη που τους έχουν… Βλέπεις αν «εκτροχιασθεί» η αγάπη τότε κάνει κακό στο παιδί… 
Το «πνίγει» με την πολλή αγάπη. 
Είναι αρρωστημένο πράγμα.

Άγιος Παΐσιος

Sunday, June 30, 2019

Όλοι φροντίζουν, μικροί, ''μεγάλοι'' και κράτη.. να γίνει μία θρησκεία! ( Ἅγιος Πορφύριος )

Όλοι φροντίζουν, μικροί, ''μεγάλοι'' και κράτη.. να γίνει μία θρησκεία!

Προσεύχομαι ο Θεός να σας δώσει φώτιση να καταλάβετε, ότι δεν έχει σχέση η θρησκεία μας με άλλες θρησκείες, η Ορθοδοξία. Τώρα όμως όλος ο κόσμος, διάφορες νοοτροπίες, διάφοροι άνθρωποι και μεγάλοι, που ούτε καν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός, έχουνε τη γνώμη ότι δεν πρέπει να υπάρχουνε πολλές θρησκείες, διότι ''διχάζουν'' τους ανθρώπους και τους φέρνουνε σε έχθρα.. (...)
Και όλοι φροντίζουν, μικροί, μεγάλοι και κράτη.. να γίνει μία θρησκεία. Και θα γίνει με έναν τρόπο τέτοιο· ότι όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο, να φτιάξουμε μια νέα θρησκεία. Αυτό το κάνουνε οι Σιωνισταί και εργάζονται πολύ γι’ αυτό το πράγμα, οι άνθρωποι να αφήσουνε να βγάλουμε μια νέα θρησκεία ''καλή''... και να αφήσουμε ότι υπάρχει κόλαση, ότι υπάρχει σατανάς και κάτι τέτοια. Ενώ η Ορθοδοξία τον σατανά τον έχει βάλει ως δόγμα. Δεν τα ξέρετε; Μέσ’ το Ευαγγέλιο είναι γραμμένα! (Εννοεί ο άγιος γέροντας την αποκάλυψη του Ιωάννη που αναφέρει την πτώση της Εκκλησίας, και την λατρεία ενός ''θεού'', του αντιχρίστου δηλαδή, απο όλες τις θρησκείες...)



Άμα αρνηθείς το σατανά θα πει ότι δεν είσαι Ορθόδοξος.
Εσύ πιστεύεις ότι υπάρχει σατανάς; Υπάρχει πνεύμα κακό όντως, όπως και Άγγελοι και Άγιοι υπάρχουνε και σατανάδες. Ενθυμούμαι που έλεγε η δεσποινίς: «πω, πω, πω, πω, όχι εγώ τον σατανά δεν τον θέλω, δεν τον πιστεύω, δε ..» Μωρέ αυτά είναι που μας χαλάνε, το πνεύμα το κακό λέω κι εγώ. Ο σατανάς το πνεύμα το κακό είναι. Ή κακό πνεύμα πεις, ή σατανά πεις, είναι το ίδιο... Όλοι φροντίζουν, μικροί, ''μεγάλοι'' και κράτη .. να γίνει μία θρησκεία!
 
Ἅγιος Πορφύριος

Tuesday, June 18, 2019

Η βλαστήμια και το κομποσχοίνι


Γράφει ο σοφός και ενάρετος κληρικός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, πως του έλεγε κάποιος: 
«Πάτερ, ένα περίεργο πράγμα. Πάω να βιδώσω μια βίδα, δεν βιδώνει. Προσπαθώ, προσπαθώ, προσπαθώ, δεν βιδώνει. Άμα πω μια βλαστήμια, βιδώνει αμέσως»! «Είναι πολύ απλό και ευεξήγητο αυτό που συμβαίνει», διευκρινίζει ο π. Επιφάνιος. «Δεν εμποδίζει τη βίδα κάποιο φυσικό αίτιο, αλλά κάτι άλλο, παραπέρα: η δαιμονική ενέργεια. Για να κάνει τον άνθρωπο να βλαστημήσει. Απ’ τη στιγμή που θα γίνει αυτό, η δαιμονική ενέργεια φεύγει απ’ τη βίδα και υποδουλώνει τον άνθρωπο. Τί να την κάνει τη βίδα πια; Γι’ αυτό και αυτή βιδώνει τότε μια χαρά. 
Αντί να βλασφημήσεις», καταλήγει ο π. Επιφάνιος, «δεν λες εκείνη την ώρα, κάνοντας το σημείο του σταυρού, «πίσω μου σ’ έχω, σατανά» ή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» Να δεις, δεν θα βιδώσει η βίδα»;
Πόσο εύκολα καταφεύγουμε στην κάκιστη συνήθεια της βλαστήμιας, όταν κάτι δεν μας πάει καλά! Μήπως έτσι λύνουμε το πρόβλημα; Όχι βέβαια, απλώς το περιπλέκουμε περισσότερο. Γιατί στην τρέχουσα δυσκολία μας προσθέτουμε και την παρέμβαση του διαβόλου. Και με τη δική του επιρροή και ενέργεια τί καλό μπορούμε να περιμένουμε; Όμως μπορούμε σε κάθε στιγμή, και ιδιαίτερα όταν βρισκόμαστε σε ψυχική αναστάτωση (από στενοχώρια, θυμό, αγωνία, φοβία, άγχος και άλλα πολλά), να επαναλαμβάνουμε αδιάκοπα μέσα μας τις σύντομες προσευχές προς το Χριστό και την Παναγία: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλόν» - «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Ο άγιος Ιωάννης, συγγραφέας της Κλίμακος, συμβουλεύει: «Ονόματι Ιησού μάστιζε πολεμίους». Με το όνομα του Ιησού να μαστιγώνεις τους εχθρούς σου (=τους δαίμονες). 
 
Έτσι εφαρμόζουμε εμπράκτως την προτροπή του Ευαγγελίου: «Αδιαλείπτως προσεύχεσθε». Αν έχουμε μάλιστα και κομποσχοίνι (πράγμα που έγινε και πολύ της μόδας τελευταία), μπορούμε να το χρησιμοποιούμε ανάλογα. Δεν είναι κάτι μαγικό το κομποσχοίνι για να μας ωφελεί και να μας προστατεύει από μόνο του. Αξία έχει μόνο, όταν γίνεται μέσο προσευχής. Η χρήση του είναι απλούστατη: το κρατάμε στο χέρι περνώντας με τα δάχτυλά μας έναν-έναν τους κόμπους του, λέγοντας στον καθένα μια φορά την προσευχή, που αναφέραμε, προς το Χριστό ή την Παναγία. Το χρησιμοποιούμε, γιατί την ώρα της προσευχής ο διάβολος συγκεντρώνει πάνω μας όλη τη δύναμη πυρός που διαθέτει, για να δημιουργεί στο νου μας αντιπερισπασμό. Γι’ αυτό, όπως λέει και ο αββάς Αγάθων στο Γεροντικό, «το να προσεύχεσαι, χρειάζεται αγώνα μέχρι την τελευταία σου πνοή».
Στην περιστολή των περισπασμών του νου εν ώρα προσευχής βοηθάει σημαντικά και το κομποσχοίνι. Και πρέπει να το αξιοποιούμε δεόντως, αντί να το έχουμε περασμένο απλώς γιο στολίδι στο χέρι μας.
Το κομποσχοίνι λοιπόν για την προσευχή! Και η προσευχή για τη λύση των δυσκολιών, μικρών και μεγάλων. Μακριά από την εύκολη «λύση» της βλαστήμιας.


Πρωτ. Δ. Μ.«Λυχνία» Νικοπόλεως

Saturday, June 15, 2019

Να λες στην γυναίκα σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις! ( Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος )



Θεοῦ πλάσμα εἶναι ἡ γυναίκα. Μέ τήν ἀποστροφή σου δέν προσβάλλεις ἐκείνην, ἀλλά τό Δημιουργό της. Τί δικό της ἔχει; Ὁ Κύριος δέν τῆς τά ἔδωσε ὅλα;
Μά καί τήν ὄμορφη γυναίκα μήν τήν παινέψεις, μήν τήν θαυμάσεις. Ὁ θαυμασμός τῆς μιᾶς καί ἡ περιφρόνηση τῆς ἄλλης δείχνουν ἄνθρωπο ἀκόλαστο. Τήν ὀμορφιά τῆς ψυχῆς νά ζητᾶς καί τό Νυμφίο τῆς Ἐκκλησίας νά μιμεῖσαι.

Ἡ σωματική ὀμορφιά, πέρα ἀπό τό ὅτι εἶναι γεμάτη ἀλαζονεία, προκαλεῖζήλεια, πόλλες φορές μάλιστα καί ἀβάσιμες ὑποψίες. Δέν χαρίζει, ὅμως ἡδονή; Γιά λίγο, ναί, γιά ἕνα μήνα ἤ δύο, ἤτό πολύ γιά ἕνα χρόνο, ὕστερα, ὄχι πιά. Γιατί, λόγῳτῆς συνήθειας, δέν σοῦ κάνει πιά αἴσθηση ἡ ὀμορφιά, ἡ ὁποία ὅμως διατηρεῖτήν ἀλαζονεία της. Κάτι τέτοιο δέν συμβαίνει στήν περίπτωση μιᾶς γυναίκας πού δέν ἔχει ἐξωτερική ὀμορφιά, ἔχει ὅμως ἐσωτερική. Ἐκεῖ εἶναι φυσικό ἡ ἡδονή καί ἡ ἀγάπη τοῦ συζύγου νά παραμένουν ἀπ’ τήν ἀρχή ὡς τό τέλος ἀμείωτες, γιατί προέρχονται ἀπό ὀμορφιά ψυχῆς καί ὄχι σώματος...
Ὅπως ὁ Κύριος φροντίζει στοργικά τήν Ἐκκλησία, δηλαδή ὅλους ἐμᾶς, γιατί εἴμαστε μέλη Του, σάρκα Του καί ὀστά Του- καί αὐτό τό γνωρίζετε καλά ὅσοι συμμετέχετε στά ἱερά μυστήρια-, ἔτσι καί ὁ ἄνδρας ὀφείλει νά φροντίζει στοργικά τή γυναίκα του, γιατί δημιουργήθηκε ἀπ αὐτόν, εἶναι κομμάτι τοῦ σώματός του.
“Γι’ αὐτό”, λέει ἡΓραφή, “θά ἐγκαταλείψει ὁ ἄνδρας τόν πατέρα του καί τή μητέρα του, γιά νά ζήσει μαζί μέ τή γυναίκα του΄ καί (μέ τή συζυγία) θά γίνουν οἱ δυό τους μιά σάρκα”, ἕνα σῶμα, ἕνας ἄνθρωπος (Γέν. 2, 24΄ Ἐφ. 5, 31). Νά καί τρίτος λόγος. Δείχνει δηλαδή ὅτι, ἀφοῦ ἐγκαταλείψει ὁ ἄνδρας ἐκείνους πού τόν γέννησαν, δένεται μ’ ἐκείνην. Ἀπό δῶκι ἐμπρός ἡ σάρκα, ὁ πατέρας καί ἡ μητέρα, δημιουργεῖτό παιδί, πού γεννιέται ἀπό τήν ἕνωση τῶν σπερμάτων τους. Ὥστε καί οἱ τρεῖς εἶναι μιά σάρκα, ὅπως κι ἐμεῖς μέ τό Χριστό εἴμαστε μιά σάρκα, ἕνα σῶμα.
Ὅση, λοιπόν, ἀγάπη ἔχεις στόν ἑαυτό σου, τόση ἀγάπη θέλει ὁ Θεός νά ἔχεις καί στή γυναίκα σου. Δέν βλέπεις ὅτι καί στό σῶμα μας πολλές ἀτέλειες ἤ ἐλλείψεις ἔχουμε; Ὁ ἕνας ἔχει πόδια στραβά, ὁ ἄλλος τά χέρια παράλυτα, ὁ τρίτος κάποιο ἄλλο μέλος ἄρρωστο κ.ο.κ. Καί ὅμως, δέν τό κακομεταχειρίζεται οὔτε τό κόβει· ἀπεναντίας μάλιστα, τό φροντίζει καί τό περιποιεῖται περισσότερο ἀπ’ ὅσο τά ὑγιῆμέλη του, καί ὁλόγος εἶναι εὐνόητος.
Ὅσο ἀγαπᾶς, λοιπόν, τόν ἑαυτό σου, τόσο ν’ ἀγαπᾶς καί τή γυναίκα σου. Ὄχι μόνο γιατί ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα ἔχουν τήν ἴδια φύση, ἀλλά καί γιά μιάν ἄλλη σπουδαιότερη αἰτία:
Γιατί δέν εἶναι πιά δύο ξεχωριστά σώματα, ἀλλά ἕνα, καί ὁ ἄνδρας εἶναι τό κεφάλι, ἐνῶ ἡγυναίκα τό σῶμα.


Λοιπόν, τελείωσε ἡ γιορτή τοῦ γάμου; Ἔφυγαν οἱκαλεσμένοι; Ἔμεινες μόνος μέ τή νύφη, τή σύζυγό σου; Μήν πετάξεις ἀμέσως ἀπό πάνω σου τή σοβαρότητα, ὅπως κάνουν οἱἀκόλαστοι ἄνδρες. Διατήρησέ την γιά πολύ καιρό, καί μεγάλο κέρδος θά ἔχεις. Τώρα, στό πρῶτο διάστημα τοῦ γάμου, πρίν ‘παραγνωριστεῖτε’ καί ἀποκτήσετε ἐλευθεριότητα στίς σχέσεις σας, ὅταν ἀκόμα ἡ γυναίκα εἶναι συγκρατημένη ἀπό κάποια ντροπαλότητα καί συστολή, εἶναι ἡ καλύτερη εὐκαιρία γιά νά τή φέρεις στά νερά σου καί νά τῆς ἐπιβάλεις, καλότροπα καί συνετά, τίς ἀρχές σου. Γιατί ὅταν ἡ γυναίκα ξεθαρρέψει, τά κάνει ὅλα ἄνω κάτω. Καλό θά εἶναι, λοιπόν, νά διατηρήσεις τήν αἰδημοσύνη της ὅσο μπορεῖς περισσότερο. Καί πῶς θά τό κατορθώσεις αὐτό; Ὅταν κι ἐσύ δείχνεις ὅτι δέν ἔχεις λιγότερη συστολή ἀπ’ αὐτήν, ὅταν εἶσαι λιγόλογος, σοβαρός, λογικός. Ἔτσι θά σέ ἀκούσει καί θά δεχθεῖθέλοντας καί μή, ὅσα θά τῆς πεῖς. Μά πιό πρόθυμα θά τά δεχθεῖ, ἄν τῆς φανερώσεις πλούσια τήν ἀγάπη σου, γιατί τίποτ’ ἄλλο δέν συντελεῖτόσο στό νά πειστεῖ ἕνας ἄνθρωπος στά λόγιά μας, ὅσο τό νά καταλάβει ὅτι τοῦτά λέμε μέ ἀγάπη καί ἀπό ἀγάπη.
Καί πῶς θά τῆς δείξεις τήν ἀγάπη σου; Ἄν τῆς πεῖς λ.χ.:
«Δεν θέλησα νά πάρω ἄλλη γυναίκα, καί μάλιστα πλουσιοκόρη ἤ ἀρχοντοπούλα. Προτίμησα ἐσένα γιά τόν καλό σου χαρακτήρα, τή σεμνότητα, τήν πραότητα, τή σωφροσύνη. Γιατί ἔχω μάθει νά περιφρονῶ τόν πλοῦτο σάν κάτι τιποτένιο, κάτι πού ἀποκτοῦν οἱληστές, οἱἀνήθικοι καί οἱἀπατεῶνες. Ἐμένα μέ σαγήνεψε ἡ ἀρετή τῆς ψυχῆς σου, πού τήν προτιμῶ ἀπό κάθε πλοῦτο. Ἕνα συνετό κορίτσι, πού ζεῖμέ εὐσέβεια, ἀξίζει ὅσο ὅλη ἡ οἰκουμένη. Γι’ αὐτό σ’ ἀγάπησα, σ’ ἀγαπῶ καί πάνω ἀπ’ τή ζωή μου σέ βάζω. Τίποτα δέν εἶναι ἡ παροῦσα ζωή. Προσεύχομαι, λοιπόν, καί παρακαλῶ τόν Θεό καί κάνω ὅ,τι μπορῶ γιά ν’ ἀξιωθοῦμε τή ζωή μας ἔτσι νά τήν περάσουμε, ὥστε καί στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν νά εἴμαστε μαζί. Γιατί ἡ παροῦσα ζωή καί σύντομη καί προσωρινή εἶναι, ἄν ὅμως ἀξιωθοῦμε νά τήν περάσουμε εὐαρεστώντας τό Θεό, καί μαζί καί μέ τό Χριστό θά εἴμαστε αἰώνια, μέσα σέ ἀπερίγραπτη εὐφροσύνη. Ἐγώ πάνω ἀπ’ ὅλα βάζω τήν ἀγάπή μου γιά σένα, καί τίποτα δέν θά μοῦ εἶναι τόσο δυσάρεστο καί βαρύ ὅσο τό νά τά χάσω καί πάμφτωχος νά γίνω καί σέ μεγάλο κίνδυνο νά βρεθῶ καί ὁ,τιδήποτε νά πάθω, ὅλα ὑποφερτά καί ἀνεκτά θά μοῦ εἶναι, φτάνει οἱ σχέσεις μου μαζί σου νά εἶναι καλές. Εἶναι, ὅμως ἀνάγκη νά κάνεις κι ἐσύ τά ἴδια. Ὁ Θεός θέλει νά εἴμαστε δεμένοι ἀμοιβαῖα καί ἀδιάσπαστα μέ τό δεσμό τῆς ἀγάπης.
 
 Ἄκου τί λέει ἡ Γραφή: “Θά ἐγκαταλείψει ὁ ἄνδρας τόν πατέρα του καί τή μητέρα του, γιά νά ζήσει μαζί μέ τή γυναίκα του”. Ἄς μήν ἔχουμε, λοιπόν, καμιά μικρόψυχη πρόφαση. Δέν πᾶν’ νά χαθοῦν τά χρήματα, οἱ ὑπηρέτες καί οἱ τιμές! Ἐγώ πάνω ἀπ’ ὅλα βάζω τήν ἀγάπη μου γιά σένα».
Ἀπό πόσα πλούτη, ἀπό πόσους θησαυρούς δέν θά εἶναι ποθεινότερα τά λόγια τοῦτα στή γυναίκα! Νά τῆς λές ὅτι τήν ἀγαπᾶς, χωρίς νά φοβᾶσαι μήπως κάποτε τό πάρει πάνω της καί τό ἐκμεταλλευθεῖ. Οἱ ἄσεμνες γυναῖκες, πού πηγαίνουν μέ τόν ἕνα καί μέ τόν ἄλλο εἶναι φυσικό νά τό παίρνουν ἐπάνω τους μέ τέτοια λόγια. Μία καλή κοπέλα, ὅμως ὄχι μόνο δέν θά ξιπαστεῖ, ἀλλά καί θά ταπεινωθεῖ. Δεῖξε μάλιστα ὅτι σοῦ ἀρέσει πολύ νά μένεις μαζί της, ὅτι προτιμᾶς νά μένεις στό σπίτι γιά χάρη της, παρά νά βρίσκεσαι μέ τούς φίλους σου. Νά τήν τιμᾶς περισσότερο ἀπό τούς φίλους σου, περισσότερο ἀκόμα κι ἀπό τά παιδιά σας. Καί αὐτά γιά χάρη της νά τ’ ἀγαπᾶς. Ἄν κάνει κάτι καλό, νά τήν παινεύεις καί νά τήν θαυμάζεις. Ἄν πέσει σέ κάποιο σφάλμα, νά τή συμβουλεύεις καί νά τή διορθώνεις μέ καλό τρόπο.
Ἄν ἔτσι πορεύεσαι στό γάμο σου καί τέτοια διδάσκεις τή γυναίκα σου, δέν θά εἶσαι κατώτερος και απόἕναν μοναχό.


Αποσπάσματα από το κεφάλαιο
«Η χριστιανική συζυγία»
του βιβλίου «Θέματα ζωής»
Ι.Μ. Παρακλήτου

Πηγή

Wednesday, June 5, 2019

Τό χτύπημα τῆς πόρτας



Μια σκοτεινή νύχτα, έπιασε μια καταιγίδα κάποιον στον δρόμο.
Χτυπάει την πρώτη πόρτα που συναντά.
- Ανοίξτε μου σας παρακαλώ να γλυτώσω από τούτο το κακό.
- Α, δεν μπορώ, λέει μια αυστηρή φωνή από μέσα, εγώ είμαι η «Δικαιοσύνη». Είσαι άξιος της τιμωρίας αυτής. Δικαίως έρχεται στο κεφάλι σου. Εγώ την έστειλα!

Χτυπάει κι άλλη πόρτα παρακεί…

- Άνοιξε μου, λέει, να προφυλαχτώ.
- Εδώ μένει η «Αλήθεια», λέει μια φωνή από μέσα! Ποτέ δεν σου άρεσε η συντροφιά μου. Πώς με θυμήθηκες τώρα;

Κι ο ταλαίπωρος άνθρωπος προχώρησε απελπισμένος.

Χτυπάει τρίτη πόρτα τώρα.
- Άνοιξε μου σε παρακαλώ. Ποιος κάθεται εδώ;
- Το «Έλεος», απαντά μια πρόθυμη φωνή από μέσα και την ίδια στιγμή η πόρτα ανοίγει. Πέρασε μέσα φίλε μου, του λέει, τόσο καιρό σε περίμενα! Φόρεσε αυτά τα καθαρά, καινούργια ρούχα, για σένα τα έχω, ξεκουράσου τώρα!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ!!!
Αλήθεια όμως, εμείς έχουμε μετάνοια, ταπείνωση, εξομολογούμαστε τα λάθη μας, πλησιάζουμε την Θεία Κοινωνία, τον ίδιο τον Θεό για να ζητήσουμε συγχώρεση και προστασία και να ξεκουραστούμε κοντά Του, στην στοργική αγκαλιά Του;

ΠΟΘΟΥΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΥΣΠΛΑΧΝΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ;
Ας ρωτήσουμε τους εαυτούς μας. Εκείνος μας περιμένει…

Wednesday, May 29, 2019

Εὐχάριστο πάθος;



τοῦ κ. Γεωργίου Θ. Μηλίτση, διδασκάλου
᾽Από τά πανάρχαια χρόνια οἱ ἄνθρωποι πίστευαν ὅτι ρίζα καί αἰτία πολλῶν ἀσθενειῶν πού τυραννοῦν τούς ἀνθρώπους εἶναι ἡ πολυφαγία ἤ ἡ γαστριμαργία, ὅπως ἀλλοιῶς λέγεται.
῾Η ᾽Εκκλησία μας θεωρεῖ τήν γαστριμαργία αἰτία πολλῶν κακῶν καί μητέρα πολλῶν ἄλλων ἁμαρτημάτων, διότι αὐτή ἔβγαλε τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν παράδεισο.
῾Η γαστριμαργία εἶναι ἕνα ἐλάττωμα, ἕνα πάθος, πού μᾶς παρακινεῖ νά τρῶμε καί νά πίνουμε περισσότερο ἀπ᾽ ὅσο χρειάζεται τό σῶμα μας γιά νά συντηρηθεῖ. Οἱ ἅγιοι Πατέρες, καί μάλιστα ὁ ἱερός ᾽Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος, λένε ὅτι πρόκειται γιά βαρειά ἁμαρτία, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τήν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους: «Αὐτή ἐξόρισε τόν ᾽Αδάμ ἀπό τόν παράδεισο, αὐτή προκάλεσε τόν μεγάλο κατακλυσμό, αὐτή ἔκανε τούς ᾽Ισραηλίτες εἰδωλολάτρες, αὐτή ἔριξε τούς ἀνθρώπους σέ πολλά ἄλλα κακά».
῾Η γαστριμαργία καταβάλλει σχεδόν ὅλους μας, ἐπειδή εἶναι εὐχάριστο πάθος. Εἶναι ἀμφίβολο καί ἐπίφοβο ἄν πρό τοῦ θανάτου ἐγκαταλείπει τόν ἄνθρωπο˙ εἰδικά σήμερα, ἐποχή ἀφθονίας καί καλοζωίας, ἔχει δημιουργηθεῖ τό πλέον κατάλληλο κλίμα, αὐτό τή βοηθεῖ να γιγαντώνεται καί νά διαφεντεύει σ᾽ ὅλη σχεδόν τήν ἀνθρωπότητα.


Τί λέμε γαστριμαργία;

῾Η γαστριμαργία εἶναι ἕνα ἐλάττωμα, ἕνα πάθος, πού κυριεύει πολλούς ἀνθρώπους. ῾Η λέξη γαστριμαργία εἶναι σύνθετη καί παράγεται ἀπό τό οὐσιαστικό γαστήρ (κοιλιά) καί τό ρῆμα μαργαίνω (κατέχομαι ὑπό μανίας καί μάργος λέγεται ὁ μανιώδης), ἔτσι ὅταν καταλαμβάνει κάποιον ἡ μανία νά γεμίσει τήν γαστέρα (κοιλιά) του, αὐτό λέγεται γαστριμαργία˙ ἄρα γαστριμαργία εἶναι τό πάθος πού μᾶς παρακινεῖ νά τρῶμε καί νά πίνουμε περισσότερο ἀπ᾽ ὅσο χρειάζεται τό σῶμα μας γιά νά συντηρηθεῖ.
Τόν ἀκριβή ὁρισμό τῆς γαστριμαργίας δίνει ὁ ῾Αγ. ᾽Ιωάννης ὁ Σιναΐτης στό βιβλίο του "Κλίμαξ„: «Γαστριμαργία εἶναι ἡ ὑποκριτική συμπεριφορά τῆς κοιλίας, ἡ ὁποία ἐνῶ εἶναι χορτασμένη, φωνάζει πώς εἶναι ἐνδεής (φτωχή) καί ἐνῶ εἶναι παραφορτωμένη μέχρι διαρρήξεως ἀνακράζει ὅτι πεινᾶ. Γαστριμαργία εἶναι ἡ δημιουργός τῶν καρυκευμάτων, ἡ πηγή τῶν τέρψεων τοῦ λάρυγγα. Γαστριμαργία εἶναι μία ἀπάτη τῶν ὀφθαλμῶν. Καθ' ἧν στιγμήν κάποιος τρώγει τό μέτριο σέ ποσότητα φαγητό του, ἡ γαστριμαργία τόν κάνει νά σκέπτεται πώς νά ἦτο δυνατόν νά καταβροχθίσει διά μιᾶς τά σύμπαντα». (Κλίμαξ, ἔκδ. Παρακλήτου 1985).
῾Ο Εὐάγριος καί ὁ Μάξιμος ὁ ῾Ομολογητής τήν ὀνομάζουν «ἐμπαθή λογισμό», μ᾽ ἄλλα λόγια «τό σῶμα παρεμβαίνει μόνο ὡς ὄργανο πραγμάτωσης τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς» (Συμεών Νέος Θεολόγος).
Γαστριμαργία, κατ᾽ ἄλλον Πατέρα, εἶναι ἡ κατανάλωση ποσότητας φαγητοῦ μεγαλύτερης ἀπ' ὅση εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν ἐπιβίωσή μας, ἐνῶ λαιμαργία ἡ τάση πρός φαγητά πού ἔχουν ἀπολαυστική γεύση ἤ ἡ κατανάλωση φαγητοῦ ἀποκλειστικά γιά εὐχαρίστηση.
Συμπερασματικά ἡ γαστριμαργία, κατά τούς Πατέρες, εἶναι «ἀναζήτηση τῆς ἡδονῆς τοῦ ἐσθίειν», «ἐπιθυμία τοῦ ἐσθίειν γιά τήν ἠδονή», ἀκόμα ἡ «ἀκράτεια τοῦ στόματος καί τῆς κοιλίας».

Θυγατέρες της

Σύμφωνα μέ τούς Πατέρας τῆς ᾽Εκκλησίας μας ἡ γαστριμαργία δέν βλάπτει μόνο τήν ψυχή καί τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἀλλά γεννᾶ καί ἄλλα πάθη καί ἁμαρτήματα.
Τό πρῶτο πάθος πού τήν ἀκολουθεῖ εἶναι «ἡ πορνεία καί κάθε σαρκική ἀκαθαρσία». Κατά τό ὅσιο Μάρκο τό ἀσκητή τήν γαστριμαργία «ἀκολουθοῦν ἡ λήθη καί ἡ ραθυμία». ῎Αλλοι Πατέρες τονίζουν ὅτι τήν ἡδονή πού προκαλεῖ τό φαγητό ἤ τό πιοτό διαδέχεται ἡ ὀδύνη. Τήν εὐχαρίστηση τοῦ λάρυγγα διαδέχεται καταρχήν ὁ πόνος καί τό βάρος τοῦ στομάχου, καί στή συνέχεια ἡ παχυσαρκία και τά ἄλλα ἀναρίθμητα δεινά πού προέρχονται ἀπό αὐτή. Κυρίως ὅμως, ἡ γαστριμαργία προκαλεῖ ζάλη στό κεφάλι, βάρος καί ἀτονία στό σῶμα. ῎Ετσι ὁ ἄνθρωπος ἐγκαταλείπει τό πνευματικό του ἔργο, ἐπειδή ἔρχεται σ᾽ αὐτόν ἡ ὀκνηρία. ᾽Ακολουθεῖ ἡ σκότιση τοῦ νοῦ καί τῶν λογισμῶν καί ἡ ταραχή τήν ὥρα τῆς προσευχῆς. ῾Ο νοῦς γίνεται ἀδιάκριτος καί οἱ πονηροί λογισμοί βρίσκονται στό ἀποκορύφωμα τους˙ ὅταν κανείς δέν ἔχει καθαρό νοῦ δέν μπορεῖ νά ασχοληθεῖ μέ πνευματικά πράγματα.


Οἱ Πατέρες γιά τή γαστριμαργία

Στά πατερικά κείμενα διαβάζουμε ὅτι τά πάθη δέν ἀνήκουν στή φύση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἀρρώστιες τῆς ψυχῆς. ῞Οταν ὅμως χρονίζουν στόν ἄνθρωπο, γίνονται δεύτερη φύση του καί δέν ἀπομακρύνονται. ᾽Ακόμα κι ὅταν ὁ ἄνθρωπος μετανοεῖ καί δέχεται τή χάρη τοῦ Θεοῦ, δέν ἀπαλλάσσεται μέ μιᾶς ἀπ᾽ αὐτά, ἀλλά χρειάζεται νά προσπαθήσει καί νά ἀγωνισθεῖ γιά πολύ καιρό ἄν θέλει νά τά καταπολεμήσει.
Γιά τή γαστριμαργία λέγουν ὅτι εἶναι ἀτομικό ὀλίσθημα. Γίνεται, ὅμως, θανάσιμο ἁμάρτημα γιά τόν ἄνθρωπο, ὅταν προξενεῖ βλάβη καί σκάνδαλο στόν πλησίον, ὅταν γνωρίζει ὅτι θά πάθει κάποια σοβαρή ἀσθένεια καί δέν ἐγκρατεύεται, ὅταν ξοδεύει πάρα πολλά χρήματα γιά νά τρώει πλούσια τή στιγμή πού ὁ πλησίον του στερεῖται τά ἀναγκαία καί δέν τόν ἐλεεῖ κι ὅταν δέν τηρεῖ τίς καθιερωμένες ἀπό τήν ᾽Εκκλησία μας νηστείες ἐφόσον δέν ἐμποδίζεται ἀπό κάποια ἀρρώστια.


Πῶς θεραπεύεται

῞Οπως γιά ὅλες τίς ἀσθένειες τοῦ σώματος ὑπάρχουν φάρμακα πού τίς καταπολεμοῦν καί τίς θεραπεύουν ἔτσι καί γιά τίς ἀσθένειες τῆς ψυχῆς, τά πάθη, ὑπάρχουν τά κατάλληλα φάρμακα πού ὄχι μόνο τίς θεραπεύουν ἀλλά ἀπελευθερώνουν τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν τυραννικό ζυγό τους.
᾽Ισχυρό ὄπλο γιά τήν καταπολέμηση τῆς γαστριμαργίας εἶναι ἡ νηστεία. Αὐτή δόθηκε σάν ἐντολή στόν παράδεισο˙ διαβάζουμε στή Γένεση: «Καί ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεός τῷ ᾽Αδάμ λέγων˙ ἀπό παντός ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσω βρώσει φαγῇ, ἀπό δέ τοῦ ξύλου τοῦ γιγνώσκειν καλόν καί πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾽ αὐτοῦ˙ ᾗ δ᾽ ἄν ἡμέρα φάγητε ἀπ᾽ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε» (Γένεση β´ 16).
῾Η ἁγία μας ᾽Εκκλησία προκειμένου νά βοηθήσει τούς πιστούς ὄχι μόνον νά ἀπαλαχθοῦν ἀπό τό πάθος τῆς γαστριμαργίας, ἀλλά καί νά ἀνεβοῦν πνευματικά θέσπισε περιόδους νηστείας˙ ἔτσι οἱ ᾽Ορθόδοξοι νηστεύουμε κάθε Τετάρτη καί Παρασκευή˙ σαράντα ἡμέρες πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων (ἀπό 15 Νοεμβρίου μέχρι καί 24 Δεκεμβρίου)˙ τήν ῾Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή (ἀπό τήν Καθαρά Δευτέρα μέχρι καί τό Μεγάλο Σάββατο, εἶναι πολύ αὐστηρή νηστεία)˙ τή νηστεία τῶν ῾Αγίων ᾽Αποστόλων (ἀρχίζει τή Δευτέρα μετά τήν ἑορτή τῶν ῾Αγίων Πάντων καί τελειώνει στίς 28 ᾽Ιουνίου)˙ τέλος ἔχουμε καί τή νηστεία πρός τιμήν τῆς Παναγίας (ἀρχίζει ἀπό τήν 1η Αὐγούστου καί τελειώνει τήν παραμονή τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου).
Οἰ Πατέρες λέγουν ὅτι οἱ πιστοί πρέπει νά δείνουν προσοχή διότι ἡ νηστεία χρειάζεται διάκριση, δέν πρέπει νά νηστεύουμε πάνω ἀπό τίς δυνάμεις μας, ὅταν ἡ ὑγεία μας δέν τό ἐπιτρέπει˙ δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι οἱ ἔρευνες πού ἔκαναν οἱ εἰδικοί ἔδειξαν ὅτι ὅταν κάνουμε νηστεία σύμφωνα μέ τίς ὑποδείξεις τῶν Πατέρων ὄχι μόνον δέν κινδυνεύει ἡ ὑγεία μας ἀλλά ἀπεναντίας ὁ ὀργανισμός ἀποτοξινώνεται καί δέν προσβάλεται εὔκολα ἀπό διάφορες ἀσθένειες. Χριστιανική νηστεία καί ὑγιεινή διατροφή εἶναι γιά τήν ᾽Ιατρική σχεδόν ταυτόσημες ἔννοιες.
Μαζί μέ τή νηστεία οἱ Πατέρες, σάν ἀντίδοτό της συνιστοῦν καί τή μνήμη τοῦ θανάτου, καθῶς καί τῆς μέλλουσας κρίσεως• «῞Οταν λάβεις θέση σέ πλούσιο τραπέζι - συμβουλεύει ὁ ῞Αγ. ᾽Ιωάννης τῆς Κλίμακος - φέρε ἐμπρός σου τή μνήμη τοῦ θανάτου καί τῆς κρίσεως˙ ἴσως ἔτσι νά συγκρατήσεις λίγο τό πάθος. ᾽Αλλά κι ἄν ἀκόμη δέν ἐγκρατευθεῖς, τουλάχιστον θά ταπεινωθεῖς καί θά ἀναστενάξεις, συγκρίνοντας τήν πολυφαγία σου μέ τό πάθος τοῦ Χριστοῦ» (Κλίμαξ σελ. 191).
Δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγει ὅτι στή γαστριμαργία συνήθως πέφτουμε ὅταν τρῶμε συχνότερα ἀπ᾽ ὅσο πρέπει ἡ νωρίτερα ἀπό τήν κατάλληλη ὥρα, ὅταν τρῶμε καί πίνουμε περισσότερο ἀπ᾽ ὅσο μᾶς χρειάζεται, ὅταν ἐπιζητοῦμε πλούσια, ἀκριβά καί ἐξεζητημένα φαγητά, ὅταν τρῶμε μέ βουλιμία κι ὅταν σπαταλᾶμε μεγάλο μέρος τοῦ πολύτιμου χρόνου τῆς ζωῆς μας σέ γαστρονομικές ἀσχολίες καί φροντίδες.
῾Ο χρυσός κανόνας εἶναι «νά δίνουμε στό σῶμα ὅσα ἡ ἀνάγκη θέλει καί ὄχι ὅσα ἡ ἠδονή ἀπαιτεῖ».


Οἱ Πατέρες γιά τήν τροφή

῎Ισως κάποιος νά πεῖ ὅτι οἱ Πατέρες τῆς ᾽Εκκλησίας μας εἶναι ἐναντίον τῆς τροφῆς˙ αὐτό δέν εἶναι σωστό, διότι κανένας ἐκ τῶν Πατέρων δέν πέθανε ἀπό ἀσιτία διότι ἔτρωγαν τό ἀναγκαῖο φαγητό πού χρειαζόντουσαν γιά νά διατηρηθοῦν στή ζωή. ᾽Ακόμη οἱ Πατέρες δέν θεωροῦν ὅτι ἡ τροφή εἶναι ἀκάθαρτη καί κακή ὥστε νά κάνει τήν γαστριμαργία πάθος, αὐτό ἐπιβεβαιώνεται καί ἀπό τή Γραφή: «οὐ τό εἰσερχόμενον εἰς τό στόμα κοινοῖ τόν ἄνθρωπον» (Ματθ. ιε΄ 11). ῾Ο ᾽Απόστολος Παῦλος γράφει στό μαθητή του Τιμόθεο: «πᾶν κτίσμα Θεοῦ καλόν, καί οὐδέν ἀπόβλητον μετά εὐχαριστίας λαμβανόμενον» (Α' Τιμ. δ΄4). ῎Αρα τό πάθος τῆς γαστριμαργίας δέν εἶναι ἐπακόλουθο τῆς τροφῆς πού παίρνουμε, ἀλλά στό σκοπό καί στό στόχο πού βάζουμε ὅταν καθόμαστε νά φᾶμε.
῾Ο ἅγιος Δωρόθεος Γάζης ἔλεγε: «῎Αλλο πρᾶγμα εἶναι τό νά φάγει κάποιος διά νά ἱκανοποιήσει τήν φυσικήν ἀνάγκην λήψεως τροφῆς καί ἄλλο νά φάγει διά νά δοκιμάσει τήν ἐκ τοῦ φαγητοῦ ἡδονήν. ῾Ο σκοπός διά τόν ὁποῖον τρώγει τις εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ τήν ἁμαρτίαν. Τό νά τρώγει δέ κανείς ὅσον ἐπιβάλλουν αἱ σωματικαί του ἀνάγκαι σημαίνει ὅτι οὖτος ὁρίζει εἰς τόν ἑαυτόν του πόσον πρέπει νά φάγει καθ᾽ ὅλην τήν ἡμέραν».


Τέλος

Πρέπει νά γνωρίζουμε, ὅτι τό φοβερό πάθος τῆς γαστριμαργίας εἶναι ἀνελέητο καί ὁ ἀγώνας γιά τήν καταπολέμησή του δέν εἶναι εὔκολος. Εἶναι σκληρός καί κουραστικός. Συνεχής καί ἰσόβιος. Πρέπει νά παλέψουμε μ᾽ ἕναν πολύ δυνατό ἐχθρό, πού μᾶς βλάπτει σωματικά, ἀλλά κυρίως ψυχικά. ῎Ας πάρουμε τήν ἀπόφαση κι ἄς τήν τηρήσουμε «μακριά ἀπό τήν πολυφαγία καί τήν πολυποσία». ῎Ας ἔχουμε πάντα στό μυαλό μας αὐτά πού ἔλεγε ὁ Μέγας ᾽Αντώνιος: «᾽Εγκράτεια, εὐδαιμονία ἐστί καί ἐλπίς ἀγαθή ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων» καί νά μή ξεχνοῦμε ὅτι «ἡ νηστεία, τό ἀντίδοτο τῆς γαστριμαργίας, εἶναι βία φύσεως καί περιτομή τῳν ἡδονῶν τοῦ λάρυγγα, ἐκτομή τῆς σαρκικῆς πυρώσεως, ἐκκοπή τῶν πονηρῶν λογισμῶν, ἀπελευθέρωσης ἀπό λογισμούς ὀνείρων, καθαρότητα προσευχῆς, φωτισμός τῆς ψυχῆς, διαφύλαξης τοῦ νοῦ, διάλυσης τῆς πωρώσεως, θύρα τῆς κατανύξεως.. ἐλαφρότης τοῦ ὕπνου, ὑγεία τοῦ σώματος, πρόξενος τῆς ἀπαθείας, ἄφεση τῶν ἁμαρτημάτων, θύρα καί ἀπόλαυσης τοῦ Παραδείσου» (Κλίμαξ, σελ. 191).
 
http://tokandylaki.blogspot.com/

Tuesday, May 21, 2019

Ο Χριστός θέλει να δει την θυσία μας, την αγάπη μας ( Άγιος Παΐσιος )


 
Αν ζητούμε κάτι από τον Θεό, χωρίς να θυσιάζουμε και κάτι, δεν έχει αξία.

Αν κάθωμαι και λέω: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, κάνε καλά τον τάδε άρρωστο», χωρίς να κάνω κάποια θυσία, είναι σαν να λέω απλώς καλά λόγια. Ο Χριστός να δη την αγάπη μου, την θυσία μου, και τότε θα εκπληρώση το αίτημά μου, αν βέβαια αυτό είναι για το πνευματικό καλό του άλλου.

Γι’ αυτό,όταν οι άνθρωποι σας ζητούν να προσευχηθήτε για κάποιον άρρωστο, να τους λέτε να προσευχηθούν και αυτοί ή τουλάχιστον να αγωνισθούν να κόψουν τα κουσούρια τους. Μερικοί άνθρωποι έρχονται και μου λένε: «Κάνε με καλά· έμαθα ότι μπορείς να με βοηθήσης». Θέλουν όμως να βοηθηθούν, χωρίς οι ίδιοι να καταβάλλουν καθόλου προσπάθεια. Λες λ.χ. στον άλλον: «μην τρως γλυκά, κάνε αυτήν την θυσία, για να σε βοηθήση ο Θεός», και σου λένε: «Γιατί; Δεν μπορί να με κάνη καλά ο Θεός;» Δεν κάνουν μια θυσία για τον εαυτό τους, πόσο μάλλον να θυσιασθούν για τον άλλον. Άλλος δεν τρώει γλυκά, για να βοηθήση οΧριστός όσους πάσχουν από ζάχαρο, ή δεν κοιμάται, για να δώση λίγο ύπνο ο Χριστός σ’ αυτούς που πάσχουν από αϋπνίες. Έτσι συγγενεύει ο άνθρωπος με τον Θεό. Τότε ο Θεός δίνειτην Χάρη Του. Εγώ, όταν μου λέη κάποιος πως δεν μπορεί να προσευχηθή για κάποιον δικό του που είναι άρρωστος, του λέω να κάνη και αυτός μια θυσία για τον άρρωστο.

Συνήθως του λέω να κάνη κάτι που θα είναι καλό και για την δική του υγεία. Ήρθε κάποτε από την Γερμανία στο Καλύβι ένας πατέρας, που το κοριτσάκι του είχε αρχίσει να παραλύη. Οι γιατροί το είχαν ξεγράψει. Ήταν ο καημένος τελείως απελπισμένος. «Κάνε κι εσύ μια θυσία, του είπα, για την υγεία του παιδιού σου. Να κάνης μετάνοιες, δεν μπορείς· να προσευχηθής, δεν μπορείς, εντάξει. Πόσα τσιγάρα καπνίζεις την ημέρα;». «Τεσσεράμισι κουτιά», μου λέει. «Να καπνίζης ένα κουτί, του λέω, και τα χρήματα που θαέδινες για τα υπόλοιπα να τα δίνης σε κανέναν φτωχό». «Να γίνη, Πάτερ, καλά το παιδί, μου λέει, και εγώ θα το κόψω το τσιγάρο».

«Ε, τότε δεν θα έχη αξία· τώρα πρέπει να το κόψης· πέταξε το τσιγάρο, του λέω. Δεν αγαπάς το παιδί σου;». «Εγώ δε αγαπώ το παιδί μου; Από τον πέμπτο όροφο πετιέμαι κάτω για την αγάπη του παιδιού μου», μου λέει. «Εγώ δεν σου λέω να

πεταχτής από τον πέμπτο όροφο κάτω, θα αφήσης το παιδί σου στον δρόμο κι εσύ θα χάσης την ψυχή σου. Εγώ σου λέω να κάνης κάτι εύκολο.

Να, πέταξε τώρα τα τσιγάρα!». Με κανέναν τρόπο δεν ήθελε να τα πετάξη. Και τελικά έφυγε έτσι και έκλαιγε! Πως να βοηθηθή αυτός ο άνθρωπος; Ενώ όσοι ακούν βοηθιούνται. Μια άλλη μέρα ήρθε ένας που αγκομαχούσε από την πεζοπορία. Κατάλαβα ότι κάπνιζε πολύ και του είπα: «Βρε ευλογημένε, γιατί καπνίζεις τόσο; Θα πάθης κακό». Μόλις ξελαχάνιασε και μπόρεσε να μιλήση, μου είπε: «Η γυναίκα μου είναι πολύ άρρωστη και κινδυνεύει να πεθάνη. Σε παρακαλώ, κάνε μια προσευχή να γίνη κανένα θαύμα. Οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια». «Την αγαπάς την γυναίκα σου;», τον ρωτάω. «Την αγαπώ», μου λέει.

«Τότε γιατί δεν κάνεις κι εσύ κάτι, για να την βοηθήσης; Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε, οι γιατροί έκαναν ό,τι μπορούσαν, και τώρα έρχεσαι εδώ, για να μου πης να κάνω κάτι και εγώ, να προσευχηθώ, για να βοηθήση ο Θεός. Εσύ όμως τι έκανες, για να βοηθηθή η γυναίκα σου;». «Τι μπορώ να κάνω εγώ, Γέροντα;», με ρωτάει.

«Αν σταματήσης το κάπνισμα, του λέω, η γυναίκα σου θα γίνη. Σκέφθηκα ότι, αν ο Θεός δη ότι δεν συμφέρει πνευματικά στην γυναίκα του να γίνη καλά, τουλάχιστον θα γλιτώση αυτός από το κακό που κάνει το τσιγάρο. Ύστερα από έναν μήνα ήρθε χαρούμενο να με ευχαριστήση. «Γέροντα, σταμάτησα το κάπνισμα, μου είπε, και η γυναίκα μου έγινε καλά». Μετά από ένα διάστημα ξαναήρθε αναστατωμένος να μου πη ότι ξανάρχισε κρυφά να καπνίζη και η γυναίκα του έπεσε πάλι βαριά άρρωστη. «Το φάρμακο τώρα το ξέρεις, του είπα. Κόψε το τσιγάρο».

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ - ΛΟΓΟΙ Δ΄ - ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ ​
 
https://agiameteora-friends.net
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...