Χαιρετισμοί Αγίας Παρασκευής Οσιομάρτυρος
(Θεοτέκνης μοναχής Αγιοστεφανιτίσσης.)
Κοντάκιον. Ήχος πλ. Δ . Τη Υπερμάχω.
Ως του Κυρίου χαριτόβρυτον μονάστριαν, και εν ταυτώ θερμήν απόστολον και Μάρτυρα, ευφημούμέν σε εν ύμνοις επινικίοις, και τιμώμεν την σην μνήμην ασμενέστατα, επιρραίνοντες τοις άνθεσι και κράζοντες: Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Άσματα αναμέλπω, σοι καλλίστη παρθένων, σεμνή Παρασκευή χριστομάρτυς: (εκ γ )• εναθλήσασα γαρ ευθαρσώς, και θαυμάτων ακτίσι, σοφή λάμπουσα, φαιδρύνεις τους υμνήτορας, και πόθω ευφημείν προάγεις.
Χαίρε, πιστών ευσεβών τεκνίον•
χαίρε, Θεού προσφιλές θρονίον.
Χαίρε, της αγάπης η σάλπιγξ η εύφθογγος•
χαίρε, της Παρθένου η δούλη η άμωμος.
Χαίρε, άνωθεν η σκέπουσα ορθοδόξων αικισμούς•
χαίρε, δάκρυα η παύουσα και βροτείους στεναγμούς.
Χαίρε, ότι υπάρχεις των ομμάτων προστάτις•
χαίρε, ότι την τρίβον μοναζούσαις χαράττεις.
Χαίρε, εχθρού το θράσος συντρίψασα•
χαίρε, Χριστού τω κράτει νικήσασα.
Χαίρε, της Ρώμης ωράϊσμα θείον•
χαίρε, της λώβης ταχύ ιατρείον.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Βλάστημα ούσα θείον προσευχής σων γονέων, Αγάθωνός τε και Πολιτείας, ηρδεύθης ευλαβείας κρουνώ, και ηυξήθης εις δένδρον Αγνή πάγκαλον, τοκήες δε τερπομένοις σαις χάρισι, Κυρίω εμελώδουν.
Αλληλούϊα.
Γέλως και παρρησία, απωλείας τα ρείθρα, ψυχή σου ουκ εισήλθον θεόφρον• αλλ’ ωμίλεις παρθένοις σεπταίς, και μελέταις Γραφών τον καιρόν ήνυες, υπόδειγμα τυγχάνουσα ημίν, τοις ευλαβώς φωνούσι.
Χαίρε, ψυχή η χαριεστάτη•
χαίρε, ημίν οσία φιλτάτη.
Χαίρε, εντρυφής ορθοδόξου ασκήσεως•
χαίρε, ηρωος και αξία της κλήσεως.
Χαίρε ένθεον εκσφράγισμα ιεράς αποστολής•
χαίρε, κλέος και οσφράδιον ισαγγέλου βιοτής.
Χαίρε, νεάνις η θεοτίμητος•
χαίρε, ξοάνοις η απροσκύνητος.
Χαίρε, η δας των σεμνών διαγόντων•
χαίρε, χαρά των αεί σοι βοώντων:
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Δόξη των επικήρων, ουδαμώς ενικήθης, αγνή Παρασκευή χριστοφόρε, αλλ’ ελπίδι της άνω ζωής, τα του βίου τερπνά θεωρείς σκύβαλα, πλουτίζουσα θειότατα, και πόθω τον Θεόν υμνούσα.
Αλληλούϊα.
Επομένη τοις λόγοις, σου Αχράντου Νυμφίου, γονέων σου σεπτών εκδημίαν, εκλαμβάνεις ως θείαν φωνήν, και παρέχεις τον πλούτον βροτοίς πένησι΄ διο σου το φιλόδωρον γεραίροντες, πανευλαβώς φωνούμεν.
Χαίρε, της άνω σοφίας πλήρης•
χαίρε, ψυχής ενθέως μονήρης.
Χαίρε, αηδών ασματίσασα Ύψιστον•
χαίρε, μοναστών καταδείξασα χάριτας.
Χαίρε, όλβον σου η νείμασα ενδεέσιν αδελφοίς•
χαίρε, άφθαρτα βαλάντια σχούσα εν τοις Ουρανοίς.
Χαίρε, ότι ανδρεία εν δεινοίς ανεφάνης•
χαίρε, ότι αχλύν κατεσπάσω της πλάνης.
Χαίρε, δρομεύ Μαρτύρων πολύνικε•
χαίρε, λαμπάς αγνείας φωτόλαμπρε.
Χαίρε, πυξίς οδηγούσα προς Κτίστην•
χαίρε ακτίς βιοτής υπέρ φύσιν.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Ζήλω των ουρανίων, εγκλεισθείσα Σεμνείω, κλεινή Παρασκευή αθλοφόρε, υπετάγης φρονίμω νοΐ, και ασκήσεως πόνους φαιδρώς ήνεγκας, λατρεύουσα τον Κύριον, και άσμασι πυκνοίς βοώσα:
Αλληλούϊα.
Ήχθης χάριτι θεία, εις το ύψος αγάπης, ποθείν του μαρτυρίου το στέφος, και αιτείς Προεστώσης ευχήν, του Κυρίου τον λόγον λαλείν ένθεσι, και πλάνης αποσπάσασθαι λαούς, τους νυν σε ανυμνούντας.
Χαίρε, η αύρα παραμυθίας•
χαίρε, η νάβλα γνώσεως θείας.
Χαίρε, των φρονίμων παρθένων συνώνυμε•
χαίρε, των αχράντων Αγγέλων συνόμιλε.
Χαίρε, Σχήμα το ισάγγελον ασπασθείσα ποθητώς•
χαίρε, σκέπη και κραταίωμα των τιμώντων σε πιστώς.
Χαίρε, ακουτισθείσα φωνημάτων αρρήτων•
χαίρε, αξιωθείσα της τιμής των προκρίτων.
Χαίρε, πιστών πανεύοσμον λείριον•
χαίρε, εμών ομμάτων κολλύριον.
Χαίρε, μολπή αγαπήσεως θείας•
χαίρε, πνοή ακοιμήτου λατρείας.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Θεοχάρακτον τρίβον, Αποστόλων βιούσα, ως άλλοτε πρωτόαθλος Θέκλα, των Ρωμαίων διήλθες την γην, και Ελλήνων τας πόλεις, δορκάς πάντιμε, Χριστόν ευαγγελίζουσα θερμώς και άδουσα εν πόθω.
Αλληλούϊα.
Ισαπόστολον δράσιν, Αντωνίνος μαθών σου, επιτίθησι το φλόγιον κράνος, αλλά τη του Κυρίου βουλή, παντελώς αβλαβής αγνή έμεινας, πιστούς δε πάντας ώθησας, βοάν θαμβητικώς τοιαύτα.
Χαίρε, δορκάς χριστοποίμνης θεία•
χαίρε, οσμής σου νάρδος και ία.
Χαίρε, μακαρία και έμφρον διδάσκαλε•
χαίρε, γλυκυτάτη Σωτήρος απόστολε.
Χαίρε, φθέγματα κηρύττουσα εκ χειλέων καθαρών•
χαίρε, ψήγματα παρέχουσα εμπειρίας ασκητών.
Χαίρε, ότι υπάρχεις της ειρήνης εργάτις•
χαίρε, ότι τυγχάνεις τεθλιμμένων προστάτις.
Χαίρε, πιστών αγίων κατίσχυσις•
χαίρε, θεών του ψεύδους αφάνισις.
Χαίρε, στακτή ορθοδόξου ανδρείας•
χαίρε, μομφή δειλιώσης καρδίας.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Κύματα δαιμονώδη, αικισμών ανυποίστων, υπέμεινας πανώδυνε Κόρη, των τυράννων ζητούντων πυρί, και ξεσμοίς αποσπάσαι της σης πίστεως, αλλ’ ώσπερ θείον άγαλμα, ακλόνητος Χριστώ επηύχου.
Αλληλούϊα.
Λάμψει σων θαυμασίων, πιστευσάντων χορεία, προσήλθον του Κυρίου τη ποίμνη, αυτοκράτορος δε τη οργή, εν βασάνοις πολλαίς την πνοήν έλιπον, και νυν λαμπροίς Σκηνώμασι, φωνούσιν ευγνωμόνως ταύτα.
Χαίρε, Χριστού αγνή καλλιμάρτυς•
χαίρε, ημών κανών τε και χάρτης.
Χαίρε, ψευδωνύμους θεούς η εμπαίξασα•
χαίρε, των ειδώλων μορφάς κατάρρίψασα.
Χαίρε, πάνσεπτος μονάστρια ταπεινή και ευπειθής•
χαίρε, ρόδον το πανεύοσμον και οσφράδιον ψυχής.
Χαίρε, ότι ηδύνεις της ασκήσεως πόνον•
χαίρε, ότι συνθλίβεις τον εσμόν των δαιμόνων.
Χαίρε, φερνή τω Χριστώ πολυτάλαντος•
χαίρε, ωδή εκλεκτή του Παντάνακτος.
Χαίρε, βλαστέ της πρεσβύτιδος Ρώμης•
χαίρε, φρουρέ πάσης χώρας και κώμης.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Μένουσα ως ο Παύλος, εν δεσμοίς μονωτάτη, Αγγέλου ηξιώθης της θέας, ος δεικνύς σοι παθών του Χριστού, τα σεβάσμια Παρασκευή σύμβολα, ανδρίζου έφη πάνσοφος, ίνα εις τον αιώνα κράζης.
Αλληλούϊα.
Νόμισμα Μήτερ πέλεις, τιμαλφές εκκλησίας, σφραγίδα του Δεσπότου σου φέρον΄ και γαρ δοκιμασθείσα πυρί, και βασάνοις ποικίλαις, τρισένδοξε, ουδόλως συ ηλλοίωσαι, ακούουσα προς πάντων ταύτα.
Χαίρε, σφραγίς ιερών χαρίτων•
χαίρε, η κλεις δωρεών ακτίστων.
Χαίρε, τανυσμόν τη σαρκί υπομείνασα•
χαίρε, τον ξεσμόν ανδρικώς καρτερήσασα.
Χαίρε, άθλοις σου η φθάσασα τας δυσβάτους κορυφάς•
χαίρε, Μάρτυρας η σκέπουσα και ερήμου ασκητάς.
Χαίρε, ότι εν πίσση τη ζεούση εβλήθης•
χαίρε, ότι ενθέως αβλαβής ετηρήθης.
Χαίρε, πολλών νοσούντων η σώτειρα•
χαίρε, τυφλοίς το φαός η δότειρα.
Χαίρε, δι’ ης η χρηστότης προήχθη•
χαίρε, δι’ ης μαγική ηφανίσθη.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Ξεομένη ασπλάγχνως, και οικτρώς κρεμασθείσα, ουδόλως επτοήθης στερρόφρον, αλλ’ εβόας τυράννω ωμώ, ουδεμία ση μηχανή δύναται, Χριστού με αποσπάσασθαι, ω μελωδώ αφόβως.
Αλληλούϊα.
Όμματα Αντωνίνου, εν ελαίω και πίσση, αιτήσει τη αυτού επιχέεις, αλλ’ ευθύς ευσπλαγχνία πολλή, εδωρήσω Παρασκευή την ίασιν, διο ο άρχων έκθαμβος ησπάσατο σην πίστιν κράζων.
Χαίρε, το έαρ των δωρημάτων•
χαίρε, το φρέαρ των ιαμάτων.
Χαίρε, των Ρωμαίων εσθλόν ακροθίνιον•
χαίρε, της αγάπης κηρύξασα ήλιον.
Χαίρε, όργανον θεόπνοον το ευφραίνον ευσεβείς•
χαίρε, όμμα καθαρώτατον, κατανύγον δυσμενείς.
Χαίρε, η ευλογούσα υμνητών σου τα πλήθη•
χαίρε, η εκνικώσα εναντίων τα στίφη.
Χαίρε, μορφή σεπτή, και ακίβδηλος•
χαίρε, φωτί ψυχής η περίβλεπτος.
Χαίρε, πιστή ευκλεής και αξία•
χαίρε, οσμή τοις βροτοίς ουρανία.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Προ του τέλους σου πλάκα, βαρυτάτην σω στήθει, επέθηκαν Παρασκευή Μάρτυς, επιστάς δε νυκτί Ιησούς, εν φωτί και Αγγέλων λαμπροίς τάγμασιν, ευθέως σε ιάσατο: διο και εν χαρά προσήδες.
Αλληλούϊα.
Ρώμη τη του Δεσπότου, υπερέβης γενναίως, την σύμφυτον θηλείαις δειλίαν, και δυνάμει του θείου Σταυρού, φοβερόν διέρρηξας ευχή δράκοντα, οι πάντες δε εξέστησαν και ήρξαντο εν θάμβει κράζειν.
Χαίρε, μονάστρια φωτοφόρος•
χαίρε, η Μάρτυς η στεφηφόρος.
Χαίρε, χαλεποίς εν δεινοίς καρτερόψυχος•
χαίρε, αικισμοίς και ασκήσει καλλίνικος.
Χαίρε, έδρασμα της χάριτος και αγάπης οικισμός•
χαίρε, πνεύματος πραότητος, και ειρήνης χορηγός.
Χαίρε, ότι υπάρχεις μοναστών ποδηγέτις•
χαίρε, ότι τυγχάνεις τη Τριάδι ικέτης.
Χαίρε, σεμνών παρθένων η άλυσις•
χαίρε, σκαιών πνευμάτων διάλυσις.
Χαίρε, δι’ ης διερράγη ο δράκων•
χαίρε, δι’ ης κατεπλάγη ο άρχων
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Στέφος άφθαρτον κόρη, και θαυμάτων την χάριν, εδέξω ουρανόθεν αξίως, εις αντέκτισιν σων αρετών, και αγώνων πολλών εν σκληραίς μάστιξιν, ανθ’ ων και νυν δεδόξασαι, συνάθλοις σου κλεινοίς βοώσα.
Αλληλούϊα.
Τη πανσέπτω σου Κάρα, τη κειμένη θεόφρον, Μονή των Ασωμάτων Πετράκη, καταφεύγομεν Παρασκευή, εξαιτούμενοι πάντες ευρείν έλεος, και ίασιν οράσεως, ως αν και γεγηθότες φώμεν.
Χαίρε, ομμάτων η θεραπεία•
χαίρε, θαυμάτων κρήνη η θεία.
Χαίρε, φερωνύμων ναϊσκων ιδρύτια•
χαίρε, μονοτρόπων ροδώνων φυτεύτρια.
Χαίρε, κάστρον το επτάπυργον ελπιζόντων εις Θεόν•
χαίρε, καύματι των θλίψεων η δροσίς η Αερμών.
Χαίρε, ότι ευχή σου προς ομόνοιαν άγει•
χαίρε, ότι η χειρ σου θεραπεύει τα άλγη.
Χαίρε, θερμοίς τη πίστει βοήθεια•
χαίρε, πτωχοίς διδούσα προμήθειαν.
Χαίρε, το άγγος Θεού ευλογίας•
χαίρε, το άνθος τερπνής ευωδίας.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Ύδωρ αθανασίας σον αγίασμα Μήτερ, και πάσης ασθενείας θεράπων΄ διο αγαλλομένω ποδί, τω τεμένει σου Παρασκευή σπεύδομεν, αιτούμενοι την κάθαρσιν ψυχής, εις το βοάν απαύστως.
Αλληλούϊα.
Φυγαδεύσειας Μήτερ, πρεσβειών σου υσσώπω, δαιμόνων τας πικράς επηρείας΄και γαρ τας ψευδοθέους μορφάς, ατρομήτω χειρί κατά γης έρριψας, και έμφρονας κατέπληξας, οι εν χαρά εξύμνουν.
Χαίρε, το φέγγος εν νήψει ζώντων•
χαίρε, ο τρόμος των δαιμονώντων.
Χαίρε, φρυκτωρέ ορθοδόξου ασκήσεως•
χαίρε, οδηγέ της πιστών κατηχήσεως.
Χαίρε, ότι ώσπερ σφάγιον προσηνέχθης ιερόν•
χαίρε, ότι εν πασσάλω προσεδέθης εκ τριχών.
Χαίρε, η καρφωθείσα δι’ αγάπην Κυρίου•
χαίρε, η πιεσθείσα δυσβαστάκτω φορτίω.
Χαίρε, εν ασκητρίαις απόστολος•
χαίρε, εν αποστόλοις πανθαύμαστος.
Χαίρε, μελών υποστάσα κακώσεις•
χαίρε, δαυλών η δεχθείσα φλογώσεις.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Χαίρουσα ευφροσύνως, προς τον άνω Νυμφώνα, εισήλθες ω σεπτή καλλιμάρτυς, και πεσούσα Χριστού τοις ποσί, κατεφίλεις θερμώς, Παρασκευή πάντιμε, το στέφος καταθέτουσα Αυτώ, και έκθαμβος βοώσα.
Αλληλούϊα.
Ψώμισόν με ω Μάρτυς, εκ Μονών ουρανίων, το μάννα αγαπήσεως θείας, ίνα όλη καρδία βοώ, Ιησού το γλυκύ και σεπτόν όνομα, και χάριν σου κηρύξαιμι αγνή, εν κατανύξει άδων.
Χαίρε, προπύργιον των ευσεβούντων•
χαίρε, ασπίς των φερωνυμούντων.
Χαίρε, τους κατοίκους του Κρόκου η σώσασα•
χαίρε, Γερμανούς λαγωώ φυγαδεύσασα.
Χαίρε, κόρη αιρετίσασα την κοιλάδα των Τεμπών•
χαίρε, Μάρτυς αφανίσασα δοξασίας των Νυμφών.
Χαίρε, πλήθος θαυμάτων Ροδολίβω ποιούσα•
χαίρε, χάους απίστους ση πρεσβεία λυτρούσα.
Χαίρε, του Μετεώρου προτείχισμα•
χαίρε, των δαιμονίων φρικίαμα.
Χαίρε, πλουτούσα Χριστώ παρρησίαν•
χαίρε, των σων υμνητών προστασία.
Χαίροις Παρασκευή καλλιπάρθενε.
Ω μονάστρια θεία, ακροθίνιον μέγα, παρθένων ευλαβών τω Υψίστω(εκ γ )• δεξαμένη ως άνθη αγρού, τα απλότεχνα τάδε εφύμνια, Τριάδι θεία πρέσβευε, σωθήναι τους συν σοι βοώντας.
Αλληλούϊα.
Ως της ενθέου πολιτείας μύστην άριστον και ευσεβείας θεοφόρητον διδάσκαλον, η Ορθόδοξος γεραίρει σε Εκκλησία. Ουρανόθεν γαρ το χάρισμα δεξάμενος, καταυγάζεις τοις ενθέοις σου συγγράμμασι, τους βοώντάς σοι· χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Άγγελος εν τοις τρόποις, και πολύς εν τη γνώσει, Νικόδημε εν Άθω εδείχθης· (τρις) αγγελικήν γαρ έχων ζωήν, αγγελοπρεπεί φωνή διεσάφησας, τα εν πατράσι κείμενα, δι’ ων φωτίζεις τους βοώντας·
Χαίρε της Νάξου η ευκοσμία·
χαίρε του Άθω η δαδουχία.
Χαίρε των Πατρώων δογμάτων ανάπτυξις·
χαίρε των αγίων ρημάτων ανάλυσις.
Χαίρε ύψος της φρονήσεως και σοφίας ποταμός·
χαίρε βάθος θείας γνώσεως και αγάπης θησαυρός.
Χαίρε ότι εδείχθης γραμματεύς θεοφόρος·
χαίρε ότι τυγχάνεις ερμηνεύς θεηγόρος.
Χαίρε λαμπάς ηθών της σεμνότητος·
χαίρε πυρσός της άνω λαμπρότητος.
Χαίρε δι’ ου οι πιστοί βεβαιούνται·
χαίρε δι’ ου οι εχθροί εκπτοούνται.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Βίον καθηγνισμένον, εκ παιδός ανιχνεύων, ως βλάστημα ενθέων γονέων, την του κόσμου έλιπες αχλύν, και τω Σωτήρι Χριστώ ηκολούθησας, ω ακλινώς επόμενος, Νικόδημος ένθους εβόας·
Αλληλούϊα.
Γνώμη εν θεολήπτω, ως τρωθείς θείω πόθω, προσήλθες εν τω Όρει του Άθω, και δι’ εναρέτου αγωγής, προς όρη υψώθης τα αιώνια, κατά Δαβίδ Νικόδημε, ακούων παρ’ ημών ταύτα·
Χαίρε ζωής οσίας ταμείον·
χαίρε φωτός αΰλου δοχείον.
Χαίρε μοναζόντων του Άθω υπόδειγμα·
χαίρε ευσεβούντων απάντων εδραίωμα.
Χαίρε νους ο θεοδίδακτος ουρανίων εννοιών·
χαίρε στόμα θεοκίνητον θεοπνεύστων διδαχών.
Χαίρε ότι του κόσμου ολικώς εμακρύνθης·
χαίρε ότι εν Άθω προς τα άνω ιθύνθης.
Χαίρε χορού Οσίων εφάμιλλος·
χαίρε πιστών ο μέγας διδάσκαλος.
Χαίρε εχθρών καταπλήττων τας φρένας·
χαίρε ψυχάς στερεών ανειμένας.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Δόξαν την του Κυρίου, νοητώς κατοπτεύων, καθάρας σεαυτόν των προσύλων, των ουρανίων υφηγητής, ανεδείχθης θεορρήμον Νικόδημε, έργω και λόγω άπαντας, Θεώ ρυθμίζων τους βοώντας·
Αλληλούϊα.
Έχων σου την καρδίαν, τω πυρί φλεγομένην, του φόβου του Θεού ανενδότως, αγγελικήν μετήλθες ζωήν, και τας εν αυτή διατρανείς χάριτας, ως φωτισθείς τω Πνεύματι, Νικόδημε τοις εκβοώσι·
Χαίρε η στήλη της εγκρατείας·
χαίρε ο μύστης της απαθείας.
Χαίρε ο πτερώσας τον νουν προς ουράνια·
χαίρε ο πλουτήσας εκείθεν τα άρρητα.
Χαίρε χάριτος του Πνεύματος οίκος ο φωτοειδής·
χαίρε σκήνωμα πολύτιμον εναρέτου αγωγής.
Χαίρε ότι εκβλύζεις ποταμούς διδαγμάτων·
χαίρε ότι ξηραίνεις ρεύματα παθημάτων.
Χαίρε Χριστού πλουτήσας την έλλαμψιν·
χαίρε εχθρού νεκρώσας την έπαρσιν.
Χαίρε ρητών ψυχοτρόφων η λύρα·
χαίρε ωδών θεοσόφων κινύρα.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Ζηλωτής ένθους ώφθης, των Οσίων Πατέρων, νεκρώσας σεαυτόν τοις εν κόσμω, και διδασκάλων των ιερών, εκμαγείον και στόμα θεοκίνητον, πλουσία γαρ σοι δέδοται χάρις Νικόδημε, βοώντι·
Αλληλούϊα.
Ήνυσας θεοφρόνως την οσίαν ζωήν σου, ποικίλοις πειρασμοίς ομιλήσας, και ώσπερ χρυσός εν τω πυρί, δοκιμασθείς ταις θλίψεσι Νικόδημε, διδάσκαλος θεόσοφος, εν πράξει ώφθης τοις βοώσι·
Χαίρε ο νέος εν τοις Οσίοις·
χαίρε ο ένθους εν διδασκάλοις.
Χαίρε ο παιδεύων ημών την διάνοιαν·
χαίρε ο εκλύων Βελίαρ την άνοιαν.
Χαίρε λόγω τω της χάριτος ο ρυθμίζων τας ψυχάς·
χαίρε ξίφος τέμνων πάντοτε των παθών τας αφορμάς.
Χαίρε ότι καθαίρεις καρδιών τας κηλίδας·
χαίρε ότι εκφαίνεις θεϊκάς χορηγίας.
Χαίρε πυρσός σοφίας της κρείττονος·
χαίρε σκηπτός μανίας του χείρονος.
Χαίρε λαμπτήρ προς ζωής επιδόσεις·
χαίρε φωστήρ προς ενθέους υψώσεις.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Θεορρήμονα γλώσσαν, εσχηκώς θεηγόρε, τη άνωθεν πνοή κινουμένη, ρήματα αιωνίου ζωής, και τα εν θείοις πατράσιν, δυσέφικτα πανσόφως διετράνωσας, πάντας συγκινών Θεώ ψάλλειν·
Αλληλούϊα.
Ίνα αναπτερώσης τω Θεώ θεοφόρε, νοός σου τας κινήσεις απάσας, φυλακήν αισθήσεων στερράν, μετήλθες προς ην διδάσκεις τους θέλοντας, τυχείν θείας ενώσεως, εν τω βοάν σοι Πάτερ ούτω·
Χαίρε των θείων υποφήτης·
χαίρε της χείρω αγνοίας ρύστης.
Χαίρε της ενθέου αλείπτης ασκήσεως·
χαίρε ουρανίου εκφάντωρ φρονήσεως.
Χαίρε πλάτος θείας γνώσεως και σοφός υφηγητής·
χαίρε δέλτος θεοτύπωτος της του Πνεύματος φθογγής.
Χαίρε του Παρακλήτου το υπέρτιμον σκεύος·
χαίρε των Ορθοδόξων το θεόσδοτον σθένος.
Χαίρε κρατήρ ψυχοτρόφου νέκταρος·
χαίρε φωτός τρισηλίου έμπλεως.
Χαίρε κανών μονοτρόπων εν έργοις·
χαίρε εικών διδασκάλων εν λόγοις.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Κήπον θείων χαρίτων, την καρδίαν τελέσας, Νικόδημε τη ση πολιτεία, κήπον χαρίτων ως αληθώς, πεπλησμένον ευωδίας της χάριτος, την σην βίβλον ωνόμασε, εν η τρυφώντες εκβοώμεν·
Αλληλούϊα.
Λάμψας εν όρει Άθω, ως νεόφωτον άστρον, λαμπρύνεις την Χριστού Εκκλησίαν, των αρετών σου μαρμαρυγαίς, ουρανομύστα Νικόδημε Όσιε, εντεύθεν πυρσευόμενοι, τω φωτί σου αναβοώμεν·
Χαίρε το άστρον της Εκκλησίας·
χαίρε το φέγγος της ευσεβείας.
Χαίρε θεολόγων των πάλαι ανάπτυξις·
χαίρε των οθνείων δογμάτων κατάλυσις.
Χαίρε θείων παραδόσεων φύλαξ και μυσταγωγός·
χαίρε εναρέτων πράξεων, λαμπαδούχος ιερός.
Χαίρε ότι ελέγχεις διδαχάς κενοφώνους·
χαίρε ότι εκφαίνεις αρετάς θεοσδότους.
Χαίρε Θεού θεράπων θερμότατος·
χαίρε πιστών ατίνακτος πρόβολος.
Χαίρε λειμών παντοδαπούς σοφίας·
χαίρε φωστήρ της εν Χριστώ παιδείας.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Μένων εν Όρει Άθω, ώσπερ εν υπερώω , συντόνω προσευχή και νηστεία, την του Πνεύματος χάριν σοφέ, υπεδέξω μυστικώς σοι φοιτήσασαν, καθάπερ οι Απόστολοι, ων μιμητής ώφθης κραυγάζων·
Αλληλούϊα.
Νίκην τοις ευσεβέσιν, η ση διδασκαλία, παρέχει τοις πιστώς μελετώσι, Νικόδημε πάτερ ιερέ, κατά παθών και απάσης αιρέσεως, εν γαρ Αγίω Πνεύματι, ενεργεί αεί τοις βοώσι·
Χαίρε το νίκος των Ορθοδόξων·
χαίρε η πτώσις των κακοδόξων.
Χαίρε Εκκλησίας ο μέγας διδάσκαλος·
χαίρε των Αγίων των πάλαι εφάμιλλος.
Χαίρε ότι πλούτον έλιπες ημών βίβλων ιερών·
χαίρε παύεις άπασαν την πενίαν των παθών.
Χαίρε ουρανομήκης θεοφώτιστος στύλος·
χαίρε του Παρακλήτου ο ανέσπερος λύχνος.
Χαίρε πιστούς νεφέλη σκιάζουσα·
χαίρε λαμπάς τα κρείττονα λάμπουσα.
Χαίρε ο κήρυξ των θείων δογμάτων·
χαίρε η κρήνη αΰλων ναμάτων.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Ξενίζει τας εννοίας, των πιστών θεηγόρε, το πλήθος των σοφών συγγραφών σου, συ γαρ εν σοφία θεϊκή, και δυνάμει ουρανίω Νικόδημε, γράφεις και φθέγγη όσιε, και άπαντας προτρέπεις ψάλλειν·
Αλληλούϊα.
Όλην την Εκκλησίαν, θεουργά οία φώτα οι σοι θεοπαράδοτοι λόγοι, φωτίζουσι Πάτερ μυστικώς, και προς τελειοτέρων γνώσιν άγουσι, τους εν αυτοίς εγκύπτοντας, και βοώντάς σοι ομοφώνως·
Χαίρε η σάλπιγξ των απορρήτων·
χαίρε ο μύστης των ουρανίων.
Χαίρε γραμματεύ θεηγόρε του Πνεύματος·
χαίρε διδακτέ εκ της άνω εμπνεύσεως.
Χαίρε ότι θείον χύμά σοι δέδοται εξ ουρανού·
χαίρε ότι κεχαρίτωσαι εκ χειρός της του Θεού.
Χαίρε θεολογίας μυστικής η κιθάρα·
χαίρε θεηγορίας ουρανίου η νάβλα.
Χαίρε παθών εκτέμνων την άκανθαν·
χαίρε ψυχών καθαίρων την άροτραν.
Χαίρε Θεού ευσπλαγχνίας η γλώσσα·
χαίρε πιστών Ορθοδόξων η δόξα.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Προς αγώνας αλείφων, κατ’ εχθρών νοουμένων, Νικόδημε οσίων προσθήκη, αόρατον πόλεμον καλείς, ην σοφώς συνέγραψας βίβλον Άγιε, εκ ταύτης γαρ μανθάνομεν, Θεώ ανάγεσθαι βοώντες·
Αλληλούϊα.
Ρήσεις τας θεοπνεύστους και ωδάς τας πανσόφους, εις πλάτος αναπτύσσων και βάθος, των του Σωτήρος εορτών, την εν αυτοίς χάριν πάσιν παρέθηκας, δι’ ης ψυχαί ευφραίνονται, Νικόδημε, των σοι βοώντων·
Χαίρε ωδών ερμηνεύς των θείων·
χαίρε πυκτίς λογίαν αγίων.
Χαίρε επιπνοίας της θείας θησαύρισμα·
χαίρε Εκκλησίας Χριστού το ωράϊσμα.
Χαίρε Πνεύματος κειμήλιον και ταμείον αρετών·
χαίρε όργανον θεόπνευστον ύμνων των πνευματικών.
Χαίρε ότι καθαίρεις των πιστών τας καρδίας·
χαίρε ότι προρρέεις ζωηφόρους αρδείας.
Χαίρε ψυχών αλείπτης θεόσοφος·
χαίρε σεπτών Πατέρων ισότιμος.
Χαίρε νοός φυλακήν ο διδάσκων·
χαίρε χαράν μυστικήν ο εκλάμπων.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Στόματι θεηγόρω, και χειρί κινουμένη, του Πνεύματος τη χάριτι Πάτερ, των πνευματικών αναβαθμών, διασαφών εν πλάτει τα νοήματα, κλίμακα άλλην έστησας, τοις ποθούσιν Κυρίω ψάλλειν·
Αλληλούϊα.
Της σοφίας της θείας, κατά τον Σολομώντα, εδόθη σοι Νικόδημε χύμα, εντεύθεν διδάσκαλος σοφός, της Εκκλησίας ώφθης και περίβλεπτος, πάντα επί τα κρείττονα, παιδεύων Πάτερ τους βοώντας·
Χαίρε ο νους της θεολογίας·
χαίρε ο ρους της θεηγορίας.
Χαίρε ο χειμάρρους τρυφής της του Πνεύματος·
χαίρε ο εν λόγοις και έργοις υπέρλαμπρος.
Χαίρε ρήτωρ ο πολύσοφος των ρημάτων της ζωής·
χαίρε στόμα το μακάριον της του Πνεύματος φωνής.
Χαίρε ο φυτοκόμος αρετών ουρανίων·
χαίρε ο ριζοτόμος των εθνών των κακίστων.
Χαίρε θερμής προσευχής εναύλισμα·
χαίρε πιστών θεόσδοτον καύχημα.
Χαίρε Θεού υμνητά θεηγόρε·
χαίρε ημών οδηγέ θεοφόρε.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Υψώσας του νοός σου, προς Θεόν τας εφέσεις, νεκρώσας της σαρκός τας κινήσεις, και θείω φωτί καλαμφθείς, περιφανώς εν τω Άθω διέπρεψας, λόγω και έργω Όσιε, Θεώ ιθύνων τους βοώντας·
Αλληλούϊα.
Φέγγει του Παρακλήτου, των σοφών συγγραφών σου, η χάρις πανταχού καταλάμπει και αποπνέει εν ταις ψυχαίς, την μυστικήν ευωδίαν, Νικόδημε, δι’ ης παθών λυτρούμεθα, της δυσωδίας οι βοώντες·
Χαίρε το άνθος του Παραδείσου·
χαίρε ο δόναξ του Παρακλήτου.
Χαίρε μυροθήκη της θείας χρηστότητος·
χαίρε ευωδία ζωής καθαρότητος.
Χαίρε μύρον το πανεύοσμον της ασκητικής ζωής·
χαίρε άρωμα ουράνιον βιωτής πνευματικής.
Χαίρε ο μυστογράφος των αγίων δογμάτων·
χαίρε ο καλλιγράφος ιερών νοημάτων.
Χαίρε αυλός ασμάτων της χάριτος·
χαίρε χορού αγίων συνάριθμος.
Χαίρε ψυχών εδρασμός κλονουμένων·
χαίρε σοφός οδηγός Μοναζόντων.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Χάριν και οδηγίαν, προς οδούς σωτηρίας, και άπασαν ωφέλειαν θείαν, εν Αγίω Πνεύματι αεί, η των σων βίβλων πληθύς, ω Νικόδημε, παρέχουσι και άγουσι, προς θείαν δόξαν τους βοώντας
Αλληλούϊα.
Ψάλλοντες σοι τον ύμνον, ως διδάσκαλον μέγα, και θείον και σοφόν υπόφητην της Εκκλησίας σε του Χριστού, ω θεηγόρε τιμώμεν Νικόδημε, αλλά μη παύση Άγιε, πάντας φωτίζων τους βοώντας·
Χαίρε του Άθω το μέγα κλέος·
χαίρε της Νάξου το θείον εύχος.
Χαίρε Μοναζόντων φωστήρ ο αείφωτος·
χαίρε Ορθοδόξων πυρσός ο ακοίμητος.
Χαίρε τύπος και παράδειγμα θεολήπτων Μοναστών·
χαίρε γέρας και διάδημα ευλαβών ησυχαστών.
Χαίρε της Εκκλησίας αρραγέστατον τείχος·
χαίρε της ευσεβείας τηλαυγέστατος λύχνος.
Χαίρε δι’ ου καρπούμαι τα κρείττονα·
χαίρε δι’ ου εκτρέπω τα χείρονα.
Χαίρε της Απειρογάμου ο μύστης·
χαίρε των σων συνωνύμων προστάτης.
Χαίροις Πάτερ Νικόδημε.
Ω Νικόδημε Πάτερ, Όρους Άθω το θαύμα, και πάσης Εκκλησίας το κλέος (τρις) την παρούσαν ημών προσφοράν, ευμενώς προσδέχου και δίδου άπασι, φως θείον ικεσίαις σου, ως αν αεί Θεώ βοώμεν·
Αλληλούϊα.
Ως της ενθέου πολιτείας μύστην άριστον, και ευσεβείας θεοφόρητον διδάσκαλον, η Ορθόδοξος γεραίρει σε Εκκλησία. Ουρανόθεν γαρ το χάρισμα δεξάμενος, καταυγάζεις τοις ενθέοις σου συγγράμμασι, τους βοώντάς σοι·
Αλληλούϊα.
Κοντάκιον. Ἦχος δ΄. Τῇ Ὑπερμάχῳ.
Τῶν χριστωνύμων ἡ πληθὺς δεῦτε συνέλθετε, χαρμονικοῖς ἐν μελῳδήμασι γεραίροντες, Κωνσταντῖνον καὶ Ἑλένην τοὺς θεοστέπτους, τοὺς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ τρανῶς κηρύξαντας, καὶ τὸν Τίμιον Σταυρὸν ἀνακαλύψαντας, τούτοις κράζοντες· Χαίρετε παναοίδιμοι.
Ἄνοιξόν μου τὸ στόμα, Ἰησοῦ ὁ Θεός μου, ὑμνῆσαι Κωνσταντῖνον τὸν μέγαν (γ΄)· χριστωνύμων πάντων τὴν χαράν, καὶ τῆς πίστεως λαμπρότατον κήρυκα, καὶ τράνωσον τὴν γλῶσσάν μου, βοῆσαι πρὸς αὐτὸν τοιαῦτα·
Χαῖρε, Θεῷ ὁ προορισμένος·
χαῖρε, Αὐτῷ καθιερωμένος.
Χαῖρε, βασιλέων φυλῆς καταγόμενος·
χαῖρε, ὁ σοφίαν καὶ σύνεσιν κτώμενος.
Χαῖρε, ὅτι ἔργῳ ἔδειξας τοῦ Θεοῦ προορισμόν·
χαῖρε, ὅτι σὺ ἀπέφυγες ἀπιστίας σκοτασμόν.
Χαῖρε, ὁ οὐρανόθεν προσκληθεὶς ἐν τῇ πίστει·
χαῖρε, ὑπὸ Σιλβέστρου βαπτισθεὶς ἐν τῇ Ῥώμῃ.
Χαῖρε, χαρὰ τῶν πιστῶν καὶ σέμνωμα·
χαῖρε, φθορὰ ἀπίστων καὶ θρήνημα.
Χαῖρε, δι’ οὗ ἱερεῖς ἐγκαυχῶνται·
χαῖρε, δι’ οὗ βασιλεῖς στεφανοῦνται.
Χαῖρε, ἄναξ ἀοίδιμε.
Βλέπων λυμαινομένους, τοῦ Χριστοῦ τὴν ἀγέλην, Μαξέντιόν τε καὶ Μαξιμῖνον. Θαῤῥήσας Κωνσταντῖνε Θεῷ, καὶ Σταυροῦ τῇ πανοπλίᾳ φραξάμενος, τυράννους ἄρδην ὤλεσας, καὶ ἀνεβόας τῷ Κυρίῳ·
Ἀλληλούϊα.
Γνώμην θείαν πλουτούσα, μακαρία Ἑλένη, προσῆλθες ἐν τῇ πίστει Κυρίου. Καὶ σὸν γόνον τὸν σεπτὸν συνεργόν, Κωνσταντῖνον τὸν ἀείμνηστον ἔχουσα, χαρᾶς ἀπείρου ἔπλησας, τὴν οἰκουμένην σοι βοῶσαν·
Χαῖρε, ἡ βάσις τῆς εὐσεβείας·
χαῖρε, ἡ δόξα τῆς Ἐκκλησίας.
Χαῖρε, χριστωνύμων ἁπάντων τὸ καύχημα·
χαῖρε, βασιλίδων πασῶν ἐγκαλλώπισμα.
Χαῖρε, σὺ γὰρ ἡμῖν δέδωκας τοῦ Κυρίου τὸν Σταυρόν·
χαῖρε, σὺ γὰρ ἐκ γῆς ἤστραψας τρόπαιον τὸ θαυμαστόν.
Χαῖρε, τὸν ζωηφόρον Τάφον ἡ ἐφευροῦσα·
χαῖρε, παντὶ τῷ κόσμῳ τοῦτον ἡ φανεροῦσα.
Χαῖρε, χαρὰ τοῦ κόσμου καὶ θρύλημα·
χαῖρε, φθορὰ εἰδώλων καὶ θρήνημα.
Χαῖρε, δι’ ἧς ὁ Χριστὸς ἐδοξάσθη·
χαῖρε, δι’ ἧς πίστις ἡ θεία ὑψώθη.
Χαῖρε, ἄνασσα πάντιμε.
Δύναμις τοῦ Ὑψίστου, κατεπέφθη σοι ὄντως, Ἑλένη μακαρία ἐξ ὕψους, προσκυνούσῃ τοὺς Ἁγίους Τόπους σεπτῶς, διὰ τοῦτο καὶ θεῖον ναὸν ἤγειρας, λίαν περικαλλέστατον, Χριστῷ Σωτῆρι βοῶσα·
Ἀλληλούϊα
Ἔχων ἐν τῇ ψυχῇ σου, τὸν Χριστὸν ἐνοικοῦντα, καὶ θείου φωτισμοῦ σε πληροῦντα, τριακοσίους δέκα καὶ ὀκτώ, θεοφόρους Πατέρας ἡμῶν ἤθροισας, καὶ τοὺς πιστοὺς ἐστήριξας, βοᾷν σοι μετὰ πόθου ταῦτα·
Χαῖρε, ὁ ἄναξ ὁ χριστοφόρος·
χαῖρε, ὁ Μέδων ὁ θεοφόρος.
Χαῖρε, Ἀποστόλων Χριστοῦ ὁ ἰσότιμος·
χαῖρε, τῶν Πατέρων τῶν θείων ἰσάριθμος.
Χαῖρε, ὅτι σὺ ἐκήρυξας τὴν Τριάδα τὴν σεπτήν·
χαῖρε, ὅτι πάσας εἵλκυσας εἰς τὴν πίστιν τὴν ὀρθήν.
Χαῖρε, τῆς ὁμωνύμου πόλεως ὁ δομήτωρ·
χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ ὁ κοσμήτωρ.
Χαῖρε, σὲ γὰρ ἐθαύμασαν Ἄγγελοι·
χαῖρε, σοὶ γὰρ ᾐδέσθησαν ἄνθρωποι.
Χαῖρε, ναοῦ τοῦ κλεινοῦ σου προστάτα·
χαῖρε, ἡμῶν τῶν τιμώντων σε ῥύστα.
Χαῖρε, ἄναξ ἀοίδιμε.
Ζήλων ἔνδοθεν πνέων, ὑπὲρ Σοῦ Θεοτόκε, ὁ μέγας βασιλεὺς Κωνσταντῖνος. Σοὶ μὲν τὴν πόλιν ἀφιεροῖ, κουροτρόφον καὶ προστάτην ἔχουσαν, ἣν εἰς αἰῶνας φύλαττε, ἀναβοῶσαν τῷ Υἱῷ Σου·
Ἀλληλούϊα.
Ἤκουσαν ἔθνη πάντα, διὰ σοῦ πανολβία, τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου, οἵ τε Ἀρμένιοι καὶ Ἰνδοί, Ἴβηρες καὶ πάντες οἱ λοιποὶ δέσποινα, ὅθεν φυλαὶ καὶ γλῶσσαί σε γεραίρουσαι βοῶσι ταῦτα·
Χαῖρε, Θεῷ ἡ προορισμένη·
χαῖρε, Αὐτῷ ἡ ἐκλελεγμένη.
Χαῖρε, Προφητίδων τῶν πάλαι ἰσότιμε·
χαῖρε, Μυροφόρων Χριστοῦ ἰσοστάσιε.
Χαῖρε, ὅτι ἐζήλωσας τὴν Μωσέως Μαριάμ·
χαῖρε, ὅτι ἐχρημάτισας θειοτέρα τῆς Ὁλδᾶς.
Χαῖρε, Χριστοῦ τῷ τάφῳ ἡ κομίσασα μύρα·
χαῖρε, Μαγδαληνή τε ἄλλη καὶ Ἰωάννα.
Χαῖρε, Ἰουδὶθ ἀνδρείαν νικήσασα·
χαῖρε, βασιλίδα Ἐσθὴρ ὑπεράρασα.
Χαῖρε, Χριστὸν ὡς Σαλώμη ποθοῦσα·
χαῖρε, Αὐτὸν ὡς Σωσσάνα φιλοῦσα.
Χαῖρε, ἄνασσα πάντιμε.
Θεοδρόμον πορείαν, ποιουμένη θεόφρον, ὑπέστρεψας εἰς τὴν βασιλίδα, καὶ τὸν Τίμιον Σταυρὸν Χριστοῦ, καὶ τοὺς ἥλους δὲ τῷ σῷ υἱῷ ἤνεγκας, χαρᾶς ἀπείρου ἔμπλεως, ἀναβοῶσα τῷ Κυρίῳ·
Ἀλληλούϊα.
Ἶδον πάντα τὰ ἔθνη, διὰ σοῦ Κωνσταντῖνε, Σταυρὸν τὸν θαυμαστὸν τοῦ Κυρίου, καὶ φωτὶ περιλαμφθέντα τρανῶς, δυσσεβείας πάντα σκοτασμὸν ἔφυγεν, καὶ τῷ Χριστῷ προσέδραμες, διό σοι προσφωνοῦμεν ταῦτα·
Χαῖρε, Ἀπόστολε τοῦ Κυρίου·
χαῖρε, λαμπτὴρ τοῦ Εὐαγγελίου.
Χαῖρε, τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἡ φανέρωσις·
χαῖρε, τοῦ κηρύγματος Χριστοῦ ἡ ἐξάπλωσις.
Χαῖρε, τὰ ἔθνη ἅπαντα προσενήνοχας Χριστῷ·
χαῖρε, ὅτι θεία τεμένη ᾠκοδόμησας Αὐτῷ.
Χαῖρε, τοῦ Παναγίου Τάφου στηλογραφία·
χαῖρε, προσκυνημάτων θείων χορηγία.
Χαῖρε, σὺ γὰρ κοινὸν πόλεις καύχημα·
χαῖρε, τὸ ἡμῶν θεῖον ἐντρύφημα.
Χαῖρε, παρ’ οὗ βασιλέων πλουτοῦμεν·
χαῖρε, δι’ οὗ καὶ τὴν πίστιν τηροῦμεν.
Χαῖρε, ἄναξ ἀοίδιμε.
Κλῆρον θεῖον λαβόντες, παρὰ σοῦ Κωνσταντῖνε, εὐσέβειαν καὶ τὴν βασιλείαν, παῤῥησίαν ἔχων πρὸς Θεόν, ἀμφότερα ἔχειν τοὺς πιστούς, πρέσβευε ὅπως ἐπαγγελλόμενος συμφώνως Χριστῷ ἐκβοῶμεν·
Ἀλληλούϊα.
Λάμψασα ἐν τῇ πίστει, ὡς λαμπὰς φαιδροτάτη, Ἑλένη πανολβία ἐφάνης, θείων δὲ τῶν σῶν ἔργων φωτί, τῶν εἰδώλων τὴν σκοτόμαιναν ἔλυσας, καὶ πάντας κατεφώτισας, βοᾷν σοι μετὰ πόθου ταῦτα·
Χαῖρε, λαμπὰς ἡ φωτεινοτάτη·
χαῖρε, ἀμνὰς Χριστοῦ πραοτάτη.
Χαῖρε, ἀνασσῶν εὐσεβῶν ἀγαλλίαμα·
χαῖρε, γυναικῶν ἁπασῶν σεμνολόγημα.
Χαῖρε, ὅτι παρεστόλισας τοῦ Κυρίου τοὺς ναούς·
χαῖρε, ὅτι ἠφάνισας τῶν εἰδώλων τοὺς βωμούς.
Χαῖρε, τὴν ὀρθὴν πίστιν ἔργοις ἡ βεβαιοῦσα·
χαῖρε, ἀδικουμένων πάντων ὑπερμαχοῦσα.
Χαῖρε, πτωχῶν κοινὸν καταφύγιον· χαῖρε γυμνῶν καὶ ξένων προσφύγιον.
Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ εὐσέβεια λάμπει·
χαῖρε, δι’ ἧς ἀρετὴ διαυγάζει.
Χαῖρε, ἄνασσα πάντιμε.
Μεμνημένη θεόφρον, ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, ἀγάπην τὴν διπλῆν, ὡς πορφύραν, ἐμπεπορμένη τὸν Θεόν, ὁλοψύχως καὶ τὸ πέλας ἠγάπησας, ὡς ψλαμικὴ βασίλισσα, πεποικιλμένη καὶ βοῶσα·
Ἀλληλούϊα.
Νέος τὴν ἡλικίαν, ὡς ὁ Παῦλος θεόθεν ἐκλήθης, Κωνσταντῖνε θεόφρον, ὅνπερ μιμούμενος προφανῶς ὁλοψύχως τῷ Χριστῷ ἠκολούθησας. Διὸ σὲ μεγαλύνομεν βοῶντες χαρμοσύνως ταῦτα·
Χαῖρε, ἐκλόγιον τοῦ Ὑψίστου·
χαῖρε, ἐκμαγεῖον τοῦ Δεσπότου.
Χαῖρε, ἰχνηλάτης Χριστοῦ ὁ θερμότατος·
χαῖρε, νομοθέτης καλῶν πρακτικώτατος.
Χαῖρε, ὅτι ἐχρημάτισας ἀρετῶν ὑπογραμμός·
χαῖρε, ὅτι σὺ διέλαμψας ὡς πραΰς καὶ ταπεινός.
Χαῖρε, ὅτι ὑπῆρξας στήλη τῆς σωφροσύνης·
χαῖρε, ὅτι ἐδείχθης πύργος δικαιοσύνης.
Χαῖρε, πτωχῶν ἀπόρων βοήθεια·
χαῖρε, νοσούντων πολλῶν προμηθεία.
Χαῖρε, πηγὴ ἀμνησικακίας·
χαῖρε, ἡ κρήνη τῆς συμπαθείας.
Χαῖρε, ἄναξ ἀοίδιμε.
Ξένοις δόγμασι μάκαρ, τῆς Ἁγίας Τριάδος, στοιχῶν διὰ παντός, Κωνσταντῖνε, καταλλήλως ξένην βιοτήν, ἐφηρμόσω ἐν τοῖς ξένοις διδάγμασι, λάμψας ἐν τῇ γῇ ὡς ἥλιος, καὶ ἀναμέλπων τῇ Τριάδι·
Ἀλληλούϊα.
Ὅλον σχοῦσα τὸν πόθον πρὸς Θεὸν μακαρία, καὶ πρὸς τὴν τοῦ πλησίον ἀγάπην, τὸν Θεὸν μὲν ὕμνοις καὶ εὐχαῖς, καὶ τοῖς τῶν ναῶν καλλωπισμοῖς εὔφρανας, πᾶσαν δὲ γῆν ἐπλήρωσας, ἀγαθῶν ἔργων σοι βοῶσαν·
Χαῖρε, θεοῦ ἡ θερμὴ λατρεία·
χαῖρε, τοῦ Κτίστου ἡ θεραπεία.
Χαῖρε, ἀδιάλειπτον εὐχὴν ἡ πλουτήσασα·
χαῖρε, θείοις ὕμνοις ἀεὶ ἡ σχολάζουσα.
Χαῖρε, ὅτι ᾠκοδόμησας τοῦ Κυρίου τοὺς ναούς·
χαῖρε, ὅτι ἀναθήμασι κατεπλούτησας αὐτούς.
Χαῖρε, πάντας ἀνθρώπους ἀεὶ εὐεργετοῦσα·
χαῖρε, τὴν οἰκουμένην εὐποιΐας πληροῦσα.
Χαῖρε, σὲ γὰρ Ἄγγελοι ὕμνησαν·
χαῖρε, σὲ γὰρ οἱ δαίμονες ἔφριξαν.
Χαῖρε, Θεοῦ ἡ τερπνὴ ὑμνωδία·
χαῖρε, βροτῶν ὁδηγὲ σωτηρίας.
Χαῖρε, ἄνασσα πάντιμε.
Πᾶσαν τὴν οἰκουμένην περιέλαβεν ὄντως, τῶν σῶν κατορθωμάτων ὁ φθόγγος. Διὰ τοῦτο παρὰ πάσης πνοῆς, ἀνυμνεῖται Ἑλένη τὸν σὸν ὄνομα, καὶ πᾶσα γλῶσσα μέλπουσα, βοᾷ τῷ Κτίστῃ τῶν ἁπάντων·
Ἀλληλούϊα.
Ῥήτορας πολυφθόγγους, ἐξιστᾷ Κωνσταντῖνε, τῶν σῶν κατορθωμάτων τὸ πλῆθος, εἰς τὴν οἰκουμένην πᾶσαν καὶ γάρ, ὁ σὸς φθόγγος, ὡς ἔφη Δαβὶδ ἔφθασε. Διὸ σὲ μεγαλύνομεν, βοῶντες χαρμοσύνως ταῦτα·
Χαῖρε, τὸ θέαμα τῶν Ἀγγέλων·
χαῖρε, ἡ ἔκπληξις τῶν ἀνθρώπων.
Χαῖρε, οὗ τὸ κλέος ἐν γῇ περιάδεται·
χαῖρε, οὗ τὸ ὄνομα ἀπαύστως θαυμάζεται.
Χαῖρε, γίγας ὁ ὑψίδρομος, ὁ τὸν πόλον ἐκμετρῶν·
χαῖρε, ἄτλας ὁ παγκόσμιος, ὁ τὴν γῆν περιπατῶν.
Χαῖρε, παντὸς τοῦ κόσμου τὸ περίδοξον εὖχος·
χαῖρε, πάντων ἀνάκτων περιλάλητον ἄνθος.
Χαῖρε, ἀστὴρ τοῦ πόλου λαμπρότατε·
χαῖρε, φωστὴρ τοῦ κόσμου φαεινότατε.
Χαῖρε, δι’ οὗ ἐλαμπρύνθη ἡ κτίσις·
χαῖρε, παρ’ οὗ ἐδοξάσθη ὁ Κτίστης.
Χαῖρε, ἄναξ ἀοίδιμε.
Σῶσαι πάντα τὸν κόσμον, τοῦ Σταυροῦ τῇ δυνάμει, ὁ Κύριος τῆς δόξης παμμάκαρ. Τὸν ξύλον τοῦ Σταυροῦ διὰ σοῦ, καὶ τὸν τάφον φανεροῖ τὸν ζωήῤῥυτον, ὃν προσκυνοῦντες ἅπαντες, ἀναβοῶμεν ἀσιγήτως·
Ἀλληλούϊα.
Τάγματα τῶν Ἀγγέλων, Προφητῶν, Ἀποστόλων, Μαρτύρων καὶ Ἁγίων ἁπάντων, ὑπεδέξαντό σε ἐν χαρᾷ, ἀπὸ γῆς πρὸς τὸν οὐρανὸν βαίνουσαν. Μεθ’ ὧν Ἑλένη πρέσβευε, ὅπως σωθῶμεν οἱ βοῶντες·
Χαῖρε, πρὸς Κύριον μεταστᾶσα·
χαῖρε, Αὐτῷ ἀεὶ παρεστῶσα.
Χαῖρε, Προφητῶν ἐν μοναῖς προσφοιτήσασα·
χαῖρε, Ἀποστόλων ἐν σκηναῖς κατοικήσασα.
Χαῖρε, ἐν τῇ κλήρῳ πέλουσα τῶν Ἁγίων ἐν φωτί·
χαῖρε, ἐν χαρᾷ ἡ πρεσβεύουσα, τῇ Τριάδι τῇ σεπτῇ.
Χαῖρε, θαυματουργίας χάριν κοσμησαμένη·
χαῖρε, τοῖς σὲ καλοῦσιν ἅμα παρισταμένη.
Χαῖρε, σὲ γὰρ προστάτην κεκτήμεθα·
χαῖρε, σὲ γὰρ φρουρὸν προβαλλόμεθα.
Χαῖρε, δεινὸν ἐκ θανάτου λυτροῦσα·
χαῖρε, ἡμᾶς ἐν τῇ κτίσει φρουροῦσα.
Χαῖρε, ἄνασσα πάντιμε.
Ὕμνοις ἐξ ὕμνων πάντες, πρὸς τὸν Κτίστην χοροῦσαν, προέπεμπον ἐκ γῆς μακαρία. Πατριάρχαι, Ἱερεῖς, Κριταί, σὺν τῷ θεοστέπτῳ σου βλαστῷ Δέσποινα, ἐν φόβῳ λιτανεύοντες, καὶ μελῳδοῦντες τῷ Κυρίῳ·
Ἀλληλούϊα.
Φωτόδοτον λαμπάδα, οἷα παντὶ τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τῆς εὐσεβείας ἁπλοῦσαν, τὴν ἁγίαν σου μνήμην ἡμεῖς, Κωνσταντῖνε χριστοφόρε γεραίρομεν, ἐν ᾗ ἡμῶν μνημόνευε τῶν σὲ φιλούντων καὶ βοώντων·
Χαῖρε, τοῦ κόσμου τὸ φῶς τὸ θεῖον·
χαῖρε, ἅλας πάντας ἡδύνον.
Χαῖρε, τῷ ἀδύτῳ φωτὶ παριστάμενος·
χαῖρε, τῆς Τριάδος τῇ αἴγλῃ τερπόμενος·
Χαῖρε, ἄπλετον κεκτημένος πρὸς Θεὸν παῤῥησίαν·
χαῖρε, φίλος γνήσιος παρεστὼς πρὸς τὸν Χριστόν.
Χαῖρε, θαυμάτων χάριν ἐκ Θεοῦ ὁ πλουτήσας·
χαῖρε, κρήνην χαρίτων τὴν σὴν λάρνακα δείξας.
Χαῖρε, δι’ οὗ τῷ Θεῷ οἰκειούμεθα·
χαῖρε, παρ’ οὗ δεινῶν ἐκλυτρούμεθα.
Χαῖρε, φρουρῶν καὶ ἐν ὥρᾳ θανάτου·
χαῖρε, λυτρῶν κρίσεως ἀδεκάστου.
Χαῖρε, ἄναξ ἀοίδιμε.
Χαίρων μετέστης μάκαρ, πρὸς Χριστὸν Κωνσταντῖνε, τοῦ βίου ἐκχωρῶν ἐν εἰρήνῃ. Λάρνακι μὲν τὸ σῶμα λιπῶν, ἐν χερσὶ δὲ Θεοῦ τὴν ψυχὴν θέμενος, τὴν θείαν καὶ ὁλόφωτον μετὰ Ἀγγέλων ἀναμέλπων·
Ἀλληλούϊα.
Ψάλλων Δαβὶδ ὁ μέγας, εὐφροσύνην προλέγει, τὴν σὴν ὦ θαυμασία Ἑλένη, μητέρα ἐπὶ τέκνῳ ἀεί, εὐφραινομένην διηνεκῶς ἔφησε. Καὶ νῦν ἡμεῖς οἱ δοῦλοί σου, ἐν εὐφροσύνῃ σοῦ βοῶμεν·
Χαῖρε, Θεῷ ἡ νῦν παρεστῶσα·
χαῖρε, ἡ δόξης Αὐτοῦ τρυφῶσα.
Χαῖρε, τῇ Μητρὶ τοῦ Θεοῦ συνυπάρχουσα·
χαῖρε, τῷ υἱῷ σου ἀεὶ συγχαίρουσα.
Χαῖρε, δόξης ἀπολαύουσα καὶ ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ·
χαῖρε, ἡ συμβασιλεύουσα εἰς αἰῶνας μετ’ Αὐτοῦ.
Χαῖρε, παντὸς τοῦ κόσμου ἡ κοινὴ μεσιτεία·
χαῖρε, τῶν σὲ τιμώντων ἡ θερμὴ προστασία.
Χαῖρε, ἐλπὶς καὶ βοήθεια·
χαῖρε, ἰσχὺς ὁμοῦ καὶ κραταίωμα.
Χαῖρε, ναοῦ τοῦ κλεινοῦ σου προστάτις·
χαῖρε, ἡμῶν τῶν τιμώντων σε ῥύστης.
Χαῖρε, ἄνασσα πάντιμε.
Ὢ ξυνωρὶς ἁγία, Κωνσταντῖνε Ἑλένη, ἀνάκτων χριστωνύμων τὸ κλέος (γ΄), δεξαμένη τὸν πόθον ἡμῶν οἰκειωθῆναι ἡμᾶς, Θεῷ πρέσβευε συνωνυμοῦντας φύλαττε καὶ πάντας τοὺς πιστῶς βοῶντας·
Ἀλληλούϊα.
