Ο αχάριστος είναι πάντα λυπημένος ( Αγιος Παϊσιος )

-Γέροντα, γιατί πολλοί άνθρωποι , ενώ τα έχουν όλα ,νιώθουν άγχος και στενοχώρια;


-Όταν βλέπετε έναν άνθρωπο να έχη μεγάλο άγχος, στενοχώρια και λύπη, ενώ τίποτε δεν του λείπει, να ξέρετε ότι του λείπει ο Θεός.


Όποιος τα έχει όλα, και υλικά αγαθά και υγεία, και, αντί να ευγνωμονή τον Θεό , έχει παράλογες απαιτήσεις και γκρινιάζει, είναι για την κόλαση με τα παπούτσια. Ο άνθρωπος, όταν έχη ευγνωμοσύνη, με όλα είναι ευχαριστημένος. Σκέφτεται τί του δίνει ο Θεός κάθε μέρα και χαίρεται τα πάντα. Όταν όμως είναι αχάριστος, με τίποτε δεν είναι ευχαριστημένος γκρινιάζει και βασανίζεται με όλα. Αν, ας πούμε, δεν εκτιμάη την λιακάδα και γκρινιάζει, έρχεται ο Βαρδάρης και τον παγώνει …; Δεν θέλει την λιακάδα θέλει το τουρτούρισμα που προκαλεί ο Βαρδάρης.


-Γέροντα, τί θέλετε να πείτε μ’ αυτό;


-Θέλω να πω ότι, αν δεν αναγνωρίζουμε τις ευλογίες που μας δίνει ο Θεός και γκρινιάζουμε, έρχονται οι δοκιμασίες και μαζευόμαστε κουβάρι. Όχι, αλήθεια σας λέω, όποιος έχει αυτό το τυπικό , την συνήθεια της γκρίνιας, να ξέρη ότι θα του έρθη σκαμπιλάκι από τον Θεό, για να ξοφλήση τουλάχιστον λίγο σ’ αυτήν την ζωή. Και αν δεν του έρθη σκαμπιλάκι , αυτό θα είναι χειρότερο, γιατί τότε θα τα πληρώση όλα μια και καλή στην άλλη ζωή.


-Δηλαδή , Γέροντα, η γκρίνια μπορεί να είναι συνήθεια;


-Γίνεται συνήθεια, γιατί η γκρίνια φέρνει γκρίνια και η κακομοιριά φέρνει κακομοιριά. Όποιος σπέρνει κακομοιριά, θερίζει κακομοιριά και αποθηκεύει άγχος. Ενώ , όποιος σπέρνει δοξολογία, δέχεται την θεϊκή χαρά και την αιώνια ευλογία. Ο γκρινιάρης, όσες ευλογίες κι αν του δώση ο Θεός, δεν τις αναγνωρίζει. Γι’ αυτό απομακρύνεται η Χάρις του Θεού και τον πλησιάζει ο πειρασμός τον κυνηγάει συνέχεια ο πειρασμός και του φέρνει όλο αναποδιές, ενώ τον ευγνώμονα τον κυνηγάει ο Θεός με τις ευλογίες Του.


Η αχαριστία είναι μεγάλη αμαρτία, την οποία ήλεγξε ο Χριστός. «Ουχ οι δέκα εκαθαρίσθησαν; οι δε εννέα πού», είπε στον λεπρό που επέτρεψε να Τον ευχαριστήση . Ο Χριστός ζήτησε την ευγνωμοσύνη από τους δέκα λεπρούς όχι για τον εαυτό Του αλλά για τους ίδιους, γιατί η ευγνωμοσύνη εκείνους θα ωφελούσε.

Νέα έρευνα: Η ΛΥΠΗ διαρκεί περισσότερο από κάθε άλλο συναίσθημα!

«Βασίλισσα» των συναισθημάτων η στεναχώρια…

Σύμφωνα με νέα βελγική έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας, η λύπη που προκαλείται λόγω τραυματικών γεγονότων στη ζωή ενός ανθρώπου, διαρκεί περισσότερο από όλα τα άλλα συναισθήματα.

Σαφέστερα, η λύπη μπορεί να διαρκέσει έως 240 φορές περισσότερο από την ντροπή, την έκπληξη, τον θυμό ή τη βαρεμάρα. Αυτή ήταν η πρώτη μελέτη που έκανε μια άμεση σύγκριση της διάρκειας των διαφόρων συναισθημάτων και των αιτιών που κάποια διαρκούν περισσότερο από άλλα.

Η βασική διαπίστωση της μελέτης, ήταν ότι η «βασίλισσα» των συναισθημάτων, τουλάχιστον όσον αφορά στη διάρκεια, είναι αναμφισβήτητα η λύπη, κυρίως επειδή προκαλείται από πιο σοβαρές αιτίες, όπως ένας θάνατος ή ένα ατύχημα.

Αντίθετα, ανάμεσα στα πιο σύντομα συναισθήματα, που εξαφανίζονται σχετικά γρήγορα, είναι η ντροπή, η έκπληξη, ο φόβος, η αηδία, η βαρεμάρα, η ανακούφιση κ.ά.

Μια ακόμα ενδιαφέρουσα πληροφορία, είναι ότι η ενοχή διαρκεί πολύ περισσότερο από την ντροπή, ενώ το άγχος πολύ περισσότερο από τον φόβο.

Ειδικά για τη βαρεμάρα, ένα συναίσθημα που συχνά νιώθουν έφηβοι και ενήλικοι, οι ερευνητές ανέφεραν ότι, αν και όταν βαριέται κάποιος ο χρόνος φαίνεται να περνά αργά, στην πραγματικότητα ένα επεισόδιο βαρεμάρας συνήθως δεν διαρκεί πολύ.

Τα συναισθήματα που διαρκούν λίγο είναι κατά βάση εκείνα που προκαλούνται από γεγονότα τα οποία έχουν σχετικά μικρή προσωπική σημασία για κάποιον. Όσο πιο βαθιά επιδρά ένα συμβάν σε έναν άνθρωπο, τόσο περισσότερο διαρκεί το αντίστοιχο συναίσθημα.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με τη μελέτη, το συναίσθημα της λύπης τείνει να ανανεώνεται στην πορεία του χρόνου, καθώς ένας άνθρωπος σκέφτεται ξανά και ξανά το συμβάν που του προκάλεσε τη λύπη και τις συνέπειες που έχει αυτό για τη ζωή του.

Όπως είπε ο Φιλίπ Βερντουάν, επικεφαλής του Πανεπιστημίου της Λουβέν, το «κλειδί» τελικά για τη διάρκεια ενός οποιουδήποτε συναισθήματος είναι το στοχαστικό «αναμάσημα» του συμβάντος και του αντίστοιχου συναισθήματος στο μυαλό κάποιου – και αυτό ισχύει τόσο για τα θετικά όσο και για τα αρνητικά συναισθήματα.

Πηγή: star.gr 
 http://www.diakonima.gr/2014/11/13/%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1-%CE%B7-%CE%BB%CF%85%CF%80%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%AF-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CF%8C%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF/