Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης
Ένα συγκλονιστικό θαύμα συνέβη στην Αγία Πετρούπολη σύμφωνα με το Pravoslavie.ru, κατά τη διάρκεια της υποδοχής του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Γεωργίου από την Ι.Μ. Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.
Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του ιερού λειψάνου σε Ιερό Ναό της Αγίας Πετρούπολης, μια τυφλή γυναίκα με ένα μπαστούνι στο χέρι αμέσως μετά το προσκύνημα στο άρχισε να φωνάζει: ""Βλέπω, Κύριε, βλέπω".
Πληροφορίες αναφέρουν ότι η εν λόγω γυναίκα ήταν 10 χρόνια τυφλή, κάτι που γνώριζαν και οι πιστοί.
Ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας Μοναχός Ιωσήφ μόλις πληροφορήθηκε το θαυμαστό γεγονός, μεταξύ άλλων δήλωσε: "Θέλουμε πάντα να βασίζονται στην πίστη τους, είναι ένα θαύμα, αλλά ο Θεός δίνει, όταν χρειάζεστε πραγματικά".
Επίσης ο μοναχός Ιωσήφ ανέφερε ότι οι μοναχοί του Αγίου Όρους κρατούν αρχεία για τα θαυμαστά αυτά γεγονότα.
πηγη
Ο Άγιος Ιώβ(κατά κόσμον Ιωάννης Κόντρεα) γεννήθηκε στο Χούστ στις 18 Μαίου 1902(σ.σ στην Υποκαρπάθια Ρουθηνία. Πρόκειται για μια περιοχή που βρίσκεται Ν.Δ.της Σλοβακίας,ανατολικά της Ουγγαρίας,βόρεια της Ρουμανίας και δυτικά της Ουκρανίας.Από τον 10ο αιώνα μέχρι το 1918 ανήκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας,έπειτα έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας ενώ μετά το 1945 έγινε μέρος της ΕΣ.Σ.Δ.Σήμερα ανήκει στην Ουκρανία).
Γεννήθηκε σε μια οικογένεια πιστών ορθοδόξων χριστιανών.Ο πατέρας του Γεώργιος ήταν ρουμανικής καταγωγής,ενώ η μητέρα του Άννα ήταν Ρουθήνια.Στα μέρη που γεννήθηκε ο Άγιος Ιώβ η Ορθοδοξία ήταν απαγορευμένη αφού οι Ουνίτες αυστροούγγροι εδίωκαν και βασάνιζαν τους Ορθοδόξους.
Μετά τον στρατό προσπάθησε δύο φορές να πάει στην Μονή του Αγ.Παντελεήμονος του Αγίου Όρους αλλά δεν τα κατάφερε.
Μετά το τέλος του Α'Παγκ.Πολέμου άρχισαν να χτίζονται στην περιοχή τα πρώτα μοναστήρια.Στο χωριό Ίζα έφτιαξε την σκήτη της Αγίας Τριάδος.Με την συνθήκη της Βιέννης όμως το 1938 ένα κομμάτι της Υποκαρπάθιας Ρουθηνίας παραχωρείται στους εχθρικούς προς την Ορθοδοξία Ούγγρους(μεχρι το 1945).
Ο π.Ιώβ αρνείται να τους υποταχθεί και καταφεύγει στην Ρωσία.Τον κατηγορούν για κατασκοπεία και καταδικάζεται σε 5 χρόνια φυλάκιση σε στρατόπεδο συγκένρωσης όπου πέρασε από πολλά βασανιστήρια και πολλές φορές βρέθηκε ένα βήμα πριν από τον θάνατο.
Επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και το 1945 χειροτονείται ιεροδιάκονος,ενώ το 1946 χειροτονήθηκε ιερομόναχος.Το 1947 γίνεται ηγούμενος της προαναφερθείσας σκήτης της Αγίας Τριάδος.
Σταδιακά πλήθος ανθρώπων απ΄'όλη την Ουκρανία και την Ρωσία άρχισαν να επισκέπτονται τον ταπεινό και πνευματοφόρο γέροντα ο οποίος είχε το προορατικό και διορατικό χάρισμα και τελούσε πολλά θαύματα.
Μέχρι το 1960 τη σκήτη του και όλα τα μοναστήρια της περιοχής τα έκλεισαν.
Το 1960 τον βρίσκουμε να λειτουργεί στο χωριό Ούγκλεα ενώ από το 1962 και μέχρι τον θάνατό του υπηρέτησε στον ναό του Αγίου Δημητρίου στο χωριό Μαλάια Ουγκόλκα περιοχή Τιάτσεβ.Εδώ συνεχίζονται τα θαύματα και χιλιάδες ανθρώπων με διάφορα προβλήματα τον επισκέπτονται.
Τον Άγιο Ιωβ επισκεπτόνταν συχνά επίσκοποι και ιερείς αλλά και διάσημοι καθηγητές και ακαδημαικοί.Παρότι ίσα-ίσα ήξερε να γράφει απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις τους.Επίσης ήταν και μεγάλος εξορκιστής.Είναι πολλές οι μαρτυρίες περί τούτου.
Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού επισκεπτών τελούσε τον μοναχικό του κανόνα νύχτα.Στα σαράντα χρόνια της ιερωσύνης του λειτουργούσε καθημερινά.Μόνο τρεις φορές δεν λειτούργησε.Ήταν μεγάλος νηστευτής και πολύ φιλόξενος.
Ο Άγιος ήταν πράος όχι μόνο με τους ανθρώπους αλλά και με τα ζώα.Πάντοτε τάιζε τα πουλιά και έδινε καρύδια στα σκιουράκια.Τα πουλιά βλέποντάς τον από μακριά πάντοτε πετούσαν κοντά του.
Ο Άγιος Ιώβ εκοιμήθη στις 15/28 Ιουλίου 1985.Η κηδεία έγινε στις 31 Ιουλίου.Την ώρα της ακολουθίας ένα μεγάλο πουλί,άσπρο σαν το χιόνι,πέταξε πάνω απο όλους και κάθισε τρεις φορές στον ώμο της ανηψιάς του.Μετά κάθισε στο πρεσβυτέριο,έκανε τρεις φορές τον γύρω της εκκλησίας και πήγε στο Ιερό.Όταν το σώμα του βγήκε από τον ναό ένα σμήνος πουλιών κατευθύνθηκε προς το φέρετρο.Μετά τον θάνατό του ετέλεσε πολλά θαύματα.
Στις 22 Οκτωβρίου 2007 το λείψανό του βρέθηκε άφθαρτο ενώ ανέδιδε ενα θαυμάσιο άρωμα φρεσκοκομμένων λουλουδιών.
Μετάφραση- επιμέλεια π.Γεώργιος Κονισπολιάτης/proskynitis
Όπως είναι γνωστό, στο Άγιον Όρος εκτός από τις 20 σεβάσμιες μεγάλες ιερές Μονές υπάρχουν και αρκετές Σκήτες . Ανάμεσά τους και η Σκήτη της Αγίας Άννας , στο νοτιοδυτικό άκρο της Χερσονήσου του Άθω, στις υπώρειες του μεγαλόπρεπου αυτού βουνού και τις παρυφές της ερήμου των Κατουνακίων.
Στον «Κυριακόν» λοιπόν της ιεράς αυτής Σκήτης φυλάσσεται ως πολύτιμος θησαυρός τμήμα του αριστερού ποδιού της αγίας Άννας. Περί αυτού υπάρχει η κάτωθι πληροφορία την οποία αντλούμε από τον κώδικα υπ. Αρ. 3 της Σκήτης , όπως παρατίθεται στο έργο του Γεράσιμου Σμυρνάκη «Το Άγιον Όρος» ( εκδ. «Πανσέληνος» 1988 ) . Εδώ σε απόδοσή μας στην καθομιλουμένη:
«Κάποιος ιερέας , εφοδιασμένος με έγγραφο του Οικουμενικού Πατριάρχη, ταξίδευε χάριν ελέους. Όταν έφτασε στην πόλη Ερζερούμ ή Θεοδοσιούπολη της Αρμενίας, όπου υπήρχε ναός των αγίων μαρτύρων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου, στον οποίο ήταν εναποθεμένα λείψανα διαφόρων αγίων, αγόρασε το πόδι της αγίας Άννας, για να μη περιέλθει στα χέρια των αλλοδόξων, λόγω των δύσκολων τότε περιστάσεων. Προκειμένου μάλιστα να βεβαιώσει τη γνησιότητα του αγίου λειψάνου, πήγε αργότερα και πήρε πιστοποιητικό από τους μητροπολίτες Καισαρείας της Καππαδοκίας Επιφάνιο και Χαλδείας Σίλβεστρο. Στο πιστοποιητικό υπάρχουν οι υπογραφές τους, όχι όμως και η χρονολογία.
»Ύστερα από χρόνια, δύο άραβες αρχιερείς περιόδευαν στο Άγιον Όρος χάριν ελεημοσύνης , έχοντας μαζί τους το ιερό λείψανο του ποδιού της Αγίας Άννας και το μνημονευθέν πιστοποιητικό, τα οποία φαίνεται είχαν αγοράσει από τον εν λόγω ιερέα. Έφτασαν μάλιστα και στη Σκήτη της Προβάτας του Αγίου Όρους, όπου παρέμειναν κοντά στον πνευματικό Ματθαίο τον Λέσβιο, που ήταν εξομολόγος του βοεβόδα Κατακουζηνού. Ο Ματθαίος, έχοντας οικονομική άνεση, αγόρασε από τους αλλόγλωσσους εκείνους αρχιερείς – που ανήκαν στο κλίμα του πατριαρχείου Αντιοχείας- το λείψανο του αριστερού ποδιού της αγίας Άννας, μαζί με το πιστοποιητικό της γνησιότητάς του.
»Όταν ο Διονύσιος Γ΄ ο Βάρδαλης επεξέτεινε το “Κυριακόν” το έτος 1666 , οι αδελφοί που εγκαταβίωναν στη Σκήτη αποφάσισαν να αποκτήσουν το ιερό πόδι της Αγίας Άννας. Το έργο ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας ο πνευματικός Γερμανός και ο από τη Μικρά Αγία Άννα πνευματικός Διονύσιος, οι Λέσβιοι. Πήγαν λοιπόν στο κελί του Αγίου Γεωργίου στην Προβάτα, όπου εγκαταβίωνε ο συμπατριώτης τους πνευματικός Ματθαίος. Ο γέροντας επιφυλάχθηκε να τους δώσει τον πολύτιμο αυτό θησαυρό. Μετά όμως από δεκαπέντε ημέρες, μόνος του και χωρίς να ενοχληθεί από τους Πατέρες της Σκήτης, πήγε στην Αγία Άννα μαζί με το ιερό λείψανο και το κατέθεσε στο “Κυριακόν”, όπως σημειώθηκε ήδη, το έτος 1666».
http://agiameteora.net/
